तिर्यगूर्ध्वं च गगने ववृधुस्तस्य बाहवः। पर्वतादिव निष्क्रांताः पंचास्या इव पन्नगाः
सोऽस्त्रजालैर्बहुविधैर्धनुर्भिः परिघैरपि। दिव्यमाकाशमावव्रे पर्वतैरुच्छ्रितैरिव
सोनिलोद्भूतवसनस्तस्थौ संग्रामलालसः। संध्यातपग्रस्तशिलः साक्षान्मेरुरिवाचलः
ऊरुवेगप्रमथितैः शृंगशैलाग्रपादपैः। अपातयद्देवगणान्वज्रेणेव महागिरीन्
बाहुभिश्च सनिस्त्रिंशैश्छिन्नभिन्नशिरोरुहाः। न शेकुश्चलितुं देवाः कालनेमिहता युधि
मुष्टिभिर्निहताः केचित्केचिच्च द्विदलीकृताः। यक्षगंधर्वपतगाः समहोरगकिन्नराः
तेन वित्रासिताः पेतुः समरे कालनेमिना। न शेकुर्यत्नवंतोपि यत्नं कर्तुं विचेतसः
तेन शक्रः सहस्राक्षोऽस्पंदितः शरबंधनैः। निष्प्रयत्नः कृतः संख्ये चलितुं न शशाक ह
निर्जलांभोदसदृशो निर्जलार्णवसप्रभः। निर्व्यापारः कृतस्तेन विपाशो वरुणो मृधे
रणे वैश्रवणस्तेन परीतः कालरूपिणा। विलपन्लोकपालेशस्त्याजितो धनदः क्रियां
यमः सर्वहरस्तेन मृत्युप्रहरणो रणे। याम्यामवस्थां संत्यज्य भीतः स्वां दिशमाविशत्
सलोकपालानुत्सार्य हृत्वा तेषां च कर्म तत्। दिक्षु सर्वासु देहं स्वं चतुर्धा विदधे तदा
स नक्षत्रपथं गत्वा दिव्यं स्वर्भानुदर्शितं। जहार लक्ष्मीं सोमस्य यच्चास्य विषयं महत्
चालयामास दीप्तांशुं धर्मद्वारा सभास्करं। शासनं चास्य विषयं जहार दिनकर्म च
सोग्निं देवमुखं जित्वा चकारात्ममुखाश्रयं। वायुं च तरसा जित्वा चकारात्मवशानुगं
स समुद्रात्समानीय समस्ताः सरितो बलात्। चकाराभिसुखावीर्या देहभूताश्च सिंधवः
अपः स्ववशगाः कृत्वा दिविजायाश्च भूमिजाः। छादयामास जगतीं सुगुप्तां धरणीधरैः
स स्वयंभूरिवाभाति महाभूतपतिर्महान्। सर्वलोकमयो दैत्यः सर्वलोकभयावहः
स लोकपालैकवपुश्चंद्रसूर्यग्रहात्मवान्। पावकानिलसंभूतो रराज युधि दानवः
पारमेष्ठ्ये स्थितः स्थाने लोकानां प्रभवोपमे। तं तुष्टुवुर्दैत्यगणा देवा इव पितामहं
पंच तं नाभ्यवर्तंत विपरीतेन कर्मणा। वेदो धर्मः क्षमा सत्यं श्रीश्च नारायणाश्रया
स तेषामनुपस्थानात्सक्रोधो दानवेश्वरः। वैष्णवं पदमन्विच्छन्स गतो देवतायतः
स ददर्श सुपर्णस्थं शंखचक्रगदाधरं। दानवानां विनाशाय भ्रामयंतं गदां शुभां
सजलांभोदसदृशं विद्युत्सदृशवाससं। आरूढं स्वर्णपत्राढ्यं खेचरं काश्यपं खगं
दुष्टदैत्यविनाशाय दृष्ट्वा खस्थमिवस्थितं। दानवो विष्णुमक्षोभ्यं बभाषे क्षुब्धमानसः
अयं स रिपुरस्माकं पूर्वेषां प्राणनाशनः। अर्णवावासिनश्चैव मधोश्च कैटभस्य च
अयं स रिपुरस्माकमसमः किल कथ्यते। अनेकसंयुगेनेन दानवा बहवो हताः
अयं स निर्घृणो लोके स्त्रीबालनिरपत्त्रपः। येन दानवनारीणां सीमंतोद्वरणं कृतम्
अयं स विष्णुर्देवानां वैकुंठश्च दिवौकसाम्। अनंतो भोगिनां मध्ये स्वयंभूश्च स्वयंभुवः
अयं स नाथो देवानामस्माभिर्विप्रकृष्यते। अस्य क्रोधं समासाद्य हिरण्यकशिपुर्हतः