महर्षयः नवीननवनीतेन तैलैः चान्यैः च द्रव्यैः अयं विधिः एव निर्दिष्टः—एतानि साधनानि यथावत् परिगण्यन्ते। मन्त्रैः सम्यगाह्वानपूर्वकम्, सर्वेषु उत्सवेषु, श्राद्धवत्, दानानि देयानि, यानि भोगमोक्षप्रदायकानि स्युः। गोडुग्धसम्बन्धे सर्वमिदं मया सम्यगुक्तम्—यज्ञस्य सम्पूर्णफलदायकानि, सर्वपापकृत्, शुभानि च। व्रतेषु विशोकद्वादशी व्रतम् उत्तमं स्मृतम्, तस्य अङ्गत्वेन गोडुग्धदाने विशेषः स्तूयते। शुभे संक्रान्तौ विषुवे च, पुनः संयोगे ग्रहाणाम्, गोडुग्धादीनि दानानि कर्तव्यानि, ग्रहे चान्येषु पुण्यकालेषु। एषा विशोकद्वादशी शुभा, सर्वपापविनाशिनी, हर्षदायिनी च; यः एनां सम्यगाचरति, स विष्णोः परमं पदम् आप्नोति। अस्मिन्लोके सः सौभाग्यं दीर्घायुष्यम् आरोग्यं च प्राप्नोति; मृत्यौ च वैष्णवपुरीं गच्छति, हरिं च स्मरति। नवसहस्राष्टशतान्यष्टादश चक्राणि धर्मज्ञः दुःखं क्लेशं वा नानुभवति, हे राजन्। यदि स्त्री अपि विशोकद्वादशीं कुर्यात्, नित्यं नृत्यगीताभिरता, सा अपि तद्रूपं फलमवाप्नोति। यतः सा अनन्तं नर्तनं गीतं वाद्यं च पश्यति, हरिसमीपे, अथवा मधुसूदनस्य, मुरस्य, नरकस्य वा पूजनम्। सः यः इन्द्रलोकस्थेभ्यः जनानां ज्ञानदः—भीष्मः उवाच—भगवन्, दानस्य परमं माहात्म्यं श्रोतुमिच्छामि। यत् परं नित्यं लोके, देवर्षिभिः पूजितं, तत् मेरुदशविधदानं वर्णयिष्यामि, नरश्रेष्ठ। तद्दानात् देवलोकान् प्राप्नोति; पुराणेषु, वेदेषु, यज्ञेषु, देवालयेषु च। तत्तु फलं नाधीयते न यज्ञैः लभ्यते; तस्मात् पर्वतदानं क्रमशः प्रवक्ष्यामि। प्रथमं धान्यपर्वतम्, द्वितीयं लवणपर्वतम्; तृतीयं गुडपर्वतम्, चतुर्थं सुवर्णपर्वतम्। पञ्चमं तिलपर्वतम्, षष्ठं कर्पासपर्वतम्; सप्तमं घृतपर्वतम्, अष्टमं रत्नपर्वतम्। नवमं रौप्यपर्वतम्, दशमं शर्करापर्वतम्; तेषां विधिं क्रमशः वर्णयिष्यामि। संक्रान्तौ, विषुवे, संयोगे, दिनान्ते, शुक्लपक्षस्य तृतीयायां, ग्रहे, नियतकालो वा। विवाहे, उत्सवे, यज्ञे, द्वादश्याम्, पुनः शुक्लपक्षपञ्चदश्याम्, शुभनक्षत्रे, नियमानुसारतः। धान्यादिपर्वतानि दातव्यानि कार्तिक्यां, ज्येष्ठपुष्करे, पुण्यस्थलेषु, देवालये, गोष्ठे, गृहाङ्गणे वा। भक्त्या मण्डपं निर्मातव्यं, चतुर्भुजं, ईशानकोणाभिमुखं; पूर्वोत्तराभिमुखं, शुभं, अथवा पूर्वाभिमुखं नियमानुसारम्। भूमौ गोमयलेपितायां कुशान् प्रसार्य, मध्ये पर्वतं स्थापयेत्, अन्यैः पर्वतैः