स्वबंधूनां महद्दुःखमाजन्ममरणांतिकम्। द्रक्ष्यसे चात्मना नित्यं मृतानां या गतिर्ध्रुवम्
तस्मात्तद्गृह्यतां तूर्णं भुंक्ष्व भोग्यमकंटकम्। ऐश्वर्यमतुलं शौर्यं लोकानां विस्मयं वरम्
शूद्र उवाच- न मे वित्ते स्पृहा चास्ति धनं संसार वागुरा। तद्विधौ पतितो मर्त्यो न पुनर्मोक्षकं व्रजेत्
शृणु वित्तस्य यद्दोषमिहलोके परत्र च। भयं चोराच्च ज्ञातिभ्यो राजभ्यस्तत्करादपि५० 1.53.
सर्वे जिघांसवो मर्त्याः पशुमत्स्यविविष्किराः। तथा धनवतां नित्यं कथमर्थास्सुखावहाः
प्राणस्यांतकरो ह्यर्थस्साधको दुरितस्य च। कालादीनां प्रियं गेहं निदानं दुर्गतेः परम्
क्षपणक उवाच- यस्यार्थास्तस्य मित्राणि यस्यार्थास्तस्य बांधवाः। कुलं शीलं च पांडित्यं रूपं भोग्यं यशः सुखम्
धनेन तु विहीनस्य पुत्रदारोज्झितस्य च। कथं मित्रं कथं धर्मं दीनानां जन्मनः कथं
सत्वादिक्रतुकार्यं च पुष्करिण्युपकारकं। दानं नाकस्य सोपानं निःस्वस्य च न सिद्ध्यति
व्रतकार्यस्य रक्षा च धर्मादिश्रवणं भृशम्। पितृयज्ञादितीर्थं च निर्वित्तस्य न सिद्ध्यति
तथा रोगप्रतीकारः पथ्यमौषधसंचयं। रक्षणं विग्रहश्चैव शत्रूणां विजयो ध्रुवम्
स्त्रीणां च जन्मना वार्ता वसुयोगेन लभ्यते। भूतभव्यप्रवृत्तानां सुकृतं दुष्कृतं च यत्
तस्माद्बहुधनं यस्य तस्य भोग्यं यदृच्छया। स्वर्गं वितरणादेव लप्स्यसे ह्यचिरादितः
शूद्र उवाच- अकामाच्च व्रतं सर्वमक्रोधात्तीर्थसेवनम्। दया जप्यसमा शुद्धं संतोषो धनमेव च
अहिंसा परमा सिद्धिः शिलोंछवृत्तिरुत्तमा। शाकाहारः सुधातुल्य उपवासः परंतप
संतोषो मे महाभोग्यं महादानं वराटकम्। मातृवत्परदाराश्च परद्रव्याणि लोष्ठवत्
परदारा भुजंगाभाः सर्वयज्ञ इदं मम। तस्मादेनं न गृह्णामि सत्यं सत्यं गुणाकर
प्रक्षालनाद्धि पंकस्य दूरादस्पर्शनं वरं। इत्युक्ते तु नरश्रेष्ठ पुष्पवर्षं पपात ह
मूर्ध्रिदेशे तनौ तस्य सर्वदेवेरितं द्विज। देवदुंदुभयो नेदुर्नृत्यंत्यप्सरसां गणाः
जगुर्गंधर्वपतयो विमानं चापतद्दिवः। ऊचुर्देवगणास्तत्र विमानमिदमारुह
सत्यलोकं समासाद्य भुंक्ष्व भोग्यं महेंद्रवत्। संख्या तेनापि वर्तेत भोग्यकालस्य धार्मिक
इत्युक्तेषु च देवेषु शूद्रो वचनमब्रवीत्। कथं निर्ग्रंथकस्यास्य ज्ञानं चेष्टास्य भाषणम्
किं वा हरिहरौ ब्रह्मा किं वा शक्रो बृहस्पतिः। किं वा मच्छलनादेव साक्षाद्धर्म इहागतः
इत्युक्ते क्षपणश्चासौ स्मितो वचनमब्रवीत्। विज्ञातुं चैव वो धर्ममहं विष्णुरिहागतः
विमानेन दिवं गच्छ सकुटुंबो महामुने। मत्प्रसादाच्च युष्माकं सदैव नवयौवनम्
भविष्यति महाप्राज्ञ भाग्यानंत्यं प्रलप्स्यथ। दिव्याभरणसंयुक्ता दिव्यवस्त्रोपशोभिताः
गतास्ते सहसा नाकं सर्वैर्बंधुजनैर्वृताः। एवं द्विजवरश्रेष्ठ लोभत्यागाद्ययुर्दिवम्
तुलाधारस्तथाधीमान्सत्यधर्म प्रतिष्ठितः। ये न जानाति तद्वृत्तं देशांतरसमुद्भवम्
तुलाधारसमो नास्ति सुरलोके प्रतिष्ठितः। तस्मात्त्वमपि भूदेव समं गत्वा दिवं व्रज
य इदं शृणुयान्मर्त्यः सर्वधर्मप्रतिष्ठितः। जन्मजन्मार्जितं पापं तत्क्षणात्तस्य नश्यति