तथैव पायसं दत्वा मुनीनां प्रवरो भुवि। हविष्यान्नं मुदा दत्वा वेदशास्त्रार्थपारगः
निरामिषप्रदानाच्च ब्रह्मचारी व्रती भवेत्। मधुदानाच्च सौभाग्यं गुडेन लवणेन च
शर्करादिभिर्लावण्यं सर्वलोकेषु गीयते। देवानां शंभुलिंगानामर्चां कृत्वा विधानतः
अनुक्रमेण स्वर्गादौ लोकानां स पतिर्भवेत्। लोकानां च हितार्थाय देवास्तिष्ठंति संमुखाः
सकृत्प्रदक्षिणां कृत्वा शंभुलिंगेषु पंडितः। दिव्यं वर्षशतं पूर्णं स्वर्गमेति नरोत्तमः
एवमेव क्रमेणैव नमस्कारैः स्वयंभुवः। लोकवंद्यो व्रजेत्स्वर्गं तस्मान्नित्यं समाचरेत्
लिंगरूपस्य देवस्य यो धनं हरते नरः। स च रौरवमासाद्य हरणात्कीटतां व्रजेत्
दातुः पूजां च लिंगार्थे हरेश्चाप्याददाति यः। कुलकोटिसहस्रेण नरकान्न निवर्तते
जलपुष्पादिदीपार्थे वसु चान्यद्गृहीतवान्। पश्चान्न दीयते लोभादक्षयं नरकं व्रजेत्
दासीं हृत्वा तु लिंगस्य नरकान्न निवर्तते। कामार्तो मातरं गच्छेन्न गच्छेच्छिवचेटिकाम्
शिवदासीं ततो गत्वा शिवस्व हरणे तथा। भक्षणादन्नपानानान्नरो दुर्गतिमाप्नुयात्
अतो देवलविप्रो यो नरकान्न निवर्तते। तस्माद्वेश्याजनानां च दौष्ट्यमेव हितं भवेत्
अतस्तु गणिकां स्पृष्ट्वा नरः स्नानाद्विशुध्यति। मलिनां दुर्गतिं याति बहुपूरुषसंश्रयात्
वेश्या तपस्विनी या च देवार्चनरता सदा। पतिव्रतपरा शुद्धा स्वर्गं चाक्षयमश्नुते
गणिकां मातृवद्यस्तु सदासन्नां प्रपश्यति। देववत्सुरलोकेषु निखिलं भोगमश्नुते
सुरासुरनराणां च वंदनीयो यथा हरिः। तथार्होयं सर्वलोके सर्वभूतैकपावनः
देवदासः सदा यस्तु देवकृत्येषु लोलुपः। स च गच्छति लोकेशो देवलोके महीयते
एतेषामेव लिंगानि कारयित्वा च मंडपम्। शक्त्या यं लभते नाकं कालस्य निश्चयं शृणु
हायनैकं तृणेनैव शरकांडेन तच्छतम्। अयुतं त्वन्यकाष्ठेन लक्षं खादिरदारुणा१०० 1.59.
कोटिकोटि च पाषाणैः सुदृढैर्यत्नसंयुतैः। तस्मात्सर्वप्रयत्नेन मंडपं कारयेद्बुधः
यावत्कालं वसेत्स्वर्गे नरो मंडपकारकः। तावत्कालं च हरणे नरो दुर्गतिमाप्नुयात्
जनानां निचये रम्ये वस्तूनां क्रयविक्रये। आश्रये चाध्वगानां च नदीनद समागमे
देवानां मंडपं कृत्वा यत्फलं लभते नरः। तत्फलं समवाप्नोति द्विगुणं विप्रमंदिरे
अनाथस्य च दीनस्य श्रोत्रियस्य विशेषतः। कारयित्वा गृहं रम्यं नरः स्वर्गान्न हीयते
य इदं शृणुयान्नित्यं पुण्याख्यानमनुत्तमम्। अक्षयं लभते स्वर्गं प्रासादादेः फलं लभेत्
धनिनां चेश्वराणां च तथा पुण्यवतां पुनः। पाठयित्वा पठित्वा तु नरः स्वर्गान्न हीयते
देवानां दासदासीनां सदा देवालयेषु च। पठेद्यस्तु सदा विप्रो मोक्षमार्गं स गच्छति
नृपाणामीश्वराणां च धनिनां गुणिनां पुरः। पठित्वा मोक्षमाप्नोति श्रवणात्तत्फलं लभेत्
द्विजा ऊचुः- सामान्येकः परः पुण्यो मर्त्यलोके द्विजोत्तम। सुलभो मर्त्यपूज्यस्तु मुनीनां च तपस्विनाम्
चातुर्वर्ण्याश्रमाणां च पापपुण्यवतां नृणाम्। गुणागुणवतां चैव वर्णावर्णवतां तथा