गमिष्ये राक्षसं देव द्रष्टुं तत्र विभीषणम्। सुग्रीवेणैवमुक्ते तु गच्छस्वेत्याह राघवः
सुग्रीवो राघवौ तौ च पुष्पके तु स्थितास्त्रयः। तावत्प्राप्तं विमानं तु समुद्रस्योत्तरं तटम्
अब्रवीद्भरतं रामो ह्यत्र मे राक्षसेश्वरः। चतुर्भिः सचिवैः सार्धं जीवितार्थे विभीषणः
प्राप्तस्ततो लक्ष्मणेन लंकाराज्येभिषेचितः। अत्र चाहं समुद्रस्य परेपारे स्थितस्त्र्यहम्
दर्शनं दास्यते मेऽसौ ज्ञातिकार्यं भविष्यति। तावन्न दर्शनं मह्यं दत्तमेतेन शत्रुहन्
ततः कोपः सुमद्भूतश्चतुर्थेहनि राघव। धनुरायम्य वेगेन दिव्यमस्त्रं करे धृतम्
दृष्ट्वा मां शरणान्वेषी भीतो लक्ष्मणमाश्रितः। सुग्रीवेणानुनीतोऽस्मि क्षम्यतां राघव त्वया
ततो मयोत्क्षिप्तशरो मरुदेशे ह्यपाकृतः। ततस्समुद्रराजेन भृशं विनयशालिना
उक्तोहं सेतुबंधेन लंकां त्वं व्रज राघव। लंघयित्वा नरव्याघ्र वारिपूर्णं महोदधिम्
एष सेतुर्मया बद्धः समुद्रे वरुणालये। त्रिभिर्दिनैः समाप्तिं वै नीतो वानरसत्तमैः
प्रथमे दिवसे बद्धो योजनानि चतुर्दश। द्वितीयेहनि षट्त्रिंशत्तृतीयेर्धशतं तथा
इयं सा दृश्यते लंका स्वर्णप्राकारतोरणा। अवरोधो महानत्र कृतो वानरसत्तमैः
अत्र युद्धं महद्वृत्तं चैत्राशुक्लचतुर्दशि। अष्टचत्वारिंशद्दिनं यत्रासौ रावणो हतः
अत्र प्रहस्तो नीलेन हतो राक्षसपुंगवः। हनूमता च धूम्राक्षो ह्यत्रैव विनिपातितः
महोदरातिकायौ च सुग्रीवेण महात्मना। अत्रैव मे कुंभकर्णो लक्ष्मणेनेंद्रजित्तथा
मया चात्र दशग्रीवो हतो राक्षसपुंगवः। अत्र संभाषितुं प्राप्तो ब्रह्मा लोकपितामहः
पार्वत्या सहितो देवः शूलपाणिर्वृषध्वजः। महेंद्राद्याः सुरगणाः सगंधर्वास्स किंनराः
पिता मे च समायातो महाराजस्त्रिविष्टपात्। वृतश्चाप्सरसां संघैर्विद्याधरगणैस्तथा
तेषां समक्षं सर्वेषां जानकी शुद्धिमिच्छता। उक्ता सीता हव्यवाहं प्रविष्टा शुद्धिमागता
लंकाधिपैः सुरैर्दृष्टा गृहीता पितृशासनात्। अथाप्युक्तोथ राज्ञाहमयोध्यां गच्छ पुत्रकम्
न मे स्वर्गो बहुमतस्त्वया हीनस्य राघव। तारितोहं त्वया पुत्र प्राप्तोऽस्मीन्द्रसलोकताम्
लक्ष्मणं चाब्रवीद्राजा पुत्र पुण्यं त्वयार्जितम्। भ्रात्रासममथो दिव्यांल्लोकान्प्राप्स्यसि चोत्तमान्
आहूय जानकीं राजा वाक्यं चेदमुवाच ह। न च मन्युस्त्वया कार्यो भर्तारं प्रति सुव्रते
ख्यातिर्भविष्यत्येवाग्र्या भर्तुस्ते शुभलोचने। एवं वदति रामे तु पुष्पके च व्यवस्थिते
तत्र ये राक्षसवरास्ते गत्वाशु विभीषणं। प्राप्तो रामः ससुग्रीवश्चारा इत्थं तदाऽवदन्
विभीषणस्तु तच्छ्रुत्वा रामागमनमंतिके। चारांस्तान्पूजयामास सर्वकामधनादिभिः
अलंकृत्य पुरीं तां तु निष्क्रान्तः सचिवैः सह। दृष्ट्वा रामं विमानस्थं मेराविव दिवाकरं
अष्टांगप्रणिपातेन नत्वा राघवमब्रवीत्। अद्य मे सफलं जन्म प्राप्ताः सर्वे मनोरथाः
यद्दृष्टौ देवचरणौ जगद्वंद्यावनिंदितौ। कृतः श्लाघ्योस्म्यहं देव शक्रादीनां दिवौकसां
आत्मानमधिकं मन्ये त्रिदशेशात्पुरंदरात्। रावणस्य गृहे दीप्ते सर्वरत्नोपशोभिते