श्रीपद्मनाभस्य नाभिदेशे, मनमथस्य हृदयस्थले, श्रीधरस्य भगवान् वक्षसि, मधुभिदः करयोरपि – एषां सर्वेषां विनयपूर्वकं नमस्कारं कर्तव्यम्। तदनन्तरं वैकुण्ठस्य कण्ठे, पद्ममुखस्य मुखमण्डले, अशोकनिधेः नासाग्रे, वासुदेवस्य नेत्रयोः च पुनः पुनः नमः। वामनस्य ललाटे, हर्याः भ्रुवोः, माधवस्य केशेषु, विश्वरूपिणः शिरसि च नमः। सर्वव्यापिनं आत्मानं शिरसि पूजयेत्; एवं पूजित्वा धूपैः, माल्यैः, लेपैः च गोविन्दं सम्पूजयेत्। ततः सम्यक् मण्डलं कृत्वा, मृत्पिण्डेन समुन्नतं वेदिकां चतुरश्राम्, रत्न्याः प्रमाणेन, सर्वतः जलोपेता निर्मायेत्। सा वेदिका स्निग्धा रम्या च, त्रिभिः तटैः समन्तात् परिवृता, प्रत्येकं त्र्यङ्गुलोन्नता, द्व्यङ्गुलविस्तीर्णा च। तत्र नदीवालुकया लक्ष्म्याः प्रतिमां सूर्याभिमुखीं स्थापयेत्। तस्यां वेदिकायां, सूर्यस्य मध्ये लक्ष्मीं स्थापयित्वा, प्राज्ञः एवं पूजयेत् – “देव्यै, शान्त्यै, लक्ष्म्यै, श्रियै नमः।” तुष्ट्यै, पुष्ट्यै, सृष्ट्यै, दृष्ट्यै पुनः पुनः नमः; विशोके, दुःखनाशिनि, वरप्रदे, दुःखनाशं मे कुरु। श्रेयसः दुःखनाशः, सर्वसिद्धीनां दुःखनाशश्चास्तु। ततः शुक्लवस्त्रैः शुद्धैः सूर्यं संवेष्ट्य, फलेन पूजयेत्। नानाविधान्नैः, सुवर्णपद्मेन, रजतपात्रेषु च, कुशैः सहितं जलं स्थापयेत्। ततः सर्वरात्रिं नृत्यगीतादिभिः सम्यक् आयोजयेत्; त्रिषु यामेषु गतेषु, उत्तिष्ठेत्। ततः ब्राह्मणान् तेषां पत्नींश्च उपसृत्य पूजयेत्; शक्त्यनुसारं स्त्रीभ्यः वस्त्राणि, माल्यं, लेपं वा दद्यात्, एकस्याः अपि वा। शयानेषु पूज्येषु, अप्सु शयिताय नमः; गीतवाद्यैः रात्रौ जागरणं कुर्यात्। प्रातः स्नात्वा, दम्पत्योः पूजनं कुर्यात्; शक्त्यनुसारं तौ भोजयेत्, कृपणता वर्जयित्वा। श्रद्धया पुराणश्रवणेन तं दिवसं यापयेत्; एवं मासे मासे सर्वं समाचरेत्। व्रतसमाप्तौ, शय्यां गुडपिण्डेन सह, शय्योपधानयुक्तां, गौः च दद्यात्। यथा राजन्, त्वां लक्ष्मीः कदापि न परित्यजति, तथा मम सौन्दर्यं, आरोग्यं, दुःखनाशश्च सदा स्यात्। यथा देवेन विना लक्ष्मीः क्वापि न जायते, तथा दुःखनाशः, केशवे च दृढा भक्तिर्मे सदा भवेत्। एतेन मन्त्रेण, गुडपिण्डशय्यां गौः लक्ष्म्याः सूर्यस्य च इच्छुकाम् दद्यात्। नीलोत्पलं, करवीरं, नवकुङ्कुमं, केतकं, सिन्धुवारं, मल्लिकां, पाटलां च – एतानि पुष्पाणि युक्तानि। कदम्बः, कुब्जकः, जात्यः च – एतानि सदा योग्यानीति। अधुना, श्रेष्ठमुने, गुडगवां विधिं वद। का रूपेण, केन मन्त्रेण सा दीयते? तदिह वद – गुडगवां विधेः रूपं फलञ्च। अधुना सर्वपापप्रणाशकं वक्ष्यामि। भूमौ कृष्णाजिनं चतुर्हस्तं पूर्वमुखं स्थापयेत्। गोमयलेपनकृतपृष्ठे, कुशैः सर्वतो विच्छाद्य, अजचर्म च लघु, वत्सं च स्थापयेत्। मृन्मयीं गौः पूर्वाभिमुखीं वत्सयुक्तां वा निर्मायेत्; उत्तमा गुडगवां सदा चतुर्वेध्या भवति। वत्सः एकवेद्यः, द्विवेध्यो मध्यमः, अर्धवेद्यः न्यूनः, पादवेद्यः कनिष्ठः। चतुर्थांशे वत्सः, गृहे धनानुसारं; गौः वत्सश्च शुक्लवस्त्रैः समाच्छाद्यौ। शंखकर्णौ, इक्षुपादौ, मुक्ताफलसमाननेत्रौ, शुक्लसूत्रमाल्याभरणौ, शुक्लचदनच्छादितौ। ताम्रगण्डौ, ताम्रपृष्ठौ, शुक्लचामरकर्णौ, प्रवालभ्रुवौ, नवान्नपयोधरौ। सुवर्णनेत्रयुग्मयुक्तौ, नीलमणिपटलाक्ष्यौ, उत्तमवस्त्रपुच्छौ, काञ्चनपादौ, सुन्दरौ। शृङ्गयोः सुवर्णाभरणेन, पादयोः रजतसमृद्ध्या, नानाफलसम्पन्नौ, सुरभिसुगन्धिनासिकौ। एवं कृत्वा, धूपदीपैः सम्पूजयेत्, या लक्ष्मीः सर्वेषु भूतेषु, देवेषु च वसति। सा गौःरूपिणी लक्ष्मीः मम पापं नाशयतु; या विष्णोः वक्षसि, स्वाहा, वह्नौ च या। या चन्द्रसूर्येन्द्रशक्तिरूपिणी, सा कामधेनु ममास्तु; त्वं पितृभ्यः स्वधा, यजमानानां स्वाहा। गौः सर्वपापापहाः, तस्मात् सम्पदं मे प्रयच्छ; एवं सम्पूज्य, ब्राह्मणाय तां गौः प्रदेयम्। एषा सर्वगवां विधिः, यथोक्तम्; अधुना दश पापनाशिनीः गावः कथ्यन्ते। तासां रूपाणि नामानि च वक्ष्यामि, राजन्; प्रथमाः गुडगवां, द्वितीया घृतगवां। तृतीया तिलगवां, चतुर्थी जलगवां; पञ्चमी क्षीरगवां, षष्ठी मधुगवां। सप्तमी शर्करागवां, अष्टमी दधिगवां; नवमी रसभवती, दशमी स्वभावतः। रसगवां पात्रेषु, अन्याः स्वद्रव्यनिर्मिताः; केचित् काञ्चनगवां कामयन्ते। एवं सम्पूर्णं विधिं, पूजां, दानं, फलं च, श्रद्धया आचरन्, नरः सर्वपापान् विनिर्जित्य, लक्ष्मीसंपदं प्राप्नोति।