एभिर्धृताः सदा लोकाः प्रतिष्ठंति स्वभावतः। स्वभावो ब्रह्मरूपोसावेते ब्रह्ममयाः स्मृताः
तस्माद्गौः पूजनीयोसौ विप्र देवासुरैरपि। उदारः सर्वकार्येषु जातस्तथ्यो गुणाकरः
सर्वदेवमयः साक्षात्सर्वसत्वानुकंपकः। अस्य कार्यं मया सृष्टं पुरैव पोषणं प्रति
अतएव मया दत्तं वरं चातिसुशोभनम्। एकजन्मनि ते मोक्षस्तवास्त्विति विनिश्चितम्
अत्रैव ये मृता गावस्त्वागच्छंति ममालयम्। पापस्य कणमात्रं तु तेषां देहेन तिष्ठति
देवी गौर्धेनुका देवाश्चादिदेवी त्रिशक्तिका। प्रसादाद्यस्य यज्ञानां प्रभवो हि विनिश्चितः
गवां सर्वपवित्राणि पुनंति सकलं जगत्। मूत्रं गोर्गोमयं क्षीरं दधिसर्पिस्तथैव च
अमीषां भक्षणे पापं न तिष्ठति कलेवरे। तस्माद्घृतं दधि क्षीरं नित्यं खादंति धार्मिकाः
विशिष्टं सर्वद्रव्येषु गव्यमिष्टं परं शुभम्। यस्यास्ये भोजनं नास्ति तस्य मूर्तिस्तु पूतिका
अन्नाद्यं पंचरात्रेण सप्तरात्रेण वै पयः। दधि विंशतिरात्रेण घृतं स्यान्मासमेककम्
अगव्यैर्यस्तु भुंक्ते वै मासमेकं निरंतरम्। भोजने तस्य मर्त्यस्य प्रेताः खादंति चैव हि
परमान्नं परं शुद्धं स्विन्नं चातपतण्डुलैः। भुक्त्वा तु यत्कृतं पुण्यं कोटिकोटिगुणं भवेत्
अन्यच्चापि च यद्द्रव्यं हविष्यं शास्त्रनिर्मितम्। तद्भुक्तवा यत्कृतं कर्म सर्वं लक्षगुणं भवेत्
निरामिषं च यत्किंचित्तस्माद्यद्यत्फलं लभेत्। तस्माद्गौः सर्वकार्येषु शस्त एको युगेयुगे
सर्वदा सर्वकामेषु धर्मकामार्थमोक्षदः। नारद उवाच-। केषु किं वा प्रयोगेण परं पुण्यं प्रकीर्तितं
वद तत्सर्वलोकेश यथा जानामि तत्वतः। ब्रह्मोवाच। सकृत्प्रदक्षिणं कृत्वा गोधनं चाभिवंदयेत्
सर्वपापैर्विनिर्मुक्तः स्वर्गं चाक्षयमश्नुते। सुराचार्यो यथा वंद्यः पूज्योसौ माधवो यथा
सप्तप्रदक्षिणं कृत्वा चैश्वर्यात्पाकशासनः। कल्य उत्थाय गोमध्ये पात्रं गृह्य सहोदकम्
निषिंचेद्यो गवां शृंगं मस्तकेनैव तज्जलम्। प्रतीच्छेत निराहारस्तस्य पुण्यं निबोधत
श्रूयंते यानि तीर्थानि त्रिषु लोकेषु नारद। सिद्धचारणयुक्तानि सेवितानि महर्षिभिः
अभिषेकस्समस्तेषां गवां शृंगोदकस्य च। प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः स्पृशेद्गां च घृतं मधु१५० 1.48.
सर्षपांश्च प्रियंगूंश्च कल्मषात्प्रतिमुच्यते। घृतक्षीरप्रदा गावो घृतयोन्यो घृतोद्भवाः
घृतनद्यो घृतावर्तास्ता मे संतु सदा गृहे। घृतं मे सर्वगात्रेषु घृतं मे मनसि स्थितम्
गावो ममाग्रतो नित्यं गावः पृष्ठत एव च। गावश्च सर्वगात्रेषु गवांमध्ये वसाम्यहम्
इत्याचम्य जपेन्मंत्रं सायंप्रातरिदं शुचिः। सर्वपापक्षयस्तस्य स्वर्लोके पूजितो भवेत्
यथा गौश्च तथा विप्रो यथाविप्रस्तथा हरिः। हरिर्यथा तथा गंगा एतेन ह्यवृषाः स्मृताः
गावो बंधुर्मनुष्याणां मनुष्या बांधवा गवाम्। गौश्च यस्मिन्गृहे नास्ति तद्बंधुरहितं गृहम्
गोमुखे चाश्रिता वेदाः सषडंगपदक्रमाः। शृंगयोश्च स्थितौ नित्यं सहैव हरिकेशवौ
उदरेऽवस्थितः स्कंदः शीर्षे ब्रह्मा स्थितः सदा। वृषद्ध्वजो ललाटे च शृंगाग्र इंद्र एव च
कर्णयोरश्विनौ देवौ चक्षुषोश्शशिभास्करौ। दंतेषु गरुडो देवो जिह्वायां च सरस्वती