शृणुयाच्च वचो नूनं न पश्येच्च गुरोः स्त्रियम्। वधूं पुत्रस्य भ्रातुश्च स्वपुत्रीं युवतीं ध्रुवम्
अन्यां च गुरुपत्नीं च नेक्षेत्स्पर्शं न कारयेत्। ताभिः सह कथालापं तथा भ्रूभंगदर्शनम्
कलहं निस्त्रपां वाणीं सदैव परिवर्जयेत्। न दद्याच्च सदा पादं तुषांगारास्थिभस्मसु
कार्पासास्थिषु निर्माल्ये चितिकाष्ठे चितौ गुरौ। शुष्कं मीनं न भक्षेत पूतिगंधिममेध्यकम्
विघसं चान्यदुच्छिष्टं पाकार्थं च परस्य च। न स्थातव्यं न गंतव्यं क्षणमप्यसता सह
न तिष्ठेच्च क्षणं धीरो दीपच्छाये कलिद्रुमे। अस्पृश्यैस्सह चालापं पतितैः कुपितैः सह
न कुर्यात्क्षणमात्रं तु कृत्वा गच्छेच्च रौरवम्। कनिष्ठं नाभिवंदेत पितृव्यं मातुलं तथा
उत्थाय चासनं दद्यात्कृतांजल्यग्रतः स्थितः। तैलाभ्यक्तं तथोच्छिष्टमार्द्रवस्त्रं च रोगिणम्
पारावारगतोद्विग्नं वहंतं नाभिवादयेत्। यज्ञस्यांतर्गतं नष्टं क्रीडंतं स्त्रीजनैः सह
बालक्रीडागतं चापि पुष्पयुक्तं कुशैर्युतम्। शिरः प्रावृत्य कर्णौ वा अप्सु मुक्तशिखोपि वा
अकृत्वा पादयोः पूजां नाचामेद्दक्षिणामुखः। उपवीतविहीनश्च नग्नको मुक्तकच्छकः
एकवस्त्रपिधानश्च आचांतो नैव शुध्यति। मध्यमाभिर्मुखं पूर्वं तिसृभिः समुपस्पृशेत्
अंगुष्ठदेशिनीभ्यां च नासां च तदनंतरम्। अंगुष्ठानामिकाभ्यां च चक्षुषी समुपस्पृशेत्
कनिष्ठांगुष्ठतश्श्रोत्रे नाभिमंगुष्ठकेन तु। तलेन हृदयं न्यस्य सर्वाभिर्मस्तकोपरि
बाहूचाग्रेण संस्पृश्य ततः शुद्धो भवेन्नरः। अनेनाचमनं कृत्वा मानवः प्रयतो भवेत्
सर्वपापैर्विनिर्मुक्तः स्वर्गं चाक्षयमश्नुते। प्राणस्त्रिपुटशृंग्या च व्यानोपानश्च मुद्रया
समानस्तु समस्ताभिरुदानस्तर्जनीं विना। नागः कूर्मश्च कृकरो देवदत्तो धनंजयः
उपप्रीणंतु ते प्रीता येभ्यो भूमौ प्रदीयते। शयनं चार्द्रपादेन शुष्कपादेन भोजनम्
नांधकारे च शयनं भोजनं नैव कारयेत्। पश्चिमे दक्षिणे चैव न कुर्याद्दंतधावनम्
उत्तरे पश्चिमे चैव न स्वपेद्धि कदाचन। स्वप्नादायुः क्षयं याति ब्रह्महा पुरुषो भवेत्
न कुर्वीत ततः स्वप्नं शस्तं च पूर्वदक्षिणम्। आयुष्यं प्राङ्मुखो भुंक्तेऽयशस्यं दक्षिणामुखः
श्रियं प्रत्यङ्मुखो भुंक्ते यशो भुङ्क्त उदङ्मुखः। प्राच्यां नरो लभेदायुर्याम्यां प्रेतत्वमश्नुते
वारुणे च भवेद्रोगी आयुर्वित्तं तथोत्तरे। देवानामेकभुक्तं तु द्विभुक्तं स्यान्नरस्य च
त्रिभुक्तं प्रेतदैत्यस्य चतुर्थं कौणपस्य तु। निरामिषं हविर्देवा मत्स्यमांसादि मानुषाः
पूतिपर्युषितं दुष्टमन्ये भुंजंत्यनावृताः। स्वर्गस्थितानामिह जीवलोके चत्वारि तेषां हृदये च संति
दानं प्रशस्तं मधुरा च वाणी देवार्चनं ब्राह्मणतर्पणं च। कार्पण्यवृत्तिस्वजनेषु निंदा कुचेलता नीचजनेषु भक्तिः
अतीव रोषः कटुका च वाणी नरस्य चिह्नं नरकागतस्य। नवनीतोपमा वाणी करुणा कोमलं मनः
धर्मबीजप्रसूतानामेतत्प्रत्यक्ष लक्षणम्। दयादरिद्रहृदयं वचः क्रकच कर्कशम्
पापबीजप्रसूतानामेतत्प्रत्यक्ष लक्षणम्। श्रावयेच्छृणुयाद्वापि सदाचारादिकं नरः
आचारादेः फलं लब्ध्वा पापात्पूतोऽच्युतो दिवि