सर्वं धान्यादिकं बीजं काले दद्याद्द्विजातये। सर्वपापक्षयं कृत्वा अक्षयं स्वर्गमश्नुते
गुणं वक्ष्यामि विप्रर्षे सतीनां यादृशं दृढम्। शुद्धवंशो भवेत्तस्या नित्यं लक्ष्मीः प्रवर्तते
उभयोर्वंशयोः स्वर्गो भर्तुरात्मन एव च। पतिव्रतागुणो विप्र विस्मृतः पृच्छतस्तव
पुनर्वक्ष्यामि योषाणां सर्वलोकहितं शुभम्। उषित्वा पूर्वकालं च पुण्यापुण्येन योषितः
पश्चात्पतिव्रतायाश्च ताश्च गच्छंति मद्गतिम्। षण्मासं वाथ वर्षं वा अधिकं च प्रशस्यते
पतिव्रता भवेद्या च यावत्पूता व्रजेद्दिवम्। सुरापं विप्रहंतारं सर्वपापयुतं पतिम्
पंकात्पूतं नयेत्स्वर्गं भर्त्तांरं यानुगच्छति। कंदर्पसदृशो भर्ता सा रतीव मनोरमा
जिष्णोरेवचिरं लोके भुंक्तेऽनंतमयं सुखम्। पतिव्रता बलाद्या च विदूरे स्वामिपातने
चिह्नं लब्ध्वामृता वह्नौ पापादुद्धरते पतिं। पतिव्रता च या नारी देशांतरमृते पतौ
सा भर्तुश्चिह्नमादाय वह्नौ सुप्त्वा दिवं व्रजेत्। या स्त्री ब्राह्मणजातीया मृतं पतिमनुव्रजेत्
सा स्वर्गमात्मघातेन नात्मानं न पतिं नयेत्। न म्रियेत समं गत्वा ब्राह्मणी ब्रह्मशासनात्
प्रव्रज्यागतिमाप्नोति मरणादात्मघातिनी। नरोत्तम उवाच- सर्वासामपि जातीनां ब्राह्मणः शस्य इष्यते
पुण्यं च द्विजमुख्येन अत्र किंवा विपर्ययः। श्रीभगवानुवाच- ब्राह्मण्यास्साहसं कर्म नैव युक्तं कदाचन
निःशेषेस्या वधं कृत्वा स नरो ब्रह्महा भवेत्। तस्माद्ब्राह्मणजातीया विप्रया च व्रतं चरेत्
प्रवक्ष्यामि यथातथ्यं शृणु विप्र यथार्थतः। आपणांतरमामिष्यं भक्षयेन्न कदाचन
अश्वमेधसहस्राणां हायने फलमाप्नुयात्। अर्हणं चेष्टदेवस्य हरेर्व्रतमनुत्तमम्
स्वामिनोपि जलं पिंडं संप्रदद्यादमत्सरात्। युगकोटिसहस्राणि युगकोटिशतानि च
पतिना सह सा साध्वी विष्णुलोके युता भवेत्। ततो महाव्रतं प्राप्य निरये ब्राह्मणी वधूः
उद्धरेदुभयोर्वंशाञ्छतशोथ सहस्रशः। अतो बंधुजनैरेव पुत्रैर्भ्रात्रादिभिर्बुधैः
विनियम्य सदा तस्या व्रतलोपं न कारयेत्। हरेश्चेद्वासरं प्राप्य विधवा न व्रतं चरेत्
पुनर्वैधव्यतामेति जन्मजन्मनि दुर्भगा। भोजनात्मत्स्यमांसस्य व्रतानां विप्रयोगतः
चिरं निरयमासाद्य शुनी भवति निश्चितम्। दुष्टाया मैथुनं गच्छेद्विधवाकुलनाशिनी
नरकाननुभूयाथ गृध्रिणी दशजन्मसु। द्विजन्मफेरवा भूत्वा ततो मानुषतां व्रजेत्
तथैव बालवैधव्या दासीत्वमुपगच्छति। द्विज उवाच- कन्यादानफलं ब्रूहि वद दास्याः फलं च यत्
विधानं च यथोक्तं च यदि मेनुग्रहः प्रभो। श्रीभगवानुवाच-। रूपाढ्ये गुणसंपन्ने कुलीने यौवनान्विते
समृद्धे वित्तसंपूर्णे कन्यादानफलं शृणु। सर्वाभरणसंयुक्तां कन्यकां यो ददाति च
तेन दत्ता धरा सर्वा सशैलवनकानना। अर्द्धाभरणदानेन फलं दातुर्भवेद्ध्रुवम्
अनाभरणकन्यायाः पादैकस्य फलं भवेत्। यः पुनः शुल्कमश्नाति स याति नरके नरः
विक्रीय चात्मजां मूढो नरकान्न निवर्त्तते। लोभादसदृशे पुंसि कन्यां यस्तु प्रयच्छति
रौरवं नरकं प्राप्य चांडालत्वं च गच्छति। अतएव हि शुल्कं च जामातुर्न कदाचन