यः पठेच्छृणुयाद्वापि तस्य नास्तीह दुर्गतिः। ब्रह्महत्यादिभिः पापैर्न लिप्येत कदाचन
गवां कोटिप्रदानेन यत्फलं लभते नरः। तत्फलं समवाप्नोति पंचाख्यानावगाहनात्
स्नानेन पुष्करे नित्यं भागीरथ्यां च सर्वदा। यत्फलं तदवाप्नोति सकृच्छ्रवणगोचरात्
दुःस्वप्नं नाशयेत्क्षिप्रं तथारोग्यं प्रयच्छति। लक्ष्म्यारोग्यकरं चैव तस्माच्छ्रोतव्यमेव हि
इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे पंचाख्यानंनाम षट्पंचाशत्तमोऽध्यायः
सप्तपञ्चाशत्तमोऽध्यायः। द्विजा ऊचुः- कीर्तिर्धर्मोथ लोकेषु सर्वाणि प्रवराणि च। वद नो मुनिशार्दूल यदि नोऽस्ति त्वनुग्रहः
व्यास उवाच- यस्य खाते वने गावस्तृप्यंति मासमेव च। यद्वा सप्तदिनात्पूतः सर्वदेवैः स पूजितः
पुष्करिण्या विशेषेण पूता या यज्ञकर्मणा। यत्फलं जलदानेन सर्वमत्रास्यि(?) तच्छृणु
हायने हायने चैव कल्पं कल्पं विधीयते। दानात्स्वर्गमवाप्नोति तोयदः सर्वदो भुवि
मेघे वर्षति खाते च जायंते ये तु शीकराः। तावद्वर्षसहस्राणि दिवमश्नाति मानवः
तोयैरन्नादिपाकैश्च प्रसन्नो मानवो भवेत्। प्राणानां च विनान्नैश्च धारणन्नैव जायते
पितॄणां तर्पणं शौचं रूपं वै गंध्यनाशनम्। बीजं त्विहार्जितं सर्वं सर्वं तोये प्रतिष्ठितम्
वस्त्रस्य धावनं रुच्यं भाजनानां तथैव च। तेनैव सर्वकार्यं च पानीयं मेध्यमेव च
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन वापीकूपतटाककम्। कारयेच्च बलैः सर्वैस्तथा सर्वधनेन च
ततो विनिर्जले देशो(देशे?) यो ददाति जलाशयम्। वासरे वासरे तस्य कल्पं स्वर्गं विनिर्दिशेत्
त्रिविष्टपाच्च्युतो विप्रो वेदशास्त्रार्थपारगः। लोकबंधुः स धर्मात्मा तपस्तप्त्वा दिवं व्रजेत्
एवं जन्माष्टकं प्राप्य एकस्याक्षयमिष्यते। क्षत्त्रियाणां कुले जातः सार्वभौमो भवेन्नृपः
विशोऽक्षयं धनं विद्याज्जन्मजन्मसु यत्प्रियम्। शूद्रादयोन्त्यजाश्चान्ये लभंते स्वर्गतिं मुहुः
चतुर्हस्तप्रमाणं तु कूपं खनति यः पुमान्। परोपकारकं नित्यं कल्पं स्वर्गं तु हायने
द्विगुणे द्विगुणं विद्याच्छतं चैव चतुर्गुणे। विंशत्किष्कुप्रमाणां तु दद्यात्पुष्करिणीं तु यः
विष्णोर्धाम लभेत्सोपि दिव्यभोगं तथैव च। अनंतरं नृपो जातो धनी वागीश्वरो भवेत्
एवं द्विस्त्रिश्चतुर्वापि गुणतो भोग्यमिष्यते। विस्तीर्णे प्रचुरं विद्धि सहस्रेणाच्युतो दिवः
सहस्राद्द्विगुणेनैव सुरपूज्यो भवेन्नरः। जंतवस्तत्र ये संति यावंतो जीवनं ययुः
तत्संख्याका जनास्तस्य किंकराः पृष्टलग्नकाः। भवंति सततं गेहे पुरे जनपदेषु च
विहाय पितरं भोग्या धने क्षीणे यथा वनम्। पक्षिणस्सूकरश्चैव महिषी करिणी तथा
उपदेष्टा च कर्त्ता च षडेते स्वर्गगामिनः। दिव्यं च पक्षिणां चैव शतं स्वर्गं विनिर्दिशेत्
क्रोडो वर्षसहस्रं तु महिष्ययुतहायनम्। देवरूपं समास्थाय करिण्या लक्षमुच्यते
कोट्येकमुपदेष्टुश्च कर्तुरक्षयमेव च। पुरा धनिसुतेनैव कृतः ख्यातो जलाशयः
अयुतधनव्ययेनैव प्राणेनैव बलेन च। सर्वसत्वोपकाराय शिवश्रद्धायुतेन च
कालेन कियता चापि क्षीणवित्तोऽभवत्किल। कश्चिदर्थी धनी तस्य मूल्यदानाय चोद्यतः