तथा मित्राद्रोहकस्य त्वं च वैष्णवमंदिरे। अनुग्रहाच्च मे विप्र तत्त्वतो वक्तुमर्हसि
श्रीभगवानुवाच-। पित्रोर्भक्तः सदा मूकः पतिव्रता शुभा च सा। सत्यवादी तुलाधारः समः सर्वजनेषु च
लोभकामजिदद्रोहो मद्भक्तो वैष्णवः स्मृतः। संप्रीतोहं गुणैरेषां तिष्ठाम्यावसथे मुदा
भारतीकमलाभ्यां च सहितो द्विजसत्तम। विप्र उवाच-। महापातकिसंसर्गान्नराश्चैवातिपातकाः
इति जल्पंति धर्मज्ञाः स्मृतिशास्त्रेषु सर्वदा। पुराणागमवेदेषु कथं त्वं तिष्ठसे गृहे
श्रीभगवानुवाच-। कल्याणानां च सर्वेषां कर्त्ता मूको जगत्त्रये। वृत्तस्थो योपि चाण्डालस्तं देवा ब्राह्मणं विदुः
मूकस्य सदृशो नास्ति लोकेषु पुण्यकर्मतः। पित्रोर्भक्तिपरे नित्यं जितं तेन जगत्त्रयम्
तयोर्भक्त्या त्वहं तुष्टः सर्वदेवगणैः सह। तिष्ठामि द्विजरूपेण तस्य गेहोदरे च खे
तथा पतिव्रता गेहे तुलाधारस्य मंदिरे। अद्रोहकस्य भवने वैष्णवस्य च वेश्मनि
सदा तिष्ठामि धर्मज्ञ मुहूर्तं न त्यजाम्यहम्। तेन पश्यंति मां नित्यं ये त्वन्ये पापकृज्जनाः
पुण्यत्वाच्च त्वया दृष्टो ममानुग्रहकारणात्। पित्रोर्भक्तिपरः शुद्धश्चांडालो देवतां गतः
तस्मात्तेन सह प्रीत्या तिष्ठामि तस्य मंदिरे। पुनः पुनः कथालापं करोमि द्विजनंदन
तस्य वै मानसे नित्यं वर्तेऽहतभावनः। स तज्जानाति त्वद्वृत्तं तथा पतिव्रतादयः
तेषां वृत्तं वदिष्यामि शृणु त्वं चानुपूर्वशः। यच्छ्रुत्वा सर्वथा मर्त्यो मुच्यते जन्मबंधनात्
पितुर्मातुः परं तीर्थं देवदेवेषु नैव हि। पित्रोरर्चा कृता येन स एव पुरुषोत्तमः
पित्रोराज्ञा च देवस्य गुरोराज्ञा समं फलं। आराधनाद्दिवो राज्यं बाधया रौरवं व्रजेत्
स चास्माकं हृदिस्थोऽपि तस्याहं हृदये स्थितः। आवयोरंतरं नास्ति परत्रेह च मत्समः
मदग्रे मत्पुरे रम्ये सर्वैश्च बांधवैः सह। सभुंजीताक्षयं भोगमंते मयि च लीयते
अतएव हि मूकोसौ वार्त्तां त्रैलोक्यसंभवाम्। जानाति नरशार्दूल एष ते विस्मयः कुतः
द्विज उवाच-। मोहादज्ञानतो वापि न कृत्वा पितुरर्चनं। ज्ञात्वा वा किं च कर्तव्यं सदसज्जगदीश्वर२०० 1.50.
श्रीभगवानुवाच-। दिनैकं मासपक्षौ वा पक्षार्धं वाथ वत्सरं। पित्रोर्भक्तिः कृता येन स च गच्छेन्ममालयं
कारयित्वा मनः कष्टमवश्यं नरकं व्रजेत्। न कृता वाकृता वा स्यात्पित्रोरर्चा परं पुरा
वृषोत्सर्गं नरः कृत्वा पितृभक्ति फलं लभेत्। अन्नं वस्त्रं तथा गव्यं सामिषं च निरामिषम्
सर्वं लक्षगुणं प्रोक्तं ज्ञातिभ्यो यत्प्रदीयते। सर्वस्वेन कृतं श्राद्धं येन पुत्रेण धीमता
जातिस्मरत्वं प्राप्नोति पितृभक्तिफलं लभेत्। श्राद्धात्परो महायज्ञस्त्रैलोक्ये तु न विद्यते
अत्र यद्दीयते किंचित्सर्वं चाक्षयमश्नुते। अन्यस्मिंश्चायुतं विद्धि ज्ञातिभ्यो लक्षमुच्यते
पिण्डे कोटिगुणं प्रोक्तं द्विजायानन्तमुच्यते। गंगाजले गयायां च प्रयागे पुष्करे तथा
वाराणस्यां सिद्धकुंडे गंगासागर संगमे। अन्नपिंडं प्रदद्याद्यस्तस्य मुक्तिर्भवेद्ध्रुवम्
पितरश्चाक्षयं स्वर्गं लभंते जन्मनः फलम्। भागीरथ्यां विशेषेण यस्तु दद्यात्तिलोदकम्
मुक्तिमार्गं स चाप्नोति पिंडदाने तु किं पुनः। नदीतीरेषु साहस्रं नदे त्वयुतमिष्यते