दृष्टं प्रणमितं येन स्नापितं पूजितं तथा । यज्ञकोटिगुणं पुण्यं गवां कोटिफलं लभेत्
छिन्नस्तेन तथा वत्स गर्भवासः सुदारुणः । पीतं येन सदा विष्णोः शालग्रामशिलाजलम्
कामासक्तोऽपि यो नित्यं भक्तिभावविवर्जितः । शालग्रामशिला पुत्र पूजयित्वाच्युतो भवेत्
शालग्रामशिला बिंबं हत्वा कोटिविनाशनम् । स्मृतं संकीर्तितं ध्यातं पूजितं च नमस्कृतम्
शालग्रामशिलां दृष्ट्वा यांति पापान्यनेकशः । सिंहं दृष्ट्वा यथा यांति वने मृगगणा भयात्
नमस्कारं तु मनुजः शालग्रामशिलार्चने । भक्त्या वा यदि वाऽभक्त्या कृत्वा मुक्तिमवाप्नुयात्
वैवस्वतभयं नास्ति तथा मरणजन्मनोः । यः करोति नरो नित्यं शालग्रामशिलार्चनम्
गंधपाद्यार्घनैवेद्यैर्दीपैर्धूपैर्विलेपनैः । गीतैर्वाद्यैस्तथा स्तोत्रैः शालग्रामशिलार्चनम्
कुरुते मानवो यस्तु कलौ भक्तिपरायणः । कल्पकोटिसहस्राणि रमते विष्णुसद्मनि
शालग्रामनमस्कारो भावेनापि नरैः कृतः । मानुषत्वं कथं तेषां मद्भक्ता ये नरा भुवि
मद्भक्तास्तीव्रपापिष्ठा मत्प्रभुं न नमंति ये । वासुदेवं न ते ज्ञेया मद्भक्ताः पापमोहिताः
मद्भक्तोऽपि च यो भूत्वा भुंक्ते त्वेकादशीदिने । स याति ह्यंधतामिस्रे निरयं मम घातकः
मल्लिंगस्पर्शनं कार्यं नान्या शुद्धिर्विधीयते । या तिथिर्दयिता विष्णोः सा तिथिर्मम वल्लभा
यस्तां नोपवसेन्मर्त्यः स पापी श्वपचाधिकः । शालग्रामशिलायां तु सदा पुत्र वसाम्यहम्
दत्तं देवेन तुष्टेन स्वस्थानं मम भक्तितः । पद्मकोटिसहस्रैस्तु पूजिते मयि यत्फलम्
तत्फलं कोटिगुणितं शालग्रामशिलार्चनात् । पूजितोऽहं न तैर्मर्त्यैर्नमितोऽहं न तैर्नरैः
न कृतं मर्त्यलोके यैः शालग्रामशिलार्चनम् । शालग्रामशिलाग्रे तु यः करोति ममार्चनम्
तेनार्चितोऽहं सेनानीर्युगानामेकविंशतिम् । किमर्चितैर्लिंगशतैर्विष्णुभक्तिविवर्जितैः
शालग्रामशिलाबिंबं नार्चितं यदि पुत्रक । अनर्हं मम नैवेद्यं पत्रं पुष्पं फलं जलम्
शालग्रामशिलाग्रे तु सर्वं याति पवित्रताम् । भुक्त्वान्यदेवनैवेद्यं द्विजश्चांद्रायणं चरेत्
भुक्त्वा केशवनैवेद्यं यज्ञकोटिफलं लभेत् । पादोदकेन देवस्य हत्याकोटिसमन्विताः
शुद्ध्यंति नात्र संदेहस्तथा शंखोदकेन हि । यो हि माहेश्वरो भूत्वा वैष्णवं च न पूजयेत्
द्वेष्टा च याति नरकं यावदिंद्राश्चतुर्दश । ज्येष्ठाश्रमी गृहे यस्य मुहूर्त्तमपि विश्रमेत्
पितामहा युगान्यष्टौ भवत्यमृतभोजिनः । संसारे दुःखकांतारे निमज्ज्यंते नराधमाः
वर्षकोटिसहस्राणि कृष्णाराधनवर्जिताः । स्नेहादभ्यर्चितैर्लिंगैः शालग्रामसमुद्भवैः
मुक्तिं प्रयांति मनुजा योगसांख्येन वर्जिताः । मल्लिंगकोटिभिर्दृष्टैर्यत्फलं पूजितैः स्तुतैः
शालग्रामशिलायां तु एकस्यामिह तद्भवेत् । द्वादशैव शिला यो वै शालग्रामसमुद्भवाः
अर्चयेद्वैष्णवो नित्यं तस्य पुण्यं न बोध मे । कोटिलिंगसहस्रैस्तु पूजितैर्जाह्नवी तटे
काशीवासे युगान्यष्टौ दिनेनैकेन तद्भवेत् । किं पुनर्बहुना यस्तु पूजयेद्वैष्णवो नरः
नाहं ब्रह्मादयो देवाः संख्यां कर्तुं समीहते । तस्माद्भक्त्या च मद्भक्तैः प्रीत्यर्थं मम पुत्रक