सहितम्। सहस्रप्रमाणे धान्येन पर्वतः श्रेष्ठः, पञ्चशतेन मध्यमः, त्रिशतेन अधमः। मेरुः महाशालिना तण्डुलेन कर्तव्यः, मध्ये त्रिभिः सुवर्णवृक्षैः भूषितः; तस्य शिखरं पटेन छाद्यं, द्विजश्रेष्ठैः स्थापनीयम्। चत्वारः रौप्यशिखराः स्युः, अधस्तात् अपि रौप्यमयं प्रदेशं; पूर्वे मुक्ताफलवज्रैः शोभितं, दक्षिणे पद्मरागमाणिक्यैः। पश्चिमे पुष्परागनीलमणिभिः, उत्तरस्यां लैप्स्युरस्फटिकैः; सर्वत्र चन्दनखदिरलतामुक्ताफलैः वेष्टितम्। ततः ब्रह्मा, विष्णुः, शिवः, सूर्यश्च, सर्वे सुवर्णमयाः स्थापनीयाः; तत्र गुडमयगुहां कृत्वा, इक्षुरसैः परिवेष्टितां, घृतवारिस्रोतः सर्वदिशः प्रवाहितम्। पूर्वे श्वेतवस्त्राणि, दक्षिणे पीतानि, पश्चिमे चित्रवस्त्राणि, उत्तरस्यां रक्तवस्त्राणि घनानि च स्थापनीयानि। अष्टौ लोकपालाः, इन्द्रादयः, रौप्यमयाः, क्रमशः स्थापनीयाः; नानावनानि सर्वतो विधेयानि, सुमाल्यगन्धलेपैः शोभितानि। उपरि पञ्चवर्णच्छत्रं, अक्षयपुष्पश्वेताभरणैः भूषितम्; एवं दिव्यः पर्वतः, मेरुसहिताः पर्वताः क्रमशः स्थापनीयाः। चतुर्थभागे सर्वदिशः पुष्पगन्धलेपैः पूरयेत्; पूर्वे मन्दरः पर्वतः, नानाफलैः, सुवर्णतेजसा दीप्तः। दक्षिणे गन्धमादनः स्थाप्यः, गोधूमवेतसैः निर्मितः; सुवर्णहोमपात्रेण, घृतपूर्णपात्रेण, वस्त्रेण, रौप्यवनैः च भूषितः। पश्चिमे तिलाचलः, सौरभ्यपुष्पसमृद्धः, सुवर्णपिप्पलैः, सुवर्णहंसैः च; रौप्यपुष्पवनैः, वस्त्रेण च, पुरतः दधिमण्डह्रदेन सह निर्मितः। उत्तरस्यां महान् पर्वतः स्थाप्यः, शालिनी, मसूरवस्त्रसम्भृतः; पुष्पैः भूषितः, शिरसि सुवर्णवटवृक्षेण, सुवर्णध्वजेन च दीप्तः। मधु-जलवनैः, रौप्यनिर्मितैः, दीप्तच्छत्रयुक्तैः च; चत्वारः वेदपुराणपारगाः, शान्ताचाराः ब्राह्मणाः यज्ञं कुर्युः। पूर्वे हस्तान्यवस्थित्य, समिधा, यवाज्यैः, तिलेभ्यः, दर्भैः च, अग्निकुण्डं स्थापयेत्; रात्रौ जागरणं गीतपाठैः कुर्यात्, पर्वतशिखराणां आवाहनं प्रवक्ष्यामि। "अमरपर्वत, सर्वदेवसङ्घनिधे, शीघ्रं गृहद्वारे विघ्नानि नाशय, रक्षां कुरु, परमानन्दं स्थापय, भक्त्या त्वां अर्चयामि। त्वमेव भगवतः ब्रह्मा, विष्णुः, सूर्यः; नित्यबीजं, व्यक्ताव्यक्तं, तस्मात् मां पालय।" "त्वं लोकपालनिवासः विश्वरूपश्च; रुद्रादित्यवसूनां च, तस्मात् शान्तिं प्रयच्छ।" "यतः तव शिरसि न कदापि अमरस्त्रीणां शून्यता, तस्मात् माम् अस्मात् संसारसागरात् दुःखात् उद्धर।