तं तथोक्त्वा मुनिजनमरजामिदमब्रवीत्। आश्रमे त्वं सुदुर्मेधे वस चेह समाहिता
इदं योजनपर्यंतमाश्रमं रुचिरप्रभम्। अरजे विरजास्तिष्ठ कालमत्र समाश्शतम्
श्रुत्वा नियोगं विप्रर्षेररजा भार्गवी तदा। तथेति पितरं प्राह भार्गवं भृशदुःखिता
इत्युक्त्वा भार्गवो वासं तस्मादन्यमुपाक्रमत्। सप्ताहे भस्मसाद्भूतं यथोक्तं ब्रह्मवादिना
तस्माद्दंडस्य विषयो विंध्यशैलस्य मानुष। शप्तो ह्युशनसा राम तदाभूद्धर्षणे कृते
ततःप्रभृति काकुत्स्थ दंडकारण्यमुच्यते। एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां पृच्छसि राघव
संध्यामुपासितुं वीर समयो ह्यतिवर्तते। एते महर्षयो राम पूर्णकुंभाः समंततः
कृतोदका नरव्याघ्र पूजयंति दिवाकरम्। सर्वैरॄषिभिरभ्यस्तैः स्तोत्रैर्ब्रह्मादिभिः कृतैः
रविरस्तंगतो राम गत्वोदकमुपस्पृश। ॠषेर्वचनमादाय रामः संध्यामुपासितुम्
उपचक्राम तत्पुण्यं ससरोरघुनंदनः। अथ तस्मिन्वनोद्देशे रम्ये पादपशोभिते
नदपुण्ये गिरिवरे कोकिलाशतमंडिते। नानापक्षिरवोद्याने नानामृगसमाकुले
सिंहव्याघ्रसमाकीर्णे नानाद्विजसमावृते। गृध्रोलूकौ प्रवसितौ बहून्वर्षगणानपि
अथोलूकस्य भवनं गृध्रः पापविनिश्चयः। ममेदमिति कृत्वाऽसौ कलहं तेन चाकरोत्
राजा सर्वस्य लोकस्य रामो राजीवलोचनः। तं प्रपद्यावहै शीघ्रं कस्यैतद्भवनं भवेत्
गृध्रोलूकौ प्रपद्येतां जातकोपावमर्षिणौ। रामं प्रपद्यतौ शीघ्रं कलिव्याकुलचेतसौ
तौ परस्परविद्वेषौ स्पृशतश्चरणौ तथा। अथ दृष्ट्वा राघवेंद्रं गृध्रो वचनमब्रवीत्
सुराणामसुराणां च त्वं प्रधानो मतो मम। बृहस्पतेश्च शुक्राच्च त्वं विशिष्टो महामतिः
परावरज्ञो भूतानां मर्त्ये शक्र इवापरः। दुर्निरीक्षो यथा सूर्यो हिमवानिव गौरवे
सागरश्चासि गांभीर्ये लोकपालो यमो ह्यसि। क्षांत्या धरण्या तुल्योसि शीघ्रत्वे ह्यनिलोपमः
गुरुस्त्वं सर्वसंपन्नो विष्णुरूपोसि राघव। अमर्षी दुर्जयो जेता सर्वास्त्रविधिपारगः
शृणु त्वं मम देवेश विज्ञाप्यं नरपुंगव। ममालयं पूर्वकृतं बाहुवीर्येण वै प्रभो
उलूको हरते राजंस्त्वत्समीपे विशेषतः। ईदृशोयं दुराचारस्त्वदाज्ञा लंघको नृप
प्राणांतिकेन दंडेन राम शासितुमर्हसि। एवमुक्ते तु गृध्रेण उलूको वाक्यमब्रवीत्
शृणु देव मम ज्ञाप्यमेकचित्तो नराधिप। सोमाच्छक्राच्च सूर्याच्च धनदाच्च यमात्तथा
जायते वै नृपो राम किंचिद्भवति मानुषः। त्वं तु सर्वमयो देवो नारायणपरायणः
प्रोच्यते सोमता राजन्सम्यक्कार्ये विचारिते। सम्यग्रक्षसि तापेभ्यस्तमोघ्नो हि यतो भवान्
दोषे दंडात्प्रजानां त्वं यतः पापभयापहः। दाता प्रहर्ता गोप्ता च तेनेंद्र इव नो भवान्
अधृष्यः सर्वभूतेषु तेजसा चानलो मतः। अभीक्ष्णं तपसे पापांस्तेन त्वं राम भास्करः
साक्षाद्वित्तेशतुल्यस्त्वमथवा धनदाधिकः। चित्तायत्ता तु पत्नीश्रीर्नित्यं ते राजसत्तम
धनदस्य तु कोशेन धनदस्तेन वैभवान्। समः सर्वेषु भूतेषु स्थावरेषु चरेषु च