शङ्करं च शिवं शंभुमीश्वरं च महेश्वरम्। गणेशं च तथा स्कन्दं गौरीं भागीरथीं शिवाम्
पुण्यश्लोको नलो राजा पुण्यश्लोको जनार्दनः। पुण्यश्लोका च वैदेही पुण्यश्लोको युधिष्ठिरः
अश्वत्थामा बलिर्व्यासो हनूमांश्च विभीषणः। कृपः परशुरामश्च सप्तैते चीरजीविनः
एतान्यस्तु स्मरेन्नित्यं प्रातरुत्थाय मानवः। ब्रह्महत्यादिभिः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः
सकृदुच्चरिते तात सर्वयज्ञफलं लभेत्। गवां शतसहस्राणां दानस्य फलमश्नुते
ततश्चापि शुचौ देशे मलमूत्रं परित्यजेत्। दक्षिणाभिमुखो रात्रौ दिवा कुर्यादुदङ्मुखः
परतो दंतकाष्ठं च तृणैरुदुंबरादिभिः। अतः परं च संध्यायां संयतश्च द्विजो भवेत्
पूर्वाह्णे रक्तवर्णां तु मध्याह्ने शुक्लवर्णिकाम्। सायं सरस्वतीं कृष्णां द्विजो ध्यायेद्यथाविधि
ततः समाचरेत्स्नानं यथाज्ञानेन यत्नतः। अंगं प्रक्षालयित्वा तु मृद्भिः संलेपयेत्ततः
शिरोदेशे ललाटे च नासिकायां हृदि भ्रुवोः। बाह्वोः पार्श्वे तथा नाभौ जान्वोरङ्घ्रिद्वये तथा
एका लिंगे गुदे तिस्रस्तथा वामकरे दश। उभयोः सप्त दातव्या मृदः शुद्धिमभीप्सता
अश्वक्रांते रथक्रांते विष्णुक्रांते वसुंधरे। मृत्तिके हर मे पापं यन्मया पूर्वसंचितम्
अनेनैव तु मंत्रेण मृत्तिकां यस्तनौ क्षिपेत्। सर्वपापक्षयस्तस्य शुचिर्भवति मानवः
ततस्तु वेदपूर्वेण स्नानं कुर्याद्विचक्षणः। नदे नद्यां तथा कूपे पुष्करिण्यां तटाकके
जलराशौ च वप्रे च घटस्नानं तथोत्तरम्। कारयेद्विधिवन्मर्त्यः सर्वपापक्षयाय च
प्रातःस्नानं महापुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्। यः कुर्यात्सततं विप्रो विष्णुलोके महीयते
प्रातः संध्यासमीपे च यावद्दंडचतुष्टयम्। तावत्पानीयममृतं पितॄणामुपतिष्ठते
परतो घटिकायुग्मं यावद्यामैकमाह्निकम्। मधुतुल्यं जलं तस्मिन्पितॄणां प्रीतिवर्धनम्
ततस्तु सार्द्धयामैकं जलं क्षीरमयं स्मृतम्। क्षीरमिश्रं जलं तावद्यावद्दण्डचतुष्टयम्
अतः परं च पानीयं यावद्धि प्रहरत्रयम्। तत्परं लोहितं प्रोक्तं यावदस्तंगतो रविः
चतुर्थप्रहरे स्नाने रात्रौ वा तर्पयेत्पितॄन्। तत्तोयं रक्षसामेव ग्रहणेन विना स्मृतम्
पानीयं सर्वसिर्द्ध्य्थं पुरैव निर्मितं मया। रक्षार्थं तस्य तोयस्य यक्षाश्चैव धुरंधराः
न प्राप्नुवंति पितरो ये च लोकांतरं गताः। दुष्प्राप्यं सलिलं तेषामृते स्वान्मर्त्यवासिनः
तस्माच्छिष्यैश्च पुत्रैश्च पौत्रदौहित्रकादिभिः। बंधुवर्गैस्तथा चान्यैस्तर्पणीयं पितृव्रतैः
नारद उवाच-। जलस्य दैवतं ब्रूहि तर्पणस्य विधिं मयि। यथा जानामि देवेश तत्वतो वक्तुमर्हसि
ब्रह्मोवाच-। जलस्य देवता विष्णुःस र्वलोकेषु गीयते। जलपूतो भवेद्यस्तु विष्णुस्तच्छंकरो भवेत्
जलं गंडूषमात्रं तु पीत्वा पूतो भवेन्नरः। विशेषात्कुशसंसर्गात्पीयूषादधिकं जलम्
सर्वदेवालयो दर्भो मयायं निर्मितः पुरा। [https://vedastudy.yolasite.com/kusha1.php कुशमूले] भवेद्ब्रह्मा कुशमध्ये तु केशवः
कुशाग्रे शंकरं विद्धि कुश एते प्रतिष्ठिताः। कुशहस्तः सदा मेध्यः स्तोत्रं मंत्रं पठेद्यदि
सर्वं शतगुणं प्रोक्तं तीर्थे साहस्रमुच्यते। कुशाः काशास्तथा दूर्वा यवपत्राणि व्रीहयः