एकस्मिन्नेव काले तु गतोऽसौ वै शिबेर्गृहम् । तं दृष्ट्वा विधिवच्चैव कृत्वातिथ्यं महामनाः
शिबिः संपृच्छयामास देशानां हितकारणम्
उंछवृत्तिरुवाच- के देशाः के जनपदाः के शैलाः केऽपि चाश्रमाः । पुण्या द्विजवर प्रीत्या मह्यं निर्देष्टुमर्हसि
सिद्ध उवाच- ते देशास्ते जनपदास्ते शैलास्तेऽपि चाश्रमाः । पुण्यास्त्रिपथगा येषां मध्ये नित्यं सरिद्वरा
तपसा ब्रह्मचर्येण यज्ञैस्त्यागेन वा पुनः । गतिं तां न लभेज्जंतुर्गंगां संसेव्य यां लभेत्
स्नातानां तत्र पयसि गांगेये नियतात्मनाम् । तुष्टिर्भवति या पुंसां न सा क्रतुशतैरपि
अपहृत्य तमस्तीव्रं यथा भात्युदये रविः । तथापहृत्य पाप्मानं भाति गंगाजलाप्लुतः
अग्निं प्राप्य यथा विप्र तूलराशिर्विनश्यति । तथा गंगावगाहश्च सर्वं पापं व्यपोहति
यस्तु सूर्यांशुसंतप्तं गांगेयं सलिलं पिबेत् । स गोनीहारनिर्मुक्तः पावकाद्धि विशिष्यते
चांद्रायणसहस्रं तु पादेनैकेन यः पुमान् । संप्लुतश्चापि गंगायां यो नरः स विशिष्यते
लंबेदधःशिरा यस्तु वर्षाणामयुतं नरः । मासमेकं तु गंगांभः सेवते यो नरोत्तमः
ब्रह्महत्याविनिर्मुक्तो याति विष्णोरनामयम् । इयं वेणीसमा पुण्या पवित्रा पापनाशिनी
यस्याः स्मरणमात्रेण बालहा मुच्यते क्षणात् । स प्रयागस्तीर्थराजो वैष्णवानां हि दुर्ल्लभः
स्नात्वा यत्र नरश्रेष्ठ वैकुंठे सत्वरं व्रजेत् । प्रियाप्रिये न जानाति धर्माधर्मौ न विंदति
स्नात्वा चैव तु गंगायां महापापात्प्रमुच्यते
गंगागंगेति यो ब्रूयाद्योजनानां शतैरपि । मुच्यते सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं स गच्छति
ब्रह्महा चैव गोघ्नो वा सुरापी बालघातकः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो दिवं याति च सत्वरम्
दर्शनं माधवस्याथ वरस्य दर्शनं तथा । वेण्यां स्नानं प्रकुर्वाणो वैकुंठं प्रति गच्छति
उदिते च यथा सूर्ये विलयं याति वै तमः । तथैव तस्यां पापानि नश्यंति स्नानमात्रतः
गंगाद्वारे कुशावर्ते गल्लिके(बिल्वके?) नीलपर्वते । स्नात्वा कनखले तीर्थे पुनर्जन्म न विद्यते
एवं ज्ञात्वा नरश्रेष्ठो गंगास्नायी पुनःपुनः । स्नानमात्रेण भो राजन्मुच्यते किल्बिषादतः
देवानां प्रवरो विष्णुर्यज्ञानां चाश्वमेधकः । अश्वत्थः सर्ववृक्षाणां नदी भागीरथी सदा
इति श्रीपाद्मेमहापुराणे पंचपंचाशत्साहस्र्यां संहितायामुत्तरखंडे उमापतिनारदसंवादे गंगामाहात्म्यंनामैकाशीतितमोऽध्यायः
महादेव उवाच- अस्मिन्वै चैत्रमासे तु कार्यो दमनकोत्सवः । द्वादश्यां तु तथा सम्यग्विधिः कार्यो विशेषतः
वैष्णवैः श्रद्धया पुण्यो जनतानंदवर्द्धनः । देवानंदसमुद्भूता दिव्या दमनमंजरी
निवेद्या वैष्णवैर्भक्तैः सर्वपूजाफलेप्सुभिः । चैत्रे तु शुक्लपक्षे तु द्वादश्यां नगनंदिनि
कारयेत्परया भक्त्या महोत्सवमनास्तथा । तत्रादौ च स्वयं गत्वा आरामं प्रति चानघे
गुर्वाज्ञया प्रकर्त्तव्यं पूजनं रतिना सह । कामदेव नमस्तेऽस्तु विश्वमोहनकारक
विष्णोरर्थे विचेष्यामि कृपां कुरु ममोपरि । गीतवादित्रनिर्घोषैरानेतव्यो गृहं प्रति
एकादश्यां सुरश्रेष्ठि ह्यधिवासनपूर्वकम् । कर्त्तव्यं पूजनं तत्र रात्रौ भक्त्या तु वैष्णवैः