सभेयं दैत्यसिंहस्य न शक्रस्य विशृंखला। वदद्भिरिति दैत्यस्य प्रेष्यैर्विहसिता बहु
ॠतवो मूर्तिमंतश्चाप्यहर्निशमुपासते। कृतापराधं सत्रासं न त्यजंति कथंचन
तंत्रीलयनयोपेतं सिद्धगंधर्वकिन्नरैः। सरागमुपधाविष्टं गीयते तस्य वेश्मसु
कृताकृतोपकरणैर्मित्रादि गुरुलाघवः। शरणागतसंत्यागी त्यक्तसत्यप्रतिश्रयः
इति निश्शेषमथवा निश्शेषं केन शक्यते। तस्याविनयमाख्यातुं स्रष्टा तत्र परायणम्
इत्युक्त्वा व्यरमद्वायुः शनैर्देवविचेष्टितं। सुरानुवाच भगवांस्ततः स्मितमुखांबुजः
ब्रह्मोवाच। अवध्यस्तारको दैत्यः सर्वैरपि सुरासुरैः। यस्य वध्यस्स नाद्यापि जातस्त्रिभुवने पुमान्
मया स वरदानेन छंदयित्वा निवारितः। तपसः सांप्रतं राजा त्रैलोक्यदहनात्मकः
स तु वव्रे वधं दैत्यश्शिशुतः सप्तवासरात्। स तु सप्तदिनो बालः शंकराद्यो भविष्यति
तारकस्य निहंता स भास्कराभो भविष्यति। सांप्रतं चाप्यपत्नीकः शंकरो भगवान्प्रभुः
हिमाचलस्य दुहिता या च देवी भविष्यति। तस्याः सकाशाद्यः सूनुररण्याः पावको यथा
जनयिष्यति तं प्राप्य तारको न भविष्यति। मयाऽभ्युपायः कथितो यथैष हि भविष्यति1.43.
शेषं चाप्यस्य विभवं विभजध्वमनंतरं। स्तोककालं प्रतीक्षध्वं निर्विशंकेन चेतसा
इत्युक्तास्त्रिदशास्तेन साक्षात्कमलयोनिना। जग्मुस्ते प्रणिपत्येशं यथायोगं दिवौकसः
ततो यातेषु देवेषु ब्रह्मा लोकपितामहः। निशां सस्मार भगवांस्तां देवीं पूर्वसंभवां
ततो भगवती रात्रिरुपतस्थे पितामहं। तां विविक्ते समालोक्य ब्रह्मोवाच विभावरीम्
ब्रह्मोवाच-। विभावरि महत्कार्यं देवानां समुपस्थितं। तत्कर्तव्यं त्वया देवि शृणु कार्यस्य निश्चयं
तारकोनाम दैत्येंद्रः सुरशत्रुरनिर्जितः। तस्या भवाय भगवान्जनयिष्यति चेश्वरः
सुतं स भविता तस्य तारकस्यांतकः किल। शंकरस्याभवत्पत्नी सती दक्षसुता तु या
सा पितुः कुपिता देवी कस्मिंश्चित्कारणांतरे। भवित्री हिमशैलस्य दुहिता लोकभाविनी
विरहेण हरस्तस्या मत्वा शून्यं जगत्त्रयं। स तस्य हिमशैलस्य कंदरे सिद्धसेविते
प्रतीक्षमाणस्तज्जन्म किंचित्कालं निवत्स्यति। तयोः सुतप्ततपसोर्भविता यो महान्सुतः
भविष्यति स दैत्यस्य तारकस्य विनाशकः। जातमात्रा च सा देवी स्वल्पसंज्ञेव भामिनी
विरहोत्कंठिता गाढं हरसंगमलालसा। तयोः सुतप्ततपसोः संयोगः स्याच्छुभावहः
ततस्ताभ्यां तु जनितः स्वल्पो वाक्कलहो भवेत्। ततस्तु संशयो भूयस्तारकस्य च दृश्यते
तयोः संयुक्तयोस्तस्मात्सुरतासक्तिकारणे। विघ्नं त्वया विधातव्यं यथा ताभ्यां तथा शृणु
गर्भस्थमेवतन्मातुः स्वेन रूपेण संज्ञया। ततो विहस्य शर्वस्तां विषण्णो नर्मपूर्वकं
भर्त्सयिष्यति तां देवीं ततः सा कुपिता सती। प्रयास्यति तपश्चर्तुं ततः सा तपसा युता
जनयिष्यति तं शर्वादमितद्युतिमंडलं। संभविष्यति हंतासौ सुरारीणामसंशयम्
त्वयापि दानवा देवि हंतव्या लोकदुर्जयाः। यावत्सुरेश्वरी देहसंक्रांतगुणसंचया