ततश्चेंगितविद्रामो भरतं प्राह सत्वरम्। विभीषणस्य भार्या वै सरमा नाम नामतः
प्रिया सखी महाभागा सीतायास्सुदृढं मता। सर्वंकालकृतं पश्य न जाने किं करिष्यति
गच्छ त्वं सुभगे भर्तृगेहं पालय शोभने। मां त्यक्त्वा हि गता देवी भाग्यहीनं गतिर्यथा
तया विरहितः सुभ्रु रतिं विंदे न कर्हिचित्। शून्या एव दिशः सर्वाः पश्यामीह पुनर्भ्रमन्
विसृज्यतां च सरमां सीतायास्तु प्रियां सखीम्। गतायामथ केकस्यां रामः प्राह विभीषणम्
दैवतेभ्यः प्रियं कार्यं नापराध्यास्त्वया सुराः। आज्ञया राजराजस्य वर्तितव्यं त्वयानघ
लंकायां मानुषो यो वै समागच्छेत्कथंचन। राक्षसैर्न च हंतव्यो द्रष्टव्योसौ यथा त्वहम्
विभीषण उवाच। आज्ञयाहं नरव्याघ्र करिष्ये सर्वमेव तु। विभीषणे हि वदति वायू राममुवाच ह
इहास्तिवैष्णवी मूर्तिः पूर्वं बद्धो बलिर्यया। तां नयस्व महाभाग कान्यकुब्जे प्रतिष्ठय
विदित्वा तदभिप्रायं वायुना समुदाहृतम्। विभीषणस्त्वलंकृत्य रत्नैः सर्वैश्च वामनम्
आनीय चार्पयद्रामे वाक्यं चेदमुवाच ह। यदा वै निर्जितः शक्रो मेघनादेन राघव
तदा वै वामनस्त्वेष आनीतो जलजेक्षण। नयस्व तमिमं देव देवदेवं प्रतिष्ठय
तथेति राघवः कृत्वा पुष्पकं च समारुहत्। धनं रत्नमसंख्येयं वामनं च सुरोत्तमम्
गृह्य सुग्रीवभरतावारूढौ वामनादनु। व्रजन्नेवांबरे रामस्तिष्ठेत्याह विभीषणम्
राघवस्य वचः श्रुत्वा भूयोप्याह स राघवम्। करिष्ये सर्वमेतद्धि यदाज्ञप्तं विभो त्वया
सेतुनानेन राजेंद्र पृथिव्यां सर्वमानवाः। आगत्य प्रतिबाधेरन्नाज्ञाभंगो भवेत्तव
कोत्र मे नियमो देव किन्नु कार्यं मया विभो। श्रुत्वैतद्राघवो वाक्यं राक्षसोत्तमभाषितम्
कार्मुकं गृह्य हस्तेन रामः सेतुं द्विधाच्छिनत्। त्रिर्विभज्य च वेगेन मध्ये वै दशयोजनम्
छित्वा तु योजनं चैकमेकं खंडत्रयं कृतम्। वेलावनं समासाद्य रामः पूजां रमापतेः
कृत्वा रामेश्वरं नाम्ना देवदेवं जनार्दनं। अभिषिच्याथ संगृह्य वामनं रघुनंदनः
दक्षिणादुदधेश्चैव निर्जगाम त्वरान्वितः। अंतरिक्षादभूद्वाणी मेघगंभीरनिःस्वना
रुद्र उवाच। भो भो रामास्तु भद्रं ते स्थितोऽहमिह सांप्रतम्। यावज्जगदिदं राम यावदेषा धरा स्थिता
तावदेव च ते सेतु तीर्थं स्थास्यति राघव। श्रुत्वैवं देवदेवस्य गिरं ताममृतोपमाम्
राम उवाच। नमस्ते देवदेवेश भक्तानामभयंकर। गौरीकांत नमस्तुभ्यं दक्षयज्ञविनाशन
नमो भवाय शर्वाय रुद्राय वरदाय च। पशूनांपतये नित्यं चोग्राय च कपर्दिने
महादेवाय भीमाय त्र्यंबकाय दिशांपते। ईशानाय भगघ्नाय नमोस्त्वंधकघातिने
नीलग्रीवाय घोराय वेधसे वेधसा स्तुत। कुमारशत्रुनिघ्नाय कुमारजननाय च
विलोहिताय धूम्राय शिवाय क्रथनाय च। नमो नीलशिखंडाय शूलिने दैत्यनाशिने
उग्राय च त्रिनेत्राय हिरण्यवसुरेतसे। अनिंद्यायांबिकाभर्त्रे सर्वदेवस्तुताय च
अभिगम्याय काम्याय सद्योजाताय वै नमः। वृषध्वजाय मुंडाय जटिने ब्रह्मचारिणे