अपाने सर्वतीर्थानि प्रस्रावे चैव जाह्नवी। ऋषयो रोमकूपेषु मुखतः पृष्ठतो यमः
धनदो वरुणश्चैव दक्षिणं पार्श्वमाश्रितौ। वामपार्श्वे स्थिता यक्षास्तेजस्वंतो महाबलाः
मुखमध्ये च गंधर्वा नासाग्रे पन्नगास्तथा। खुराणां पश्चिमे पार्श्वेऽप्सरसश्च समाश्रिताः
गोमये वसते लक्ष्मीर्गोमूत्रे सर्वमंगला। पादाग्रे खेचरा वेद्या हंभाशब्दे प्रजापतिः
चत्वारः सागराः पूर्णा धेनूनां च स्तनेषु वै। गां च स्पृशति यो नित्यं स्नातो भवति नित्यशः
अतो मर्त्यः प्रपुष्टैस्तु सर्वपापैः प्रमुच्यते। गवां रजः खुरोद्धूतं शिरसा यस्तु धारयेत्
स च तीर्थजले स्नातः सर्वपापैः प्रमुच्यते। नारद उवाच-। गवां च दशवर्णानां कस्य दाने च किंफलम्
ब्रूहि तत्त्वं गुरुश्रेष्ठ परमेष्ठिन्प्रियं यदि। ब्रह्मोवाच-। श्वेतां गां ब्राह्मणे दत्वा मानवश्चेश्वरो भवेत्
प्रासादे वसते नित्यं भोगी च सुखमेधते। धूम्रा तु स्वर्गकांतार संसारे पापमोक्षिणी
अक्षयं कपिलादानं कृष्णां दत्वा न सीदति। पांडुरा दुर्लभा लोके गौरी च कुलनंदिनी
रक्ताक्षी रूपकामस्य धनकामस्य नीलिका। एकां च कपिलां दत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते
यत्तु बाल्यकृतं पापं यौवने वार्धके कृतम्। वाचाकृतं कर्मकृतं मनसा यत्प्रचिंतितं
अगम्यागमनं चैव मित्रद्रोहे च पातकम्। मानकूटं तुलाकूटं कन्यानृतं गवानृतम्
सर्वं च नाशयेत्क्षिप्रं कपिलां यः प्रयच्छति। दशयोजनविस्तीर्णा महापारा महानदी
नारा च जलकांतारे प्रसृते चोदकार्णवे। यावद्वत्सस्य द्वौ पादौ मुखं यावन्न जायते
तावद्गौः पृथिवी ज्ञेया यावद्गर्भं न मुंचति। सुवर्णशृंगीं वस्त्राढ्यां सर्वालंकारभूषिताम्
ताम्रपृष्ठीं रौप्यखुरां तथा कांस्योपदोहनाम्। शोभितां गंधपुष्पैश्च सर्वालंकारभूषितां
ईदृशीं कपिलां दद्याद्द्विजातौ वेदपारगे। सर्वपापक्षयस्तस्य विष्णुलोकेऽच्युतो भवेत्
तस्यां तु दुह्यमानायां भूमौ पतंति बिंदवः। आरामादि विजायंते बहुपुष्पफलोत्तमाः
यत्र कामफला वृक्षा नद्यः पायसकर्दमाः। प्रासादाश्चापि सौवर्णास्तत्र गच्छंति गोप्रदाः
दशधेनूश्च यो दद्यादेकं चैव धुरंधरं। समानं तु फलं प्रोक्तं ब्रह्मणा समुदाहृतम्
एकं च दशभिर्दद्यात्सहस्राणां शतं फलम्। तस्यानुसारतो वेद्यं फलं नारद यत्नतः
पितॄनुद्दिश्य यः पुत्रो वृषं च मोक्षयेद्भुवि। पितरो विष्णुलोकेषु महीयंते यथेप्सितम्
चतस्रो वत्सतर्यश्च एकस्यैव वृषस्य च। मोक्ष्यंते सर्वतः पुत्र विधिरेष सनातनः
यावंति चैव रोमाणि तस्य तासां च सर्वशः। तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गं भुजंति मानवाः
लांगूलेन वृषो यच्च जलं चोत्क्षिपति ध्रुवं। तत्तोयं तु सहस्राब्दं पितॄणाममृतं भवेत्
खुरेण कर्षयेद्भूमिं ततो लोष्ठं च कर्दमः। पितृभ्यश्च स्वधा तत्र लक्षकोटिगुणं भवेत्
विद्यमाने च जनके यदि माता विनश्यति। चंदनेनांकिता धेनुस्तस्याः स्वर्गाय दीयते
दाता चैव पितॄणां च ऋणं चैव प्रमुंचति। अक्षयं लभते स्वर्गं पूजितो मघवा यथा
सर्वलक्षणसंयुक्ता तरुणा गौः पयस्विनी। समाप्रसूतिका भद्रा सा च गौः पृथिवी स्मृता