चित्रगुप्तोऽब्रवीद्वाक्यं धर्मराजसमीपतः। कर्मणा मनसा पूतो विष्णुलोकं स गच्छतु
स तच्छ्रुत्वा पुनश्चाह तस्य विज्ञाय कारणम्। स्मितः प्रीत्या प्रसन्नात्मा गच्छ गच्छाच्युतालयम्
विमानं सुरलोकाच्च स्वागतं वर्णकर्बुरम्। समारुह्य गतः स्वर्गं पुनरावृत्तिदुर्लभम्
तस्मात्किष्कुप्रमाणं हि दत्तं येनालिकं पुरा। स तु राज्यान्वयं स्वर्गं महांतं चानुगच्छति
तथैव गोप्रचारं तु दत्वा स्वर्गान्न हीयते। या गतिर्गोप्रदस्यैव ध्रुवं तस्य भविष्यति
व्यामैकं गोप्रचारं तु मुक्तं येन सुधीमता। तस्य स्वर्गं भवेदिष्टं किमन्यैः पुरुभाषितैः
गोप्रचारं यथाशक्ति यो वै त्यजति हेतुना। दिनेदिने ब्रह्मभोज्यं पुण्यं तस्य शताधिकम्
तस्माद्गवां प्रचारं तु मुक्त्वा स्वर्गान्न हीयते। यश्छिनत्ति द्रुमं पुण्यं गोप्रचारं छिनत्यपि
तस्यैकविंशपुरुषाः पच्यंते रौरवेषु च। गोचारघ्नं ग्रामगोपः शक्तो ज्ञात्वा तु दण्डयेत्
छेत्तारं धर्मवृक्षाणां विशेषाद्गोप्रचारघम्। तस्य दंडे सुखं तस्य तस्मात्तं दंडयेत्तु सः
प्रासादं कुरुते यस्तु विष्णुलिंगस्य मानवः। त्रिकांडं पंचकाडं च सुशोभं सुघटान्वितम्
इतोऽधिकं तु यो दद्यान्मृन्मयं वा दृषन्मयम्। वसुवृत्तिसुपूर्णं च सुरम्यं दिव्यभूतलम्
प्रतिष्ठाकर्मसंपन्नं किङ्करादिभिरावृतम्। सुलिंगमिष्टदेवस्य विष्णोरेव विशेषतः
कृत्वा च विष्णुसायुज्यं समाप्नोति नरोत्तमः। तथैव प्रतिमां कृत्वा हरेरन्यतरस्य च
कृत्वा देवकुलं रम्यं यत्फलं लभते नरः। न तन्मखसहस्रैस्तु दानैर्भुवि व्रतादिभिः
कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च। प्रासादे रत्नसंयुक्ते संपूर्णद्रव्यसंकुले
स वसेत्कामगे याने सर्वलोकमनोहरे। स्वर्गाच्च्युतो भवेद्राजा सार्वभौमो गुणैर्वशी
शिवलिंगे तु प्रासादं कारयित्वा स्वशक्तितः। यदुक्तं विष्णुलिंगे तु तज्ज्ञेयं शिववेश्मनि
भुंक्ते भोगं महाभागो मनःशर्मकरं परम्। रामाभिरामसंपूर्णं सर्वतः सुखदं दिवि५० 1.59.
उर्व्यामक्षयभोग्यानि नृपो वाथ महाधनी। हरस्य प्रतिमां यश्च कृत्वा देवगृहे नरः
सुलिंगां वा सुरूपां वा कल्पकोटिं वसेद्दिवि। स्वर्गाद्भ्रष्टो भवेद्राजा धनी पूज्यतमोपि वा
देवीलिंगेषु सर्वेषु कृत्वा देवगृहं नरः। सुरत्वं प्राप्नुयाल्लोके देव्यास्सर्वसुखोद्भवे
भृशमच्युततामेति सुखमेति निरामयम्। रत्नसंसृष्टप्रासादे मणिकर्बुरभूतले
रामायुतप्रसंभोग्ये देवीसंसृष्टनिर्भये। नृत्यगीतपरे रम्ये सर्वेंद्रियमनोरमे
रत्नमर्द्दलतालाढ्ये सर्वदा स्त्रीजनेरिते। निर्मले सुखदे रम्ये रत्नानां सुशुभे गृहे
तथैव प्रतिमायाश्च देव्याः प्रासादमुत्तमम्। नियुतं कल्पकोटीनां स्वर्लोकमेति मानवः
स्वर्गाद्भ्रष्टो भवेद्भूपो देवीभक्तिपरायणः। एवं च जन्मसाहस्रं स्मर एव भवेद्भुवि
प्रासादं गाणपत्यं च देव्या वा प्रीतिमान्नरः। कृत्वा सुरगणानां च पूजितो दिवि जायते
तथैव राजतामेति भोग्यान्देवीपुरे तथा। अविघ्नं सर्वकार्येषु सदैव गणपो यथा
आज्ञानस्खलिता तस्य सुरासुरनरेषु च। तथैव सौरप्रासादे फलमेति नरोत्तमः