तस्य दिवसे देवी सती, उत्तमवर्णा, जगन्नाथस्यात्मनः विवाहमन्त्रैः परिणीता जाता। तृतीयदिने तु तया सह जगदीश्वरस्य विविधैः फलैः, दीपैः, धूपैः, नैवेद्यैश्च पूजनं विधेयम्। पश्चात् पञ्चगव्यैः सुरभिणा जलैश्च सुवासितेन प्रतिमां स्नाप्य, चन्द्रशेखरिणीं गौर्यां सम्यगर्चनं कार्यम्। पाटलायै, देव्या: पादयोः, शिवस्य च प्रणिपत्य, "शिवाय" इति जपेत्, जयायै च उभयोः गुल्फयोः नमः कुर्वीत। रुद्राय "त्र्यम्बकाय" इति, भवान्यै च जानुयुगले, रुद्रेश्वराय शिरसि, विजयाय च जान्वोः मन्त्रोच्चारणेन पूजनं विधेयम्। हरिकेशाय उरसी, वरदाय नमः, ईशाय कट्यां, रत्यै च, शंकराय च पूजनं समाचरेत्। उदरयोः कोटव्यै, त्रिशूलधारिणे, मङ्गलाय च नमस्कारः कार्यः। सर्वात्मने, रुद्राय, ईशानीयै स्तनयुगले, शिवाय वेदात्मने, रुद्राण्यै कण्ठे च पूजनम्। त्रिपुरारये, जगन्नाथाय, अनन्ताय हस्तयुगले, हराय त्रिनेत्राय, कालाग्निप्रियाय बाह्वोः पूजनं कर्तव्यम्। श्रीनिवासाय भूषणेषु, स्वाहायै, स्वधायै मुखे, ईश्वराय त्रिशूलधारिणे च पूजनम्। अशोकवाटिकावासिन्यै समृद्धिदायिन्यै ओष्ठयोः, स्थाणवे, हराय च मुखे, चन्द्राननप्रियाय पूजनम्। स्त्रीपतये, हराय नासायां, श्यामाङ्ग्यै, उग्राय लोकनाथाय, ललिताय भ्रूयुगले नमः कुर्वीत। शर्वाय, पुरान्तकाय, वासुदेव्यै च केशेषु, श्रीकण्ठनाथाय, शिवस्य जटासु पूजनम्। भीषणाय, भीषणरूपाय शिरसि नमः, सर्वव्यापिने च नमः; हरेः सम्यगुपचारपूजां कृत्वा, अष्टमङ्गलाष्टकं पुरतः पठेत्। तत्र कोमलानि निष्पावबीजानि, कुसुम्भं, क्षीरं, जीरकं, तरु, राजक्षवः, लवणं, कुस्तुम्बुरु, अष्टमं मथं स्थापयेत्। एतेषां अष्टानां द्रव्याणां मङ्गलत्वात्, शिवस्य तस्याः च समक्षं समर्पणं पुनः कुर्यात्। चैत्रमासे श्रृंगाटकं भुक्त्वा भूमौ शय्यां कृत्वा शयानः, प्रभाते स्नात्वा शुचिः जपं कृत्वा, ब्राह्मणदम्पत्योः माल्यवस्त्राभरणैः पूजनं कुर्यात्; अष्टमङ्गलद्रव्यैः सहितौ सुवर्णमूर्त्यौ दद्यात्। "ललिता मामनुगृह्णातु" इति ब्राह्मणाय दत्वा, एवं प्रतिवर्षं तृतीयायां, नृपते, कर्तव्यम्। भोजनदानयोः विशेषनियमः श्रूयताम्—चैत्रे गोशृङ्गोदकं, वैशाखे गोमयम्, ज्येष्ठे मन्दारपत्रं बिल्वपत्रं च शुद्ध्यर्थं, श्रावणे दधि, भाद्रपदे कुशोदकं। आश्विने क्षीरं, कार्तिके दधिघृतं, मार्गशीर्षे गोमूत्रं, पौषे घृतं, माघे तिलं कृष्णं, फाल्गुने पञ्चगव्यम्। ललिता, विजय, भद्रा, भवानी, कुमुदा, शिवा, वासुदेवी, गौरी, मङ्गला, कमला, सती, उमा—दानकाले "सा प्रीयताम्" इति जपेत्। द्वादशे मासे द्वादश्यां कृष्णस्य पूजनं, तत्रैव लक्ष्म्याः पत्या सहितायाः पूजनं च विधेयम्। पौर्णमास्यां च, भयमुक्तिकामः प्राज्ञः पितामहम् अर्धाङ्गिन्या सह पूजयेन्। अष्टमङ्गलद्रव्याणि सम्प्रदाय, शुभलाभकाम्यया जुघुप्सितः, मल्लिका, अशोक, पद्म, कदम्ब, उत्पल, चम्पक, कुब्जक, करवीर, बाण, नवपद्म, सिन्दुवार—एतेषां पुष्पाणां सर्वमासेषु योग्यत्वं स्मृतम्। जपापुष्पं, कुसुम्भं, मल्लिकां, पद्मं, करवीरं च सदा यथालाभं समर्पणीयम्। एवं संवत्सरपर्यन्तं, नरः, नारी वा, कुमार्या वा, नियतेन विधिना, रात्रौ शिवस्य भक्त्या पूजनं कुर्यात्। व्रतसमाप्तौ, सर्वोपस्करयुक्तां शय्यां, उमामहेश्वरयोः सुवर्णमूर्तिं, वृषभं, गावश्च दद्यात्। शय्यां स्थाप्य, द्वादश्यां ब्राह्मणाय तां समर्पयेत्, महालक्ष्मीकृष्णयोः एकवर्षस्य पूजनं च कुर्यात्। तत्र ब्रह्मसावित्र्यौ पूज्य, मनसि कामितान् सर्वान् कामान् आप्नोति। शक्त्यनुसारं वस्त्रादिसहितानि युग्मानि, धान्याभरणगवां च दानानि कुर्यात्। अमर्षरहितः, विस्मयवर्जितः, सम्यगुपचारेण पूजां कुर्यात्; यः शुभशय्याव्रतं सम्यगाचरेत्, सः सर्वान् कामान् प्राप्नोति, एकस्य कर्मणः फलं त्यजेदपि। मासे मासे कीर्तिं, श्रियम्, आरोग्यं, सौन्दर्यं, वस्त्राभरणरत्नानि च लभते। शुभशय्यादानकर्ता कदापि दरिद्रः न भवति; द्वादशवर्षाणि यः शुभशय्याव्रतं चरति, सप्त वा अष्टवर्षाणि च, सः ब्रह्मलोके पूजितः वसति, दशसहस्रयुगपर्यन्तम्। विष्णुलोकं प्राप्त्वा, शिवलोकं च गत्वा, स्त्री वा कुमार्या वा, एतद्व्रतं कृत्वा, नृपते, शुभफलानि प्राप्नोति।