नवधान्यानि शस्तानि विप्रेभ्यः संप्रदापयेत्। न चेत्प्राणिवधे ह्यत्र क्षीयंते चायुषो ध्रुवं
तस्माद्दद्यात्सुबहूनि पितृदेवद्विजातिषु। अभावात्क्षत्त्रियावृत्तिर्ब्राह्मणैरूपजीव्यते
न्याययुद्धेषु योद्धव्यं चरेद्वीरव्रतं शुभम्। स तया च द्विजो वृत्या यद्धनं लभते नृपात्
पितृयज्ञादिदानेषु मेध्यं तद्धनमुच्यते। समभ्यसेद्धनुर्विद्यां वेदयुक्तां सदानघः
शक्तिकुंतगदाखड्ग परिघाणां समंततः। अश्वारोहं गजारोहमैंद्रजालममानकं
रथभूमिगतं युद्धं युक्तं सर्वत्र कारयेत्। द्विज देव ध्रुवाणां च स्त्रीणां वृत्तं तपस्विनाम्
साधु साध्वी गुरूणां च नृपाणां रक्षणाद्ध्रुवम्। यत्पुण्यं लभ्यते शूरैः कथं तद्ब्रह्मवादिभिः
सर्वपापक्षयं कृत्वा सोक्षयं स्वर्गमश्नुते। सम्मुखे न्याययुद्धे च पतंति ब्राह्मणा रणे
ते व्रजंति परं स्थानं न गम्यं ब्रह्मवादिनां। धर्मयुद्धस्य यद्वृत्तं शृणु पुण्यं यथार्थतः
संमुखेन प्रयुध्यंते न च गच्छंति कातरं। न भग्नं पृष्ठतो घ्नंति निःशस्त्रं प्रपलायितम्
अयुध्यमानं भीरुं च पतितं गतकल्मषं। असच्छूद्रं स्तुतिप्रीतमाहवे शरणागतम्
हत्वा च नरकं यांति दुर्वृत्ता जयकांक्षिणः। एषा च क्षत्त्रिया वृत्तिः सदाचारैस्तु गीयते
यामाश्रित्य दिवं यांति सर्वक्षत्रियकुंजराः। धर्मयुद्धे शुभो मृत्युः संमुखे क्षत्त्रियस्य च
अत्र पूतो भवेत्सोपि सर्वपापैः प्रमुच्यते। स तिष्ठेत्स्वर्गलोके च प्रासादे रत्नभूषिते
जांबूनदमयस्तंभे रत्नभूषितभूतले। इष्टद्रव्यैः सुसंपूर्णे दिव्यवस्त्रोपशोभिते
पुरतः कल्पवृक्षाश्च तिष्ठंति सर्वदायिनः। वापीकूपतटाकाद्यैरुद्यानैरुपशोभिते
यौवनाढ्याश्च सेवंते तं देवपुरकन्यकाः। तस्याग्रतो मुदा नित्यं नृत्यंत्यप्सरसां गणाः
गीतं गायंति गंधर्वा देवाश्च स्तुतिपाठकाः। एवं क्रमेण कल्पांते सार्वभौमो भवेन्नृपः
सर्वभोगैककर्ता च नीरुङ्मन्मथविग्रहः। तस्य पत्न्यः प्ररूपाढ्याः सदैव यौवनान्विताः
धर्मशीलाः सुताः शुभ्राः समृद्धाः पितृसंमताः। एवं क्रमेण भुंजंति सप्तजन्मसु क्षत्रियाः
अन्यायेन तु योद्धारस्तिष्ठंति नरके चिरम्। एवं च क्षत्रिया वृत्तिर्ब्राह्मणैरुपजीव्यते
वैश्यैः शूद्रैस्तथान्यैश्च अंत्यजैर्म्लेच्छजातिभिः। ये च योधाः प्रयुध्यंते न्याययुद्धेन सर्वदा
तेपि यांति परं स्थानं सर्वे वर्णा द्विजातयः। न शूरो यो द्विजो भीरुरस्त्रशस्त्रविवर्जितः
विपत्तौ वैश्यवृतिं च कारयेद्द्विजसत्तमः। वैश्यवृत्तिं वणिग्भावं कृषिं चैव तथापरैः
कारयेत्कृषिवाणिज्यं विप्रकर्म न च त्यजेत्। वणिग्भावान्मृषात्युक्तौ दुर्गतिं प्राप्नुयाद्द्विजः। आर्द्रद्रव्यं परित्यज्य ब्राह्मणो लभते शिवम्। समुत्पाद्य ततो वृत्तिं दद्याद्विप्राय सर्वशः
पितृयज्ञे तथा चाग्नौ जुहुयाद्विधिवद्द्विजः। तुलेऽसत्यं न कर्त्तव्यं तुलाधर्मप्रतिष्ठिता
छलभावं तुले कृत्वा नरकं प्रतिपद्यते। अतुलं चापि यद्द्रव्यं तत्र मिथ्या परित्यजेत्
एवं मिथ्या न कर्त्तव्या मृषा पापप्रसूतिका। नास्ति सत्यात्परोधर्मो नानृतात्पातकं परम्
अतः सर्वेषु कार्येषु सत्यमेव विशिष्यते। अश्वमेधसहस्रं तु सत्यं च तुलया धृतम्
अश्वमेधसहस्राद्धि सत्यमेव विशिष्यते। यो वदेत्सर्वकार्येषु सत्यं मिथ्या परित्यजेत्