तर्पणं देवतानां च पूर्वं कृत्वा समाहितः। अधिकारी भवेत्पश्चात्पितॄणां तर्पणे बुधः
श्राद्धे भोजनकाले च पाणिनैकेन दापयेत्। उभाभ्यां तर्पणे दद्याद्विधिरेष सनातनः
दक्षिणाभिमुखो भूत्वा शुचिस्तु तर्पयेत्पितॄन्। तृप्यतामिति वाक्येन नामगोत्रेण वै पुनः
अकृष्णैर्यत्तिलैर्मोहात्तर्पयेत्पितृसंचयम्। भूम्यां ददाति यदपो दाता चैव जले स्थितः
वृथा तद्दीयते दानं नोपतिष्ठति कस्यचित्। स्थले स्थित्वा जले यस्तु प्रयच्छेदुदकं नरः
नोपतिष्ठेत्पितॄणां तु सलिलं तन्निरर्थकम्। आर्द्रवासा जले यस्तु कुर्यादुदकतर्पणम् ५० 1.49.
पितरस्तस्य तृप्यंति सहदेवैस्सदानघ। रजकैः क्षालितं वस्त्रमशुद्धं कवयो विदुः
हस्तप्रक्षालने चैव पुनर्वस्त्रं तु शुध्यति। शुष्कवासाः शुचौ देशे स्थाने यत्तर्पयेत्पितॄन्
ततो दशगुणेनैव तुष्यंति पितरो ध्रुवम्। स्नानं संध्यां च पाषाणे खड्गे वा ताम्रभाजने
तर्पणं कुरुते यस्तु प्रत्येकं च शताधिकम्। रौप्यांगुलीयं तर्जन्यां धृत्वा यत्तर्पयेत्पितॄन्
सर्वं च शतसाहस्रगुणं भवति नान्यथा। तथैवानामिकायां तु धृत्वा स्वर्णांगुलीं बुधः
तर्पयेत्पितृसंदोहं लक्षकोटिगुणं भवेत्। अंगुष्ठदेशिनी मध्ये सव्यहस्तस्य खड्गकम्
धृत्वानामिकया रत्नमंजलेरक्षयंफलं। स्नानार्थमभिगच्छंतं देवाः पितृगणैः सह
वायुभूतानुगच्छंति तृषार्ताः सलिलार्थिनः। निराशास्ते निवर्तंते वस्त्रनिष्पीडनेन च
तस्मान्न पीडयेद्वस्त्रमकृत्वा पितृतर्पणम्। तिस्रःकोट्योऽर्धकोटी च यानि लोमानि मानुषे
स्रवंति सर्वतीर्थानि तस्मान्न परिपीडयेत्। देवाः पिबंति शिरसि श्मश्रुतः पितरस्तथा
चक्षुषोरपि गंधर्वा अधस्तात्सर्वजंतवः। देवाः पितृगणाः सर्वे गंधर्वा जंतवस्तथा
स्नानमात्रेण तुष्यंति स्नानात्पापं न विद्यते। नित्यस्नानं च यः कुर्यात्स नरः पुरुषोत्तमः
सर्वपापैर्विनिर्मुक्तो नाकलोकेमहीयते। स्नानं तर्पणपर्यंतं देवा महर्षयो विदुः
अतः परं च देवानां पूजनं कारयेद्बुधः। गणेशं पूजयेद्यस्तु विघ्नस्तस्य न जायते
आरोग्यार्थं च सूर्यं च धर्ममोक्षाय माधवम्। शिवं च कृत्यकामार्थं सर्वकामाय चंडिकाम्
देवांस्तु पूजयित्वा तु वैश्वदेवबलिं चरेत्। वह्निकार्यं ततः कृत्वा यज्ञं ब्राह्मणतर्पणम्
देवानां सर्वसत्वानां पुनस्त्रिविष्टपं व्रजेत्। गतागतं स्थिरं कृत्वा कामान्मोक्षं सुखं दिवम्
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन नित्यं कर्माणि कारयेत्। नारद उवाच-। किमर्थं च जलं तात देवाः पितृगणैः सह
न प्राप्नुवंति सर्वज्ञ लभंते मानवा यथा। ब्रह्मोवाच। पुरा सृष्टं मया तोयं सर्वदेवमयामृतम्
तस्यैव रक्षणार्थं च रक्षा यक्षा धनुर्धराः। घ्नंति ते पितरं देवमस्मद्वाक्यान्न मानुषम्
पशवः पक्षिणः कीटा मर्त्यलोके व्यवस्थिताः। मर्त्यजाताश्च देवा ये तथैव मानुषा ध्रुवम्
तर्पयित्वा गुरुं नित्यं सुरलोके प्रतिष्ठिताः। अस्नायी च मलं भुंक्ते अजपी पूयशोणितम्
अकृत्वा तर्पणं नित्यं पितृहा चोपजायते। ब्रह्महत्यासमं पापं देवानामप्यपूजने
सन्ध्याकृत्यमकृत्वा च सूर्यं हंति च पापकृत्। नारद उवाच-। ब्राह्मणस्य सदाचारक्रमं ब्रूहि च कर्मणाम्