पतंति पितरस्तस्य कुंभीपाकेथ तापने। अवीचिकालसूत्रे च महारौरवरौरवे
कदाचिदपि वा तेषां निष्कृतिं नानुमेनिरे। प्राणं हत्वा द्विजातीनां स्वयं यात्यपुनर्भवम्
पतंति पुरुषास्तस्य रौरवे च सहस्रशः। नारद उवाच-। सर्वेषामेव विप्राणां वधे च पातकं समम्
विषमं वा कुतस्तिष्ठेत्तत्त्वतो वक्तुमर्हसि। ब्रह्मोवाच-। हत्वा विप्रं ध्रुवं पुत्र पातकं यदुदाहृतम्
लभते ब्रह्महा घोरं वक्तव्यं चापरं शृणु। लक्षकोटिसहस्राणां ब्राह्मणानां वधं भजेत्
वेदशास्त्रयुतं हत्वा श्रोत्रियं विजितेंद्रियम्। विप्रं च वैष्णवं हत्वा तस्माद्दशगुणोत्तरम्
स्ववंशान्पातयित्वा तु पुनर्जन्म न विंदते। त्रिवेदं स्नातकं हत्वा वधस्यांतं न विन्दते
श्रोत्रियं च सदाचारं तीर्थमंत्रप्रपूतकम्। ईदृशं ब्राह्मणं हन्तुः पापस्यांतो न विद्यते
अपकारं समुद्दिश्य द्विजः प्राणान्परित्यजेत्। दृश्यते येन चान्येन ब्रह्महा स भवेन्नरः
वचोभिः परुषैर्वृत्तैः पीडितस्ताडितो द्विजः। यमुद्दिश्य त्यजेत्प्राणांस्तमाहुर्ब्रह्मघातिनम्
ऋषयो मुनयो देवाः सर्वे ब्रह्मविदस्तथा। देशानां पार्थिवानां च स च वध्यो भवेदिह
अतो ब्रह्मवधं प्राप्य पितृभिः सह पच्यते। प्रायोपवेशकं विप्रं बुधः संमानयेद्ध्रुवम्५० 1.48.
दोषैश्चापि विनिर्मुक्तमुद्दिश्य प्राणमुत्सृजेत्। स प्रलिप्तो वधैर्घोरैर्न तु यं परिकीर्तयेत्
आत्मघातं द्रुमारोहं कोटरै रूपजीविनं। यः कुर्यादात्मनोघातं स्ववंशे ब्रह्महा भवेत्
भ्रूणं च घातयेद्यस्तु शिशुं वा आतुरं गुरुम्। ब्रह्महा स्वयमेव स्यान्न तु यं परिकीर्तयेत्
मारयेच्च सगोत्रं वा ब्राह्मणं ब्राह्मणाधमः। तस्यैव तद्भवेत्पापं न तु यं परिकीर्त्तयेत्
पीडयित्वा द्विजं शूद्रः स्वकार्यं चापि साधयेत्। तत्रापापे च शूद्रस्य पातकं नान्यथा भवेत्
तात्कालिक वधं हत्वा हंतारमाततायिनं। न च हंता च तत्पापैर्लिप्यते द्विजसत्तम
आततायिनमायांतमपि वेदांतगं रणे। जिघांसंतं जिघांसेच्च न तेन ब्रह्महा भवेत्
अग्निदो गरदश्चैव धनहारी च सुप्तघः। क्षेत्रदारापहारी च षडेते ह्याततायिनः
खलो राजवधोद्योगी पितॄणां च वधे रतः। अनुयायी नृपो राज्ञश्चत्वारश्चाततायिनः
तत्क्षणान्न मृतं विप्रं पुनर्हंतुं न युज्यते। पुर्नहत्वा वधं घोरं ज्ञानात्प्राप्नोति निश्चितं
लोके विप्रसमो नास्ति पूजनीयो जगद्गुरुः। हत्वा तं यद्भवेत्पापं तत्परं च न विद्यते
देववत्पूजनीयोसौ देवासुरगणैर्नरैः। ब्राह्मणस्य समो नास्ति त्रिषु लोकेषु निश्चितं
नारद उवाच-। कां वृत्तिं समुपाश्रित्य जीवितव्यं द्विजेन हि। अपानेन सुरश्रेष्ठ तत्वतो वक्तुमर्हसि
ब्रह्मोवाच-। अयाचिता च या भिक्षा प्रशस्ता सा प्रकीर्तिता। उञ्छवृत्तिस्ततो भद्रा सुभद्रा सर्ववृत्तिषु
यामाश्रित्य मुनिश्रेष्ठा गच्छंति ब्रह्मणः पदम्। दक्षिणा यज्ञशेषाणां ग्राह्या यज्ञगतेन हि
पाठनं याजनं कृत्वा ग्रहीतव्यं धनं द्विजैः। पाठयित्वा पठित्वा च कृत्वा स्वस्त्ययनं शुभं
ब्राह्मणानामिदं जीव्यं शिष्टा वृत्तिः प्रतिग्रहः। शास्त्रोपजीविनो धन्या धन्या वृक्षोपजीविनः
धन्या वृक्षलताजीव्या वाटीसस्योपजीविनः। अन्न जंतु वधे पापं तस्य दोषोपशांतये