तद्वच्चित्रासु संगृह्य सोमवारं विचक्षणः। रात्रिभक्षः क्षिपेदष्टौ सोमवारान्प्रयत्नतः
प्रत्येकं ब्राह्मणा भोज्या यथाशक्ति विचक्षणाः। नवमे तु ततः पूर्णे कुर्याद्ब्राह्मणभोजनम्
वस्त्रयुग्मं च दातव्यं ततः सोमं प्रदापयेत्। कांस्यभाजनसंस्थं तु क्षीरसंपूरितं ततः
तद्वच्छत्रं पादुके च तथोपानत्समन्वितम्। संपूर्णांगाय दातव्यं ब्राह्मणाय विशेषतः
स्वात्यामंगारकं पूज्य क्षपयेन्नक्तभोजनैः। अष्टावेवं च यावच्च कुर्याद्ब्राह्मणभोजनम्
अंगारकं च सौवर्णं स्थापितं ताम्रभाजने। दापयेद्ब्राह्मणायाथ संपूर्णांगाय चैव हि
नक्षत्रानुक्रमेणैव क्षिपेन्नक्तानि सप्त वै। अष्टमे तु क्रमात्खेटान्सौवर्णान्दापयेद्बुधः
अग्निकार्यं च कुर्वीत यथादृष्टं विधानतः। एवं कृते भवेद्यद्वै तन्निबोध नराधिप
असौम्याश्च ग्रहास्सर्वे सौम्यरूपा भवंति च॥ सर्वे रोगा विनश्यन्ति तुष्टिमायान्ति देवताः
न विरुन्धन्ति तं नागाः पितरस्तर्पितास्तथा। दुस्स्वप्ननाशो भवति शृण्वतां पठतां तथा
यदि भौमो रविसुतो भास्करो राहुणा सह। केतुश्च मूर्ध्नि तिष्ठंति रौद्राः पीडाकरा ग्रहाः
अनेन कृतमात्रेण ससौभाग्या भवंति हि। य एवं कुरुते राजन्सदाभक्तिसमन्वितः
तस्य सानुग्रहाः सर्वे शांतिं यच्छंति नान्यथा। शनैश्चरं राहुकेतू लोहपात्रेषु विन्यसेत्
लोहेन कारयेच्चैनान्ब्राह्मणेभ्यश्च दापयेत्। कृष्णं वस्त्रयुगं देयमेतेषां प्रीणनाय वै
सौवर्णां गाश्च दातव्याः शांतिश्रीविजयेप्सुभिः। व्रतांते सर्व एते हि ग्रहास्सौवर्णका नृप
दातव्याः शांतिमिच्छद्भिर्व्रतांते द्विजभोजनम्। यथाशक्ति दक्षिणा च ग्रहाणां प्रीतये तथा
अल्पायासेन राजेंद्र सर्वान्कामानवाप्नुयात्। शंकराज्ज्ञानमन्विच्छेदारोग्यं भास्करात्तथा३२७ (ज्ञान)॥ हुताशनाद्धनमिच्छेद्गतिमिच्छेज्जनार्दनात् । (गति)॥ ब्राह्म्यं पितामहाच्चैव सर्वजन्तुप्रशांतिदम्
भीष्म उवाच॥ यस्त्वया कथितो यज्ञो यज्वनां तु फलं महत्। तथायुषस्स्वल्पतया अन्यैः प्राप्तुं न शक्यते
स्वल्यायासेन यत्पुण्यं संवत्सरमुपोषजम्। भवेत्तन्मे मुनिश्रेष्ठ कथयस्व महाफलम्
पुलस्त्य उवाच॥ इदमर्थं महाराज श्वेतो राजा महायशाः। वसिष्ठं पृष्टवान्प्रश्नं क्षुधया पीडितो भृशम्
आसीदिलावृते वर्षे श्वेतो राजा महाबलः। स महीं सकलां जिग्ये सप्तद्वीपां सपत्तनाम्
ब्रह्मपुत्रो वसिष्ठश्च आसीत्तस्य पुरोहितः। स कदाचिन्नृपश्रेष्ठो जित्वा परमधार्मिकः
पुरोहितमुवाचेदं वसिष्ठं जपतां वरम्। श्वेत उवाच॥ भगवन्नश्वमेधानां सहस्रं कर्तुमुत्सहे
सुवर्णरूप्यरत्नानां दानं कर्तुं द्विजातिषु। पृथिव्यामन्नदानं तु दातुन्नेच्छामि वै गुरो
नान्नेन किंचिद्दत्तेन दत्ते होम्नि द्विजे प्रभो। न किंचिद्वस्त्विति ज्ञात्वा न दत्तं तत्कदाचन
रक्तवस्त्रमलंकारं ग्रामांश्च नगराणि च। अददाद्ब्राह्मणेभ्योऽसौ श्वेतो राजा महायशाः
नान्नं जलं तेन राज्ञा दत्तमासीत्कदाचन। ततोऽश्वमेधैर्बहुभिर्यज्वासौ नृपसत्तम
स्वर्गं गतः पुण्यजितं तपस्तप्त्वार्बुदत्रयम्। ब्राह्मीं सलोकतां प्राप्तः सर्वालंकारभूषितः
नृत्यंत्यप्सरसस्तत्र गायंते सिद्धयोषितः। तुंबुरुर्नारदस्तत्र द्वावप्यनुगतौ सदा
अगायेतां महाप्राज्ञौ मुनयश्च तपोन्विताः। वेदोक्तमंत्रैः स्तुवन्ति अनेकक्रतुयाजिनम्