रौद्रं द्वाविंशकं ज्ञेयं ब्राह्मं ज्ञेयमतः परं। वैष्णवं तु चतुर्विंशमेता अक्षरदेवताः
जपकाले तु संचिंत्य तासु सायुज्यतां व्रजेत्। ज्ञात्वा तु देवतास्तस्य वाङ्मयं विदितं भवेत्
सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मणः पदवीं व्रजेत्। गायत्रीं विन्यसेत्पूर्वं शरीरे चात्मनो बुधः
चतुर्विंशति स्थानेषु आपादमस्तकेषु च। तत्कारं विन्यसेद्योगी पदांगुष्ठे विचक्षणः
सकारं गुल्फदेशे तु विकारं जंघयोर्न्यसेत्। तुकारं जानुमध्ये च वकारं चोरुदेशतः
रेकारं गुह्यदेशे तु णिकारं वृषणे न्यसेत्। यंकारं कटिदेशे तु भकारं नाभिमण्डले
गोकारं जठरे न्यस्य देकारं स्तनयोर्न्यसेत्। वकारं हृदये न्यस्य स्यकारं करदेशतः
धीकारं वदने न्यस्य मकारं तालुके न्यसेत्। हिकारं नासिकाग्रे च धिकारं चक्षुषोर्न्यसेत्
योकारं तु भ्रुवोर्मध्ये योकारं च ललाटके। नःकारं तु मुखे पूर्वे प्रकारं दक्षिणे मुखे
चोकारं पश्चिमे न्यस्य दकारं चोत्तरे न्यसेत्। यात्कारं मूर्ध्नि विन्यस्य सर्वव्यापी व्यवस्थितः
एतान्विन्यस्य धर्मात्मा ब्रह्मविष्णुशिवात्मकः। महायोगी महाज्ञानी परं निर्वाणकं व्रजेत्
संध्याकाले पुनर्न्यासं शृणु त्वं तद्यथार्थतः। ॐभूरिति हृदये न्यस्य ॐभुवश्शिरसि न्यसेत्
ॐस्वः शिखायै तत्सवितुर्वरेण्यमिति कलेवरे। ॐभर्गो देवस्य धीमहीति नेत्रयोः
ॐधियो यो नः प्रचोदयादिति करयोर्न्यसेत्। ॐआपो ज्योती रसोमृतं ब्रह्म भूर्भुवःस्वरोम्। इत्युदकस्पर्शमात्रेण पापात्पूतो व्रजेद्धरिं
ॐभूः ॐभुवः ॐस्वः ॐमहः ॐजनः ॐतपः ॐसत्यम्। ॐतत्सवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि धियो यो नः प्रचोदयात्। ॐआपो ज्योती रसोमृतं ब्रह्म भूर्भुवःस्वरोम्। इति सव्याहृति सप्रणवां द्वादश ॐकारां संध्याकाले कुंभकेन वारत्रयं जप्त्वा। सूर्योपस्थाने सावित्रीं चतुर्विंशत्यक्षरां जप्त्वा। महाविद्याधिको भवति ब्रह्मत्वं लभते
षट्कुक्षिलक्षणां पुत्र गायत्रीं शृणु यत्नतः। यां ज्ञात्वा तु परं ब्रह्मस्थानं गच्छति वै द्विजः
ॐतत्सवितुर्वरेणियं भर्गो देवस्य धीमहि धियो यो नः प्रचोदयात्
अथ गायत्री पंचशीर्षलक्षणम्। ॐभूः ॐभुवः ॐस्वः ॐमहः ॐजनः ॐतपः ॐसत्यम्। ॐतत्सवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि धियो यो नः प्रचोदयात्
सव्याहृतिं तु गायत्रीं पुनर्न्यासं तु कारयेत्। सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुसायुज्यतां व्रजेत्
ॐभूः पादाभ्याम् ॐभुवः जानुभ्याम् ॐस्वः कट्याम् ॐमहः नाभौ ॐजनः हृदये न्यसेत् ॐतपः करयोः ॐसत्यं ललाटे। ॐतत्सवितुर्वरेणियं भर्गो देवस्य धीमहि धियो यो नः प्रचोदयात्। इति शिखायाम्
एवं विप्रो न जानाति स एव ब्राह्मणाधमः। न तस्य क्षीयते पाप्मा भवेद्भूरिप्रतिग्रहः
इमां यो वेत्ति गायत्रीं सर्वबीजसमन्विताम्। स वेत्ति चतुरो वेदान्योगज्ञानं जपत्रयम्
य एनां नैव जानाति स शूद्रात्परतः स्मृतः। तस्यापूतस्य विप्रस्य न देयं पितृपार्वणम्
न स्नानफलदः कश्चित्सर्वं च निष्फलं भवेत्। विद्या वित्तं तथा जन्म द्विजत्वं कारणं यतः
निष्फलं सकलं तस्य मेध्यं पुष्पं यथाऽशुचौ। चतुर्वेदाश्च गायत्री पुरा वै तुलिता मया
चतुर्वेदात्परा गुर्वी गायत्री मोक्षदा स्मृता। दशभिर्जन्मजनितं शतेन च पुरा कृतम्
त्रियुगं तु सहस्रेण गायत्री हंति किल्बिषम्। गायत्रीमक्षमालायां सायं प्रातश्च यो जपेत्
चतुर्णामपि वेदानां फलं प्राप्नोत्यसंशयम्। त्रिसंध्यं यो जपेन्नित्यं गायत्रीं हायनं द्विजः
तस्य पापं क्षयं याति जन्मकोटिसमुद्भवम्। गायत्र्युच्चारमात्रेण पापकूटात्पुनाति च
स्वर्गापवर्गमाप्नोति जप्त्वा नित्यं द्विजोत्तमः। वासुदेवस्य मंत्राणि जपेद्यस्तु दिनेदिने