कल्पकालं भवेत्स्वर्गं नृपो वा कौ महाधनी। प्रतिजन्म लभेतैष सुपत्नीं वरवर्णिनीम्१०० 1.52.
य इदं शृणुयान्नित्यं पुण्याख्यानमनुत्तमम्। सर्वपापक्षयस्तस्य सर्वशास्त्रार्थपारगः
लभेत सोऽक्षयं स्वर्गं नारीणां वल्लभो भवेत्। क्षत्रियो विजयी चाथ लोकनाथो भवेद्ध्रुवम्
श्रुतं हरति पापानि जन्मजन्मकृतानि च। सौभाग्यं लभते लोके तथैव च वरांगना
द्विज उवाच- तुलाधारस्य चरितं प्रभावमतुलं प्रभो। वक्तुमर्हस्यशेषेण यदि मय्यस्त्यनुग्रहः
श्रीभगवानुवाच - सत्यभावादलोभाच्च दद्याद्यो वै त्वमत्सरात्। नित्यं यज्ञशतं तस्य सुनिष्पन्नं सुदक्षिणम्
सत्येनोदयते सूरो वाति वातस्तथैव च। न लंघयेत्समुद्रस्तु वेलां कूर्मो धरां तथा
सत्येन लोकास्तिष्ठंति सर्वे च वसुधाधराः। सत्याद्भ्रष्टोथ यः सत्वोप्यधोवासी भवेद्ध्रुवम्
सत्यवाचिरतोथस्तु सत्यकार्यरतः सदा। सशरीरेण स्वर्लोकमागत्याच्युततां व्रजेत्
सत्येन मुनयः सर्वे मां च गत्वा स्थिरं गताः। सत्याद्युधिष्ठिरो राजा सशरीरो दिवं गतः
सर्वशत्रुगणं जित्वा लोको धर्मेण पालितः। अकरोच्च मखं शुद्धं राजसूयं सुदुर्लभम्
चतुरशीतिसहस्राणि ब्राह्मणानां च नित्यशः। भोजयेद्रुक्मपात्रेषु राजोपकरणेषु च
भोजयित्वोपकरणांस्तेभ्यो दत्वा विसर्जयेत्। यदभीष्टं द्विजातीनामतोन्यद्दापयेद्धनम्
अदरिद्रं ततो ज्ञात्वा द्विजव्यूहं परित्यजेत्। तथैव स्नातकानां तु सहस्राणि तु षोडश। नित्यं संभोजयेद्राजा सत्येनैव विमत्सरः
अतिष्ठंत गृहे पूर्वं चिरं तस्य जिगीषया। जितं तेन जगत्सर्वं प्राणानुग्रहकारणात्
सत्येन चासुरो राजा बलिरिंद्रो भविष्यति। पातालस्थस्य तस्यैव भूयस्तिष्ठामि वेश्मनि
निरंतरं च तिष्ठामि स्वांते पुण्यैककर्मणः। यद्वा पुरा मया बद्धो दैत्ययोनेर्विमोक्षणात्
तलं चैवामरत्वं हि शक्रत्वं प्रददाम्यहम्। हरिश्चंद्रो नृपस्सत्यात्सवाहनपरिच्छदः
स्वशरीरेण शुद्धेन सत्यलोके प्रतिष्ठितः। राजानो बहवश्चान्ये ये च सिद्धा महर्षयः
ज्ञानिनो यतयश्चैव सर्वे सत्येऽच्युताऽभवन्। तस्मात्सत्यरतो लोके संसारोद्धरणक्षमः
तुलाधारो महात्मा वै सत्यवाक्ये प्रतिष्ठितः। लोके तत्सदृशो नास्ति सत्यवाक्यस्य कारणात्
अश्वमेधसहस्रेण सत्यं तु तुलया धृतम्। अश्वमेधसहस्राद्धि सत्यमेव विशिष्यते
सर्वं सत्याद्भवेत्साध्यं सत्यो हि दुरतिक्रमः। सत्यवाक्येन सा धेनुर्बहुला स्वर्गगामिनी
सर्वं राष्ट्रं समाधाय पुनरावृत्तिदुर्लभा। तथायं सर्वदा साक्षी मृषा नास्ति कदाचन
बह्वर्घमल्पमर्घं च क्रयविक्रयणे सुधीः। सत्यवाक्यं प्रशस्तं च विशेषात्साक्षिणो भवेत्
साक्षिणः सत्यमुक्त्वा च अक्षयं स्वर्गमाययुः। वावदूकः सभां प्राप्य सत्यं वदति वाक्पतिः
स याति ब्रह्मणो गेहं यज्ञैरन्यैश्च दुर्लभम्। सभायां यो वदेत्सत्यमश्वमेधफलं लभेत्
लोभाद्द्वेषान्मृषोक्त्वा च रौरवं नरकं व्रजेत्। सर्वसाक्षी तुलाधारो जनानां शूर एव च
विशेषाल्लोभसंत्यागान्नाके निर्जरतां व्रजेत्। कश्चिच्छूद्रो महाभागो न लोभे वर्तते क्वचित्
वृत्तिश्शाकेन दुःखेन तथा शिलोंछतो भृशम्। जर्जरं वस्त्रयुग्मं च करौ पात्रे च सर्वदा