दीयमानं च पश्यंति तेपि पूता भवंति हि। दर्शनादेव ते मुक्ता भवंन्त्येव न संशयः
या भीमद्वादशी प्रोक्ता स्वर्णं तोयं मृगाजिनं। एतानि कृत्वा पश्यन्तु दृष्टैरेतैः क्रियाफलं
अयत्नादेव लभ्येत कर्तुश्चैव सलोकता। सदा गावः प्रणम्याश्च मंत्रेणानेन पार्थिव
नमो गोभ्यः श्रीमतीभ्यः सौरभेयीभ्य एव च। नमो ब्रह्मसुताभ्यश्च पवित्राभ्यो नमोनमः
मंत्रस्य चास्य स्मरणाद्गोदानफलमाप्नुयात्। तस्मात्त्वमपि राजेंद्र पुष्करे तीर्थ उत्तमे
कार्तिक्यां तु विशेषेण गोदानफलमाप्स्यसि। यत्किंचिद्विद्यते पापं स्त्रियो वा पुरुषस्य वा
पुष्करे स्नानमात्रेण तदशेषं प्रणश्यति। पृथिव्यां यानि तीर्थानि आसमुद्रात्तु भारत
पुष्करे तान्युपायांति कार्तिक्यां तु विशेषतः
भीष्म उवाच। उक्तं भगवता सर्वं पुराणाश्रयसंयुतं। तथा श्वेतेन ब्रह्मांडं गुरवे प्रतिपादितं
श्रुत्वैतत्कौतुकं जातं यथा तेनास्थिलेहनं। कृतं क्षुधापनोदार्थे अन्नदानाद्विना द्विज
तदहं श्रोतुमिच्छामि पृथिव्यां ये च पार्थिवाः। अन्नदानाद्दिवं प्राप्ताः क्रतवश्चान्नमूलकाः
कथं तस्य मतिर्नष्टा श्वेतस्य च महात्मनः। न दत्तं तेनान्नदानमृषिभिर्वा न दर्शितम्
अहो माहात्म्यमन्नस्य इह दत्तस्य यत्फलम्। परत्र भुज्यते पुंभिः स्वर्गश्चाक्षयतां व्रजेत्
अन्नदानं परं विप्राः कीर्तयंति सदोत्थिताः। अन्नदानात्सुरेद्रेण त्रैलोक्यमिह भुज्यते
शतक्रतुरिति प्रोक्तः सर्वैरेव द्विजोत्तमैः। तेनावस्थां तत्सदृशीं प्राप्तवांस्त्रिदशेश्वरः
दानदेवगतः स्वर्गं त्वत्तः सर्वं श्रुतं मया। अपरं च पुरावृत्तं निवृत्तं यदि कर्हिचित्
भूयोपि श्रोतुमिच्छामि तन्मे वद महामते। पुलस्त्य उवाच। एतदाख्यानकं पूर्वमगस्त्येन महात्मना
रामाय कथितं राजंस्तत्ते वक्ष्यामि सांप्रतम्। भीष्म उवाच। कस्मिन्वंशे समुत्पन्नो रामोऽसौ नृपसत्तमः
यस्यागस्त्येन कथितश्चेतिहासः पुरातनः। पुलस्त्य उवाच। रघुवंशे समुत्पन्नो रामो नाम महाबलः
देवकार्यं कृतं तेन लंकायां रावणो हतः। पृथिवीं राज्यसंस्थस्य ऋषयोऽभ्यागता गृहे
प्राप्तास्ते तु महात्मानो राघवस्य निवेशनम्। प्रतीहारस्ततो राममगस्त्यवचनाद्द्रुतम्
आवेदयामास ऋषीन्प्राप्तास्तांश्च त्वरान्वितः। दृष्ट्वा रामं द्वारपालः पूर्णचंद्रमिवोदितम्
कौसल्यासुत भद्रं ते सुप्रभाताद्य शर्वरी। द्रष्टुमभ्युदयं तेद्य सम्प्राप्तो रघुनंदन
अगस्त्यो मुनिभिः सार्धं द्वारि तिष्ठति ते नृप। श्रुत्वा प्राप्तान्मुनीन्रामस्तान्भास्करसमद्युतीन्
प्राह वाक्यं तदा द्वास्थं प्रवेशय त्वरान्वितः। किमर्थं तु त्वया द्वारि निरुद्धा मुनिसत्तमाः
रामवाक्यान्मुनींस्तांस्तु प्रावेशयद्यथासुखम्। दृष्ट्वा तु तान्मुनींन्प्राप्तान्प्रत्युवाच कृतांजलि
रामोऽभिवाद्य प्रणत आसनेषु न्यवेशयत्। ते तु कांचनचित्रेषु स्वास्तीर्णेषु सुखेषु च
कुशोत्तरेषु चासीनाः समंतान्मुनिपुंगवाः। पाद्यमाचमनीयं च ददौ चार्घ्यं पुरोहितः
रामेण कुशलं पृष्टा ऋषयः सर्व एव ते। महर्षयो वेदविद इदं वचनमब्रुवन्
कुशलं ते महाबाहो सर्वत्र रघुनंदन। त्वां तु दिष्ट्या कुशलिनं पश्यामो हतविद्विषम्