अयुध्यमानं भीरुं च पतितं गतकल्मषं। असच्छूद्रं स्तुतिप्रीतमाहवे शरणागतम्
हत्वा च नरकं यांति दुर्वृत्ता जयकांक्षिणः। एषा च क्षत्त्रिया वृत्तिः सदाचारैस्तु गीयते
यामाश्रित्य दिवं यांति सर्वक्षत्रियकुंजराः। धर्मयुद्धे शुभो मृत्युः संमुखे क्षत्त्रियस्य च
अत्र पूतो भवेत्सोपि सर्वपापैः प्रमुच्यते। स तिष्ठेत्स्वर्गलोके च प्रासादे रत्नभूषिते
जांबूनदमयस्तंभे रत्नभूषितभूतले। इष्टद्रव्यैः सुसंपूर्णे दिव्यवस्त्रोपशोभिते
पुरतः कल्पवृक्षाश्च तिष्ठंति सर्वदायिनः। वापीकूपतटाकाद्यैरुद्यानैरुपशोभिते
यौवनाढ्याश्च सेवंते तं देवपुरकन्यकाः। तस्याग्रतो मुदा नित्यं नृत्यंत्यप्सरसां गणाः
गीतं गायंति गंधर्वा देवाश्च स्तुतिपाठकाः। एवं क्रमेण कल्पांते सार्वभौमो भवेन्नृपः
सर्वभोगैककर्ता च नीरुङ्मन्मथविग्रहः। तस्य पत्न्यः प्ररूपाढ्याः सदैव यौवनान्विताः
धर्मशीलाः सुताः शुभ्राः समृद्धाः पितृसंमताः। एवं क्रमेण भुंजंति सप्तजन्मसु क्षत्रियाः
अन्यायेन तु योद्धारस्तिष्ठंति नरके चिरम्। एवं च क्षत्रिया वृत्तिर्ब्राह्मणैरुपजीव्यते
वैश्यैः शूद्रैस्तथान्यैश्च अंत्यजैर्म्लेच्छजातिभिः। ये च योधाः प्रयुध्यंते न्याययुद्धेन सर्वदा
तेपि यांति परं स्थानं सर्वे वर्णा द्विजातयः। न शूरो यो द्विजो भीरुरस्त्रशस्त्रविवर्जितः
विपत्तौ वैश्यवृतिं च कारयेद्द्विजसत्तमः। वैश्यवृत्तिं वणिग्भावं कृषिं चैव तथापरैः
कारयेत्कृषिवाणिज्यं विप्रकर्म न च त्यजेत्। वणिग्भावान्मृषात्युक्तौ दुर्गतिं प्राप्नुयाद्द्विजः। आर्द्रद्रव्यं परित्यज्य ब्राह्मणो लभते शिवम्। समुत्पाद्य ततो वृत्तिं दद्याद्विप्राय सर्वशः
पितृयज्ञे तथा चाग्नौ जुहुयाद्विधिवद्द्विजः। तुलेऽसत्यं न कर्त्तव्यं तुलाधर्मप्रतिष्ठिता
छलभावं तुले कृत्वा नरकं प्रतिपद्यते। अतुलं चापि यद्द्रव्यं तत्र मिथ्या परित्यजेत्
एवं मिथ्या न कर्त्तव्या मृषा पापप्रसूतिका। नास्ति सत्यात्परोधर्मो नानृतात्पातकं परम्
अतः सर्वेषु कार्येषु सत्यमेव विशिष्यते। अश्वमेधसहस्रं तु सत्यं च तुलया धृतम्
अश्वमेधसहस्राद्धि सत्यमेव विशिष्यते। यो वदेत्सर्वकार्येषु सत्यं मिथ्या परित्यजेत्
स निस्तरति दुर्गाणि स्वर्गमक्षयमश्नुते। वाणिज्यं कारयेद्विप्रो मिथ्याऽवश्यं परित्यजेत्१०० 1.48.
वृद्धिं च निक्षिपेत्तीर्थे स्वयं शेषं तु भोजयेत्। देहक्लेशात्तत्सहस्रगुणं भवति सर्वदा
अर्थार्जनविधौ मर्त्या विशंति विषमे जले। कांतारमटवीं चैव श्वापदैः सेवितां तथा
गिरिं गिरिगुहां दुर्गां म्लेच्छानां शस्त्रपातिनाम्। गृहं प्रतिभयं स्थानं धनलोभात्समंततः
सुतदारान्परित्यज्य दूरं गच्छंति लोभिनः। स्कंधे भारं वहंत्यन्ये तर्यां चक्रे निपातनैः
क्षेपणीभिर्महादुःखैस्सदा प्राणव्ययेन च। अर्थस्य संचयः पुत्र प्राणात्प्रियतरो महान्
एभिर्न्यायार्जितं वित्तं वणिग्भावेन यत्नतः। पितृदेवद्विजातिभ्यो दत्तं चाक्षयमश्नुते
एतौ दोषौ महांतौ च वाणिज्ये लाभकर्मणि। लोभानामपरित्यागो मृषा ग्राह्यश्च विक्रयः
एतौ दोषो परित्यज्य कुर्यादर्थार्जनं बुधः। अक्षयं लभते दानाद्वणिग्दोषैर्न लिप्यते
पुण्यकर्मरतो विप्रः कृषिं हि परिकारयेत्। वाहयेद्दिवसस्यार्धं बलीवर्दचतुष्टयम्