तस्थुर्मनोभिरिष्टार्थसंप्राप्ति प्रार्थनास्ततः। एवं स्तुतो विरिंचिस्तु प्रसादं परमं गतः
अमरान्वरदोप्याह वामहस्तेन निर्दिशन्। ब्रह्मोवाच-। नारी वा भर्तृका कस्माद्धस्तसंत्यक्तभूषणा
न राजसे कुतश्शक्रा म्लानवक्त्रसरोरुहः। हुताशनवियुक्तोपि धूमेन न विराजसे
तृणौघेन प्रतिच्छन्नो दग्धदावश्चिरोषितः। यमामयशरीरेण क्लिष्टो नाद्य विराजसे
दंडेनालंबनेनेव कृष्टो येन पदेपदे। रजनीचरनाथ त्वं किं भीत इव भाषसे
राक्षसेंन्द्रकृतादाने त्वमरातिक्षतो यथा। तनुस्ते वरुणोच्छुष्कापरीतस्येव वह्निना
विमुक्तरुधिरं चाथ पदं त्वं प्रविलोकय। वायो भवान्विचेतस्कः खड्गाग्रैरिव निष्कृतः
किं त्वं नतोसि धनद संत्यज्येव कुबेरतां। रुद्रास्त्रिशूलिनः संतोऽविदध्वं बहुशूरतां
भवतां केन चाक्षिप्ता तीव्रता नस्तदुच्यतां। एवमुक्ताः सुरास्तेन ब्रह्मणा ब्रह्मवर्तिना
वाचां प्रधानभूतत्वात्ते मारुतमचोदयन्। अथ शक्रमुखैर्देवैः पवनः प्रतिचोदितः
प्राह देवं चतुर्वक्त्रं भवान्वेत्ति चराचरं। पुरहूतमुखाः सबला निमिषा विजिताः प्रसभं किल दैत्यशतैः
क्रतवो विहिता भवता स्थितये जगतां च महाद्भुतचित्रगुणाः। अपि यज्ञकृतः श्रुतकामफला विहिता ॠषयस्तत एव पुरः
अपि नाकमभूत्किल यज्ञभुजां भवतो विनियोगवशात्सततम्। अपहृत्यविमानगणं सकृतो दनुजेन महाकरभूमिसमः
कृतवानसि सर्वगुणातिशयं यमशेषमहीधरराजतया। मखभूषितमंशुमतामवधिं सुरधामगिरिं गगनेपि सदा
अधिवासविहारविधानुचितो दनुजेन परिष्कृतशृंगतटः। प्रविलम्बितरत्नगुहानिवहो बहुदैत्यसमाश्रयतां गमितः
असुरस्य च तस्य भयेन गतं सविषाद शरीरनिमित्ततया। उपभोग्यतयाधिकृतं सुचिरं विमलद्युतिपूरितदिग्वदनं
भवतैव विनिर्मितमादियुगे सुरहेतिसमूहवरं कुलिशं। दितिजस्य शरीरमवाप्यगतं शतधा मतिभेदमिवाल्पविदः
बाणैश्च युधि विद्धांगा द्वारि द्वास्थैर्निदर्शिताः। लब्धप्रवेशाः कृच्छ्रेण वयं तस्यामरद्विषः
सभायाममरादेव प्रकृष्योपनिवेशिताः। वेत्रहस्तैरजल्पंतस्तथोपहसिताः परैः
महार्थाः सिद्धसर्वार्था भवंतः स्वल्पभाषिणः। शास्त्रयुक्तमथ ब्रूत मामरा बहुभाषिणः
सभेयं दैत्यसिंहस्य न शक्रस्य विशृंखला। वदद्भिरिति दैत्यस्य प्रेष्यैर्विहसिता बहु
ॠतवो मूर्तिमंतश्चाप्यहर्निशमुपासते। कृतापराधं सत्रासं न त्यजंति कथंचन
तंत्रीलयनयोपेतं सिद्धगंधर्वकिन्नरैः। सरागमुपधाविष्टं गीयते तस्य वेश्मसु
कृताकृतोपकरणैर्मित्रादि गुरुलाघवः। शरणागतसंत्यागी त्यक्तसत्यप्रतिश्रयः
इति निश्शेषमथवा निश्शेषं केन शक्यते। तस्याविनयमाख्यातुं स्रष्टा तत्र परायणम्
इत्युक्त्वा व्यरमद्वायुः शनैर्देवविचेष्टितं। सुरानुवाच भगवांस्ततः स्मितमुखांबुजः
ब्रह्मोवाच। अवध्यस्तारको दैत्यः सर्वैरपि सुरासुरैः। यस्य वध्यस्स नाद्यापि जातस्त्रिभुवने पुमान्
मया स वरदानेन छंदयित्वा निवारितः। तपसः सांप्रतं राजा त्रैलोक्यदहनात्मकः
स तु वव्रे वधं दैत्यश्शिशुतः सप्तवासरात्। स तु सप्तदिनो बालः शंकराद्यो भविष्यति
तारकस्य निहंता स भास्कराभो भविष्यति। सांप्रतं चाप्यपत्नीकः शंकरो भगवान्प्रभुः