एवं तु या विधिना अनन्तायुः, आरोग्यं, श्रीश्च सम्पद्यते, सा माधवस्य शुक्लपक्षे सप्तम्यां नियमेण व्रतमाचरेत्। प्रातः स्नात्वा, शुद्धैः श्वेततिलैः अभ्यक्तः, विशदपुष्पमालाभिः भूषितः, कुसुम्भकलेन भूमौ कर्णिकायुक्तं कमलं चित्रयेत्। तत्र सुवासितैः पुष्पैः “नमः सवित्रे” इति मन्त्रेण गन्धपुष्पाणि समर्प्य, तत्रैव कुम्भं शर्करापात्रसहितं स्थापयेत्। श्वेतवस्त्रधारी, श्वेतमाल्यगन्धानुलेपनैः तथा सुवर्णपुष्पैः संयुक्तः, अस्य मन्त्रस्योपयोगेन पूजां कुर्यात्— “त्वं हि सर्ववेदमयी वेदेषु चोच्यसे, त्वमेवामृतस्य सारः, तस्मात् शमं प्रयच्छ मे” इति। ततः पञ्चगव्यं पीत्वा, सन्निधौ भूमौ शयानः, सूर्यस्तोत्रं जपन्, पुराणश्रवणेन तिष्ठेत्। एकाहं रात्रिं च यदा व्यतीतं, अष्टम्यां दिनकर्म कृत्वा, सर्वमेतद् वेदविद्ये ब्राह्मणाय समर्पयेत्। शर्कराघृतक्षीरपायसैः ब्राह्मणान् शक्त्या भोजयेत्; स्वयम् अतिलवणतैलरहितं भोजनं स्वसंयमेन भुञ्जीत। एवं मासे मासे सम्पूर्णं व्रतमाचरेत्; संवत्सरान्ते शर्करापात्रयुतं शय्यादानं दद्यात्। सर्वोपकरणैः सहितं, एकाङ्गीं दुग्धदोहिनीं च गाम्; शक्त्या सर्वोपस्कृतगृहं दद्यात्। सहस्रनिष्कैः, शतैः, दशभिः, त्रिभिः, एकेन वा निष्केन दद्यात्। शक्त्या कमलं मन्त्रेण पूर्ववत् दद्यात्; वित्ते कपटं न कुर्यात्, कपटी दोषभाग् भवति। यदा सूर्यः अमृतं पिबन् तस्य मुखात् अमृतबिन्दवः पतिताः; ता एव पृथि्व्यां तण्डुलमाषयवाः अभवन्। तस्मात् शर्करायाः अमृतस्वरूपस्य सारः समुत्पन्नः; सा शर्करा देवपितृकार्येषु पवित्रा। एषा शर्करासप्तमी अश्वमेधफलप्रदा, सर्वपापक्षयकरी, पुत्रपौत्रवृद्धिदायिनी च। यः परमया भक्त्या एतां समाचरेत्, स परं ब्रह्म प्राप्नोति, कल्पमेकं दिवि वसन्, परां गतिम् आप्नोति। यः, हे पावन, एतद् देवाधिपक्षेत्रे शृणोति, स्मरति, पठति वा, स ज्ञानं लभते, देवर्षिभिः चामरावत्यां पूज्यते। अनन्तरं कमलसप्तमीं प्रवक्ष्यामि, यस्य केवलस्मरणेन सूर्यः प्रीयते। वसन्तस्य शुक्लसप्तम्यां, श्वेतसरिष्पिणा स्नात्वा, तिलपात्रे सुवर्णकमलं स्थापयेत्। द्वौ वस्त्रौ आवृत्य, सुरभिपुष्पैः पूजयेत्— “नमः कमलहस्ताय, नमः जगद्धारिणे। नमः सूर्याय, नमः प्रभाय” इति। ततः प्रातःसायं च कुम्भेन पूजां कुर्यात्। ब्राह्मणं वस्त्रमाल्याभरणैः पूज्य, शक्त्या श्यामगां