एवं स तु भक्त्या शुक्लवस्त्रैः फलैः भोज्यैः धूपैः पुष्पमाल्यैः चन्दनादिभिः च मन्त्रैः नमस्कारान्तैः सम्पूज्य, विधिना वेदवितां समर्चयेत्। ततो वेद्यां गुडलवणेन सह श्रद्धया सव्याहृतिं द्विजश्रेष्ठं विमोचयेत्। यथाशक्ति गुडक्षीरघृतादिभिः हविः समर्पयेत्, तिलं सुवर्णं चान्यदानानि ब्राह्मणाय दद्यात्। एवं नियमं कृत्वा निशि शयित्वा, प्रभाते स्नानजपपूर्वकं ब्राह्मणैः सहितः स घृतपायसं प्रस्थापयेत्। भोजनान्ते वेदविदे व्रतकृते तैलदोषरहिताय हव्यकुण्डं सुवर्णेन सह जलपात्रं च दद्यात्। इति सम्पूर्णविधिना भगवतः परमात्मनः सूर्यस्य तुष्ट्यर्थं मासे मासे सर्वं समाचरेत्। ततो त्रयोदशे मासे त्रयोदश गोदानेन, वस्त्राभरणैरलङ्कृताः स्वर्णशृङ्ग्यः पयःप्रदा गाः सम्पूजयेत्। धनाभावेऽपि एकां दद्यात्, असूयया रहितः; धनग्रहणाय मायां नाचरेत्, मोहात् पतनं हि भवति। एवं यः शुभां सप्तमीं विधिना समाचरति, स सर्वपापविनिर्मुक्तः सूर्यलोकसम्मानं प्राप्नोति। अत्र अनन्तायुः, आरोग्यं, सौभाग्यं च जायते; सर्वपापविनाशिनी सा सर्वैः देवैः पूज्यते। शुभा सप्तमी सदा सर्वदोषप्रशमनी; या अनन्तफलप्रदा सप्तमी, यः पालयति, स पापात् विमुच्यते। यः शृणोति वा पठति, स अपि पापैः विमुक्तः; राजश्रेष्ठ! इदानीं विशोकसप्तमीं वक्ष्यामि। या पालिता पुरुषं दुःखं नाप्नोति; माघे शुक्लपञ्चम्यां तिलोदकेन स्नात्वा, तदनन्तरं दन्तधावनं कृत्वा, पायसेन भोजनं कृत्वा, उपवासव्रतेन ब्रह्मचारी रात्रौ शयीत। ततः प्रभाते स्नानजपशुचिः सुवर्णपद्मं निर्माय सूर्यं सम्पूजयेत्। रक्तकणेरुपुष्पेण रक्तवस्त्रयुग्मेन च, यथा त्वं सूर्य लोकं सदा शोकविनिर्मुक्तं करोति। एवं ममापि शोकं नाशय, सर्वजन्मसु त्वयि भक्तिं कुर्यां च। षष्ठ्यां दिने द्विजातीन् भक्त्या सम्पूजयेत्। स्वयमपि गोमूत्रं पिबित्वा, समुत्थाय नित्यकर्माणि कृत्वा, ब्राह्मणान् गुडपात्रेण तुष्टये सम्पूजयेत्। उत्तमवस्त्रयुग्मं पद्मं च ब्राह्मणाय दद्यात्; तैललवणवर्जितं भोजनं कृत्वा सप्तम्यां मौनव्रतं पालयेत्। ततः श्रियै कामयमानः पुराणश्रवणं कुर्यात्; एष विधिः उभयपक्षयोः पालनीयः। सप्तम्याः पुनरागमपर्यन्तं एवं पालनीयम्; व्रतसमाप्तौ सुवर्णपद्मशोभितं घटं दद्यात्। शय्योपकरणयुतां धेनुं पिङ्गलां पयःप्रदां च दद्यात्; यः एतत् विधिं धनलोभवर्जितः करोति, विशोकसप्तमीं च पालयति, स परमपदं प्राप्नोति। शतकोटिसहस्रजन्मानि दुःखं न प्रपद्यते, रोगदुर्भग्यवर्जितः भवति; यदिच्छति, तद् सर्वं प्राप्नोति। निष्कामः तु परमं ब्रह्म प्राप्नोति; यः विशोकसप्तमीं पठति वा शृणोति, स इन्द्रलोकं गत्वा दुःखमपि न प्रपद्यते। इदानीं फळसप्तमीं वक्ष्यामि। या पालिता पापविनिर्मुक्तः स्वर्गं गच्छति; शुभे मार्गशीर्षे पञ्चमीदिने दृढव्रतः षष्ठ्यां उपवासं कृत्वा सुवर्णपद्मं निर्माय, तद् शर्करया सह सपरिवाराय ब्राह्मणाय दद्यात्। सुवर्णफलं धर्मज्ञः द्विदिनं दद्यात्, 'सूर्यः मे तुष्टो भवतु' इति संकल्प्य। शक्त्या ब्राह्मणान् पूज्य सप्तम्यां क्षीरभोजनं कुर्यात्; ततः फलं दद्यात्, यावत् कृष्णसप्तमी आगच्छति। तत्रापि उपवासं कृत्वा, यथाक्रमं सुवर्णफलं सुवर्णपद्मेन भूषितं दद्यात्। शर्करापात्रयुतं माल्यवस्त्रयुतं च। एवं संवत्सरं द्विसप्तम्यौ पालयेत्। उपवासकाले क्रमशः सूर्यनामानि जपेत्— 'भानु, अर्क, रवि, ब्रह्मा, सूर्य, शुक्र, हरि, शिव,' 'श्रीमन्, विभावसु, त्वष्टा, वरुण'—एवं प्रतिमासं सप्तम्यां एकैकं नाम जपेत्। व्रतसमाप्तौ प्रतिपक्षे दानं कुर्यात्; समापनकाले द्विजयुग्मं वस्त्राभरणैः पूजयेत्। शर्करापूर्णं सुवर्णपद्मफलयुक्तं घटं दद्यात्, यथा भक्तानां कामाः न कदापि विफलाः स्युः। अनन्तफलं जन्मनि जन्मनि मे स्यात्; यः सप्तमीफलदानं करोति, अनन्तफलप्रदं—स एकविंशतिपुरुषान् त्राति, यः पठति वा शृणोति, स शुभं प्राप्नोति। सर्वपापविनिर्मुक्तः सूर्यलोके पूज्यते; यानि पापानि कृतानि सुरापानादीनि वा अन्यत्र, तानि सर्वाणि सप्तमीफलदानकृते नश्यन्ति। इदानीं शर्करसप्तमीं वक्ष्यामि, या पापनाशिनी अपि।