ऋषयो मुनयो देवाः सर्वे ब्रह्मविदस्तथा। देशानां पार्थिवानां च स च वध्यो भवेदिह
अतो ब्रह्मवधं प्राप्य पितृभिः सह पच्यते। प्रायोपवेशकं विप्रं बुधः संमानयेद्ध्रुवम्५० 1.48.
दोषैश्चापि विनिर्मुक्तमुद्दिश्य प्राणमुत्सृजेत्। स प्रलिप्तो वधैर्घोरैर्न तु यं परिकीर्तयेत्
आत्मघातं द्रुमारोहं कोटरै रूपजीविनं। यः कुर्यादात्मनोघातं स्ववंशे ब्रह्महा भवेत्
भ्रूणं च घातयेद्यस्तु शिशुं वा आतुरं गुरुम्। ब्रह्महा स्वयमेव स्यान्न तु यं परिकीर्तयेत्
मारयेच्च सगोत्रं वा ब्राह्मणं ब्राह्मणाधमः। तस्यैव तद्भवेत्पापं न तु यं परिकीर्त्तयेत्
पीडयित्वा द्विजं शूद्रः स्वकार्यं चापि साधयेत्। तत्रापापे च शूद्रस्य पातकं नान्यथा भवेत्
तात्कालिक वधं हत्वा हंतारमाततायिनं। न च हंता च तत्पापैर्लिप्यते द्विजसत्तम
आततायिनमायांतमपि वेदांतगं रणे। जिघांसंतं जिघांसेच्च न तेन ब्रह्महा भवेत्
अग्निदो गरदश्चैव धनहारी च सुप्तघः। क्षेत्रदारापहारी च षडेते ह्याततायिनः
खलो राजवधोद्योगी पितॄणां च वधे रतः। अनुयायी नृपो राज्ञश्चत्वारश्चाततायिनः
तत्क्षणान्न मृतं विप्रं पुनर्हंतुं न युज्यते। पुर्नहत्वा वधं घोरं ज्ञानात्प्राप्नोति निश्चितं
लोके विप्रसमो नास्ति पूजनीयो जगद्गुरुः। हत्वा तं यद्भवेत्पापं तत्परं च न विद्यते
देववत्पूजनीयोसौ देवासुरगणैर्नरैः। ब्राह्मणस्य समो नास्ति त्रिषु लोकेषु निश्चितं
नारद उवाच-। कां वृत्तिं समुपाश्रित्य जीवितव्यं द्विजेन हि। अपानेन सुरश्रेष्ठ तत्वतो वक्तुमर्हसि
ब्रह्मोवाच-। अयाचिता च या भिक्षा प्रशस्ता सा प्रकीर्तिता। उञ्छवृत्तिस्ततो भद्रा सुभद्रा सर्ववृत्तिषु
यामाश्रित्य मुनिश्रेष्ठा गच्छंति ब्रह्मणः पदम्। दक्षिणा यज्ञशेषाणां ग्राह्या यज्ञगतेन हि
पाठनं याजनं कृत्वा ग्रहीतव्यं धनं द्विजैः। पाठयित्वा पठित्वा च कृत्वा स्वस्त्ययनं शुभं
ब्राह्मणानामिदं जीव्यं शिष्टा वृत्तिः प्रतिग्रहः। शास्त्रोपजीविनो धन्या धन्या वृक्षोपजीविनः
धन्या वृक्षलताजीव्या वाटीसस्योपजीविनः। अन्न जंतु वधे पापं तस्य दोषोपशांतये
नवधान्यानि शस्तानि विप्रेभ्यः संप्रदापयेत्। न चेत्प्राणिवधे ह्यत्र क्षीयंते चायुषो ध्रुवं
तस्माद्दद्यात्सुबहूनि पितृदेवद्विजातिषु। अभावात्क्षत्त्रियावृत्तिर्ब्राह्मणैरूपजीव्यते
न्याययुद्धेषु योद्धव्यं चरेद्वीरव्रतं शुभम्। स तया च द्विजो वृत्या यद्धनं लभते नृपात्
पितृयज्ञादिदानेषु मेध्यं तद्धनमुच्यते। समभ्यसेद्धनुर्विद्यां वेदयुक्तां सदानघः
शक्तिकुंतगदाखड्ग परिघाणां समंततः। अश्वारोहं गजारोहमैंद्रजालममानकं
रथभूमिगतं युद्धं युक्तं सर्वत्र कारयेत्। द्विज देव ध्रुवाणां च स्त्रीणां वृत्तं तपस्विनाम्
साधु साध्वी गुरूणां च नृपाणां रक्षणाद्ध्रुवम्। यत्पुण्यं लभ्यते शूरैः कथं तद्ब्रह्मवादिभिः
सर्वपापक्षयं कृत्वा सोक्षयं स्वर्गमश्नुते। सम्मुखे न्याययुद्धे च पतंति ब्राह्मणा रणे
ते व्रजंति परं स्थानं न गम्यं ब्रह्मवादिनां। धर्मयुद्धस्य यद्वृत्तं शृणु पुण्यं यथार्थतः
संमुखेन प्रयुध्यंते न च गच्छंति कातरं। न भग्नं पृष्ठतो घ्नंति निःशस्त्रं प्रपलायितम्