भूषितां दद्यात्। अहोरात्रं व्यतीते, अष्टम्यां ब्राह्मणान् भोजयेत्; शक्त्या शुद्धं भोजनं स्वयं भुञ्जीत, मांसतैलवर्जितम्। एवं मासे मासे शुक्लसप्तम्यां भक्त्या, वित्ते कपटं वर्जयित्वा, सर्वं समाचरेत्। व्रतसमाप्तौ सुवर्णकमलशोभितां शय्यां दद्यात्। शक्त्या स्रवद्गवां सुवर्णमयीं च, पात्रासनदीपादीन् यथेष्टं दद्यात्। यः एवं कमलसप्तमीं समाचरेत्, स अनन्तश्रीं प्राप्य, सूर्यलोकस्य सुखान् भुञ्जीत। ततः सप्तसु लोकेषु पृथक् गत्वा, अप्सरसां परिवृतः, परमार्गं प्राप्नोति। यः श्रद्धया समये पश्यति, शृणोति, पठति वा, स ज्ञानं लभते, विशुद्धां श्रीं प्राप्य, गन्धर्वविद्याधरलोकान् प्रविशति। अनन्तरं मन्दारसप्तमीं वक्ष्यामि, या सर्वपापविनाशिनी, सर्वकामप्रदा, पवित्रा च। माघस्य शुक्लपञ्चम्यां लघुभोजनं कृत्वा, दन्तकाष्ठं निर्माय, षष्ठ्यां उपवासं कुर्यात्। ब्राह्मणान् पूजयित्वा, रात्रौ मन्दाराय प्रार्थयेत्; ततोऽर्धरात्रे उत्थाय स्नात्वा, पुनः द्विजान् पूजयेत्। शक्त्या ब्राह्मणान् भोजयेत्, अष्टौ मन्दारपुष्पाणि निर्माय, सुवर्णपुरुषं कमलधारिणं निर्मायेत्। ताम्रपात्रे कर्ष्णतिलैः पत्रोपहितं कमलं कुर्यात्; सुवर्णमन्दारपुष्पैः पूर्वदिशि भास्करं पूजयेत्। तथा निर्मले पत्रे सूर्यं भक्त्या पूजयेत्; दक्षिणे अर्कं, नैऋत्ये अर्यमाणं, पश्चिमे वेदधामानं, वायव्ये चण्डभानुम्, उत्तरस्यां पूष्णं, उत्तरपूर्वे आनन्दं च पूजयेत्। कमलमध्यस्थं पुरुषाकृतिं परात्मरूपिणीं स्थापयेत्; श्वेतवस्त्रैः संवेष्ट्य, अन्नमाल्यफलादिभिः समर्पयेत्। एवं पूजां कृत्वा, वेदवित्काय पुनः दद्यात्; ततः पूर्वाभिमुखः मौनं कृत्वा, गृहस्थः तैललवणयुक्तं भोजनं भुञ्जीत। एवं मासे मासे सप्तम्यां, संवत्सरं सम्पूर्णं वित्ते कपटं वर्जयित्वा, सर्वं समाचरेत्। व्रतसमाप्तौ सर्वमेतत् घटे स्थाप्य, इच्छन् श्रीं, शक्त्या गाः सह दद्यात्। एवं यः मन्दारसप्तमीं सम्यगाचरेत्, स अनन्तश्रीं प्राप्नोति, सूर्यलोकसुखभाक् भवति। सप्तसु लोकेषु पृथक् गत्वा, अप्सरसां परिवृतः, परमार्गं प्राप्नोति। यः श्रद्धया समये पश्यति, शृणोति, पठति वा, स ज्ञानं लभते, विशुद्धां श्रीं प्राप्य, गन्धर्वविद्याधरलोकान् प्रविशति। एवं सप्तमीव्रतत्रयं शास्त्रेणोक्तं, यः श्रद्धया समाचरेत्, स सर्वकामान् आप्नोति, परमं ब्रह्म प्राप्नोति च।