अभावात्त्रितयं चैव अविश्रामं न कारयेत्। चारयेच्च तृणेऽच्छिन्नै चोरव्याघ्रविवर्जिते
दद्याद्घासं यथेष्टं च नित्यमातर्पयेत्स्वयम्। गोष्ठं च कारयेत्तस्य किंचिद्विघ्नविवर्जितम्
सदा गोमयमूत्राभ्यां विघसैश्च विवर्जितम्। न मलं निक्षिपेद्गोष्ठे सर्वदेवनिकेतने
आत्मनः शयनीयस्य सदृशं कारयेद्बुधः। समं निर्वापयेद्यत्नाच्छीतवातरजस्तथा
प्राणस्य सदृशं पश्येद्गां च सामान्यविग्रहम्। अस्य देहे सुखंदुःखं तथा तस्यैव कल्पते
अनेन विधिना यस्तु कृषिकर्माणि कारयेत्। स च गोवाहनैर्दोषैर्न लिप्येत धनी भवेत्
दुर्बलं पीडयेद्यस्तु तथैव गदसंयुतम्। अतिबालातिवृद्धं च स गोहत्यां समालभेत्
विषमं वाहयेद्यस्तु दुर्बलं सबलं तथा। स गोहत्यासमं पापं प्राप्नोतीह न संशयः
यो वाहयेद्विना सस्यं खादंतं गां निवारयेत्। मोहात्तृणं जलं वापि स गोहत्यासमं लभेत्
संक्रांत्यां पौर्णमास्यां चामावास्यायां तथैव च। हलस्य वाहनात्पापं गवामयुतहत्यया
अमूषु पूजयेद्यस्तु सितैश्चित्रादिभिर्नरः। कज्जलैः कुसुमैस्तैलैः सोक्षयं स्वर्गमश्नुते
घासमुष्टिं परगवे यो ददाति सदाह्निकम्। सर्वपापक्षयस्यस्य स्वर्गं चाक्षयमश्नुते
यथा विप्रस्तथा गौश्च द्वयोः पूजाफलं समम्। विचारे ब्राह्मणो मुख्यो नृणां गावः पशौ तथा
नारद उवाच-। विप्रो ब्रह्ममुखे जातः कथितो मे त्वयानघ। कथं गोभिः समो नाथ विस्मयो मे विधे ध्रुवम्
ब्रह्मोवाच-। शृणु चात्र यथातथ्यं ब्राह्मणानां गवां यथा। एकपिंडक्रियैक्यं तु पुरुषैर्निर्मितं पुरा
पुरा ब्रह्ममुखोद्भूतं कूटं तेजोमयं महत्। चतुर्भागप्रजातं तद्वेदोग्निर्गौर्द्विजस्तथा
प्राक्तेजः संभवो वेदो वह्निरेव तथैव च। परतो गौस्तथा विप्रो जातश्चैव पृथक्पृथक्
तत्र सृष्टा मया चादौ वेदाश्चत्वार एकशः। स्थित्यर्थं सर्वलोकानां भुवनानां समंततः
अग्निर्हव्यानि भुंजीत देवहेतोस्तथा द्विजः। आज्यं गोप्रभवं विद्धि तस्मादेते प्रसूतकाः
न संति यदि लोकेषु चत्वारोमी महत्तराः। तदाखिलं च भुवनं नष्टं स्थावरजंगमम्
एभिर्धृताः सदा लोकाः प्रतिष्ठंति स्वभावतः। स्वभावो ब्रह्मरूपोसावेते ब्रह्ममयाः स्मृताः
तस्माद्गौः पूजनीयोसौ विप्र देवासुरैरपि। उदारः सर्वकार्येषु जातस्तथ्यो गुणाकरः
सर्वदेवमयः साक्षात्सर्वसत्वानुकंपकः। अस्य कार्यं मया सृष्टं पुरैव पोषणं प्रति
अतएव मया दत्तं वरं चातिसुशोभनम्। एकजन्मनि ते मोक्षस्तवास्त्विति विनिश्चितम्
अत्रैव ये मृता गावस्त्वागच्छंति ममालयम्। पापस्य कणमात्रं तु तेषां देहेन तिष्ठति
देवी गौर्धेनुका देवाश्चादिदेवी त्रिशक्तिका। प्रसादाद्यस्य यज्ञानां प्रभवो हि विनिश्चितः
गवां सर्वपवित्राणि पुनंति सकलं जगत्। मूत्रं गोर्गोमयं क्षीरं दधिसर्पिस्तथैव च
अमीषां भक्षणे पापं न तिष्ठति कलेवरे। तस्माद्घृतं दधि क्षीरं नित्यं खादंति धार्मिकाः
विशिष्टं सर्वद्रव्येषु गव्यमिष्टं परं शुभम्। यस्यास्ये भोजनं नास्ति तस्य मूर्तिस्तु पूतिका
अन्नाद्यं पंचरात्रेण सप्तरात्रेण वै पयः। दधि विंशतिरात्रेण घृतं स्यान्मासमेककम्