सामान्यफलसंसर्गाच्छ्राद्धं शतगुणं भवेत्। अमायां च युगाद्यायां ग्रहणे सूर्यचंद्रयोः
पार्वणं कुरुते यस्तु सोक्षयं लोकमश्नुते। पितरस्तस्य तुष्यंति सर्वे समायुतं प्रति
आशिषं दयितं दत्वा भोग्यं चानंतमात्मजे। ततः पर्वणि पुत्रैश्च कर्त्तव्यं पार्वणं मुदा
पित्रोर्यज्ञमिमं कृत्वा मुच्यते जन्मबंधनात्। अहन्यहनि यच्छ्राद्धं नित्यश्राद्धमिति स्मृतम्
श्रद्धया कारयेद्यस्तु सोऽक्षयं लोकमश्नुते। तथैवापरपक्षे च काम्यश्राद्धं विधानतः
कृत्वा कामं स चाप्नोति यद्वा मनसि वर्तते। आषाढीमवधिं कृत्वा यस्तु पक्षस्तु पंचमः
तत्र श्राद्धं प्रकुर्वीत कन्यां गच्छतु वा न वा। कन्यां गते सवितरि यान्यहानि तु षोडश
क्रतुभिस्तानि तुल्यानि समाप्त वरदक्षिणैः। काम्यश्राद्धं महापुण्यमिदं तस्यागतं शिवम्
अभावात्कृष्णपक्षादौ तुलायां कर्तुमर्हति। अमावृश्चिकमायाति नैराश्यं पितरो गताः
पुनःस्वभवनं यांति शापं दत्वा सुदारुणम्। पितृशापेन पुत्रस्य नष्टं सर्वमिति स्मृतम्
धनं पुत्रा यशः काम्यमभीष्टमायुरेव च। सर्वाण्येतानि लभ्यंते जन्मजन्मसु मानवैः
पितॄणां च वरेणैव तस्मान्मैनं परित्यजेत्। विवाहव्रतयज्ञादौ कृत्वा नांदीमुखं द्विजः
अक्षयं लभते पुण्यं गोत्रं तस्य प्रवर्द्धते। एतद्विपर्ययो यस्य स याति नरकं नरः
कुलक्षयो भवेत्तस्य स जीवो दुःखितो भवेत्। ततस्तु पूजयेदग्रे गणेशं शंभुनंदनम्
परं षोडशमातॄश्च तत्पश्चात्पितृसंचयम्। नांदीमुखेषु सर्वेषु प्रपितामहपूर्वकम्
नांदीमुखे द्विजान्सर्वान्स्थापयेत्प्राङ्मुखान्सुधीः। उच्चारयेन्नमोवाक्यं स्वधा चान्यत्र योजयेत्
ग्रहणे चंद्रसूर्यस्य दत्वा पिंडोदकं नरः। अक्षयं लभते स्वर्गं पितॄणां पुष्टिवर्द्धनम्
तत्र स्नानं न कुर्याद्यः शक्त्या पिंडोदकं नरः। न ददाति पितॄणां तु चांडालत्वं स गच्छति
सर्वं भूमिसमं दानं सर्वे व्याससमा द्विजाः। सर्वं गंगासमं तोयं राहुग्रस्ते निशाकरे
इंदोर्लक्षगुणं प्रोक्तं दशलक्षं तु भास्करे। गंगातोये तु संप्राप्त इंदोः कोटी रवेर्दश
गवां शतसहस्रस्य सम्यग्दत्तस्य यत्फलम्। तत्फलं जाह्नवीस्नाने राहुग्रस्ते निशाकरे
चंद्रसूर्यग्रहे चैव अवगाहति जाह्नवीं। स स्नातस्सर्वतीर्थेषु किमर्थमटते महीम्
सूर्यग्रहः सूर्यवारे सोमे सोमग्रहस्तथा। चूडामणिरिति ख्यातस्तत्रानंतफलं स्मृतम्
समुपोष्य तयोः पूर्वे पुण्यतीर्थे तु यः पुमान्। दत्वा पिंडोदकं दानं सत्यलोके प्रतिष्ठितः
द्विज उवाच-। पितुरेव महायज्ञः श्राद्धं च भवतेरितं। ताता पश्चिमकालादौ किं कर्त्तव्यं सुतेन हि
किं कृत्वा च परं श्रेयो जन्मजन्मसु लभ्यते। पुत्रेण धीमता देव यत्नतो वक्तुमर्हसि
श्रीभगवानुवाच-। पूर्वे वयसि संप्राप्ते पिता पुत्र इति स्मृतः। उत्तरे च सुतस्तातः पालनान्न तु पूजनात्
देववत्पूजयेत्तातं स्नेहं कुर्याच्च पुत्रवत्। न लंघयेद्वचस्तस्य मनसापि कदाचन
आतुरस्य पितुः पुत्रो यस्तु कुर्यात्प्रतिक्रियां। सोक्षयं लभते स्वर्गं सदा देवैः प्रपूज्यते
मुमूर्षोरपिता तस्य पश्यतो मृत्युलक्षणम्। कृत्वा च यजनं पुत्रो देवानां तुल्यतां व्रजेत्