पापो रम्याकृतिश्चित्र भूषणांबरसंयुतः। तं दृष्ट्वा गिरिशस्तुष्टस्तमालिंग्य महासुरम्
मन्यमानो गिरिसुतां सर्वैरवयवांतरैः। अपृच्छत्साधुभावं ते गिरिपुत्रि न कृत्रिमम्
या त्वं मदाशयं ज्ञात्वा प्राप्तेह वरवर्णिनी। त्वया विरहितं शून्यं मम स्थानं जगत्त्रयम्
प्राप्ता प्रसन्नवदने युक्तमेवंविधं त्वयि। इत्युक्तो दानवेंद्रस्तु तं बभाषे स्मितं शनैः
स चाबुध्यदभिज्ञानैः प्राह त्रिपुरघातिनम्। दैत्य उवाच। यातास्मि तपसः कामाद्वरं लब्धुं हिमाचलम्
रतिश्च तत्र मेनाभूत्ततः प्राप्ता त्वदंतिकम्। इत्युक्तः शंकरः शंकां चित्ते प्राप्तो विचारयन्
हृदयेन समाधाय देवः प्रहसिताननः। कुपिता कुपितं बुद्ध्वा प्रकृत्या च दृढव्रता
अप्राप्तकामा संप्राप्ता किमेतत्संविजानती। इति चिंत्य हरस्तस्या अभिज्ञानं विचारयन्
नापश्यद्वामपार्श्वे तु तदंकं पद्मलक्षणम्। लोम्नामावर्तरचितं ततो देवः पिनाकधृक्
बुद्ध्वा तां दानवीं मायामाकारं गूहयंस्ततः। मेढ्रदंष्ट्रास्त्रमादाय दानवं तमसादयत्
न चाबुध्यत तद्वृत्तं वीरको द्वाररक्षकः। कुसुमामोदिनं दृष्ट्वा स्त्रीरूपं दानवेश्वरम्
दूतेन मारुतेनाशु बोधिता हिमशैलजा। श्रुत्वा वायुमुखाद्देवी क्रोधरक्ताविलेक्षणा
अपश्यद्वीरकं पुत्रं हृदयेनैव दूयता। देव्युवाच। मातरं मां परित्यज्य यस्मात्त्वं स्नेहविक्लवाम्
विहितावसरः स्त्रीणां शंकरस्य रहोविधौ। तस्मात्ते मानुषे रूक्षा जडा हृदयवर्जिता
गणेशाकारसदृशी शिला माता भविष्यति। निमित्त एष विख्यातो वीरकस्य सुतादरात्
संभवे प्रक्रमे चैव विचित्राख्या न संशयः। एवमुत्सृष्टशापायां गिरिपुत्र्यामनंतरं
निर्जगाम मुखात्क्रोधः सिंहरूपी महाबलः। स तु सिंहः करालास्यः सटाजटिलकंधरः
ऊर्ध्वप्रोद्भूतलांगूलो दंष्ट्रोत्कटमुखावटः। व्यादितास्यो लंबजिह्वः क्षामः कुक्षिबलादिषु
अस्यास्ये वर्तितुं देवी व्यवस्थितवती तदा। ज्ञात्वा मनोगतं तस्या भगवांश्चतुराननः
आजगामाश्रमपदं संपदामाश्रयं यतः। आगम्योवाच देवेशो गिरिजां स्पष्टया गिरा
ब्रह्मोवाच-। किं पुनः प्राप्तुकामासि किमलभ्यं ददामि ते। विरम्यतामतिक्लेशात्तपसोस्मान्मदाज्ञया
तच्छ्रुत्वोवाचगिरिजा गुरोर्गौरवयंत्रितं। वाक्यं वाचाहरोद्गीर्णवर्णनिर्गमवांछितं
देव्युवाच-। तपसा दुष्करेणाप्तः पतिर्वै शंकरो मया। समां श्यामलवर्णेति बहुशः प्रोक्तवान्रहः
तस्मादहं कांचनाभवर्णा तन्नामसंयुता। भर्तुर्भूतपतेरंगमेकतो निर्विषं भवेत्
तस्यास्तद्भाषितं श्रुत्वा प्रोवाच जगदीश्वरः। एवं भव त्वं भूयश्च भर्तुर्देहार्द्धचारिणी
ततस्तत्याजतां कृष्णां फुल्लनीलोत्पलत्वचं। त्वक्च साप्यभवद्भीमा घंटाहस्तात्रिलोचना
नानाभरणसंपूर्णा पीतकौशेयधारिणी। तामब्रवीत्ततो ब्रह्मा देवीं नीलांबुजत्विषं
निशे भूधरजा देह संपर्का त्वं मदाज्ञया। संप्राप्ता कृतकृत्यत्वमेकानंशा पुरो ह्यसि
य एष सिंहः प्रोद्भूतो देव्याः क्रोधाद्वरानने। स तेस्तु वाहनं देवि केतौ चास्तु महाबलः
गच्छ विंध्याचलं तत्र सुरकार्यं करिष्यसि। पंचालो नाम यक्षोयं यक्षलक्षपदानुगः