इतरेषां च वर्णानां प्रवृत्तमखिलं वद। ब्रह्मोवाच-। आचाराल्लभते चायुराचाराल्लभते सुखम्
आचारात्स्वर्गं मोक्षं च आचारो हंत्यलक्षणम्। अनाचारो हि पुरुषो लोके भवति निंदितः
दुःखभागी च सततं व्याधितोल्पायुरेव च। नरके नियतं वासो ह्यनाचारान्नरस्य च
आचाराच्च परं लोकमाचारं शृणु तत्त्वतः। गोमयेन गृहे नित्यं प्रकुर्यादुपलेपनम्
प्रक्षालयेत्ततः पीठं काष्ठं पात्रं शिलातलम्। भस्मना कांस्यपात्रं तु ताम्रमम्लेनशुद्ध्यति
शिलापात्रं तु तैलेन फालंगो वालकेन तु। स्वर्णरौप्यादिपात्रं तु जलमात्रेण शुध्यति
अग्निना लोहपात्रं तु पाकप्रक्षालनेन तु। खननाद्दाहनाच्चैव उपलेपन धावनात्
पर्जन्यवर्षणाच्चैव भूरमेध्या विशुध्यति। तैजस्सानां मणीनां च सर्वस्याश्ममयस्य च
भस्मभिर्मृत्तिकाभिश्च शुद्धिरुक्ता मया पुरा। शय्या भार्या शिशुर्वस्त्रमुपवीतं कमंडलुः
आत्मनः कथिताश्शुद्धा न परेषां कदाचन। न भुंजीतैकवस्त्रेण न स्नायादेकवाससा
न धारयेत्परस्यैवं स्नानवस्त्रं कदाचन। संस्कारं केशदंतानां प्रातरेव समाचरेत्
गुरूणां च नमस्कारं नित्यमेव समाचरेत्। हस्तपादे मुखे चैव पंचार्द्रो भोजनं चरेत्
पंचार्द्रकस्तु भुंजानः शतं वर्षाणि जीवति। देवतानां गुरोराज्ञां स्नातकाचार्ययोरपि
नाक्रामेत्कामतश्छायां विप्रस्य दीक्षितस्य च। गोगणं देवतं विप्रं घृतं मधु चतुष्पथम्
प्रदक्षिणं प्रकुर्वीत प्रख्यातांश्च वनस्पतीन्। गोविप्रावग्निविप्रौ च विप्रौ द्वौ दंपती तथा
तयोर्मध्ये न गच्छेत स्वर्गस्थोपि पतेद्ध्रुवम्। उच्छिष्टो न स्पृशेदग्निं ब्राह्मणं दैवतं गुरुम्
स्वशीर्षं पुष्पवृक्षं च यज्ञवृक्षमधार्मिकम्। त्रीणि तेजांसि नोच्छिष्ट उदीक्षेत कदाचन
सूर्याचंद्रमसावेवं नक्षत्राणि च सर्वशः। नेक्षेद्विप्रं गुरुं देवं राजानं यतिनां वरम्
योगिनं देवकर्माणं धर्माणां कथकं द्विजम्। नदीनां च प्रतीरे च पत्युश्च सरितां तथा
यज्ञवृक्षस्य मूले च उद्याने पुष्पवाटके। शरीरस्य मलत्यागं न कुर्याज्जीवने तथा
विप्रस्यायतने गोष्ठे रम्ये राजपथेषु च। न क्षौरं कारयेद्धीरः कुजस्याह्नि कदाचन
मलं न धारयेद्दंते नखं न वदने क्षिपेत्। तैलाभ्यंगं न कुर्वीत वासरे रविभौमयोः
स्वगात्रासनयोर्वाद्यं गुरोरेकासनादनम्। न हरेच्छ्रोत्रियस्वं च देवस्यापि गुरोरपि
राज्ञस्तपस्विनां चैव पंगोरंधस्य योषितः। पंथा देयो ब्राह्मणाय गोभ्यो राजभ्य एव च
रोगिणे भारतप्ताय गुर्विण्यै दुर्बलाय च। विवादं न च कुर्वीत नृप विप्र चिकित्सकैः
ब्राह्मणं गुरुपत्नीं च दूरतः परिवर्जयेत्। पतितं कुष्ठसंयुक्तं चांडालं च गवाशिनम् १०० 1.49.
निर्धूतं ज्ञानहीनं च दूरतः परिवर्जयेत्। स्त्रियं दुष्टां च दुर्वृत्तामपवाद प्रदायिनीम्
कुकर्मकारिणीं दुष्टां सदैव कलहप्रियाम्। प्रमत्तामधिकांगीञ्च निर्लज्जां बाह्यचारिणीम्
व्ययशीलामनाचारां दूरतः परिवर्जयेत्। मलिनां नाभिवंदेत गुरुपत्नीं कदाचन
न स्पृशेत्तां च मेधावी स्पृष्ट्वा स्नानेन शुद्ध्यति। स तया सह केलिं च वर्जयेच्च सदैव हि