एकः धर्मनिष्ठः पुरुषः वर्षस्य अन्ते ब्राह्मणाय दीपं, चक्रं, त्रिशूलं सुवर्णमयं च, वस्त्रयुग्मं च ददाति। सः पुरुषः तेजस्वी भवति। सः रुद्रलोकं प्राप्नोति, एतत् तेजोव्रतम् इति प्रसिद्धम्। कार्तिके तृतीयायां दिवसे गोमूत्रं यवांश्च सेवनं कर्तव्यम्। ततः एकवर्षं रात्रौ उपवासनं कृत्वा, वर्षान्ते सः गोदानं कृत्वा गौरीलोके कल्पकालं वसति, पश्चात् इह भूमौ राजा भवति। एतत् रुद्रव्रतम् शुभदं नित्यं कथ्यते; चतुर्मासं सुगन्धद्रव्याणि वर्जयेत्। ततः ब्राह्मणाय अक्षतं, श्वेतवस्त्रं, शंखयुग्मं च दद्यात्; सः वरुणलोकं प्राप्नोति, एतत् स्थिरव्रतम् इति प्रसिद्धम्। वैशाखे पुष्पं लवणं च वर्जयित्वा गोदानं कुर्यात्; विष्णुभावं कल्पकालं स्थायित्वा, पश्चात् इह भूमौ राजा भवति। एतत् शान्तिव्रतम्, कीर्तिकामफलप्रदं कथ्यते; सुवर्णमयं ब्रह्माण्डं तिलैः पूर्णं निर्माय दद्यात्। ततः घृतदातृत्वं कृत्वा, अग्निं ब्राह्मणं च तुष्ट्वा, ब्राह्मणदम्पत्यौ माल्यवस्त्राभरणैः पूजयित्वा, यथाशक्ति त्रिपलाधिकभारं, ‘विश्वात्मा तुष्टः भवतु’ इति उक्त्वा, शुभदिने दद्यात्; परत्र ब्रह्मलाभं प्राप्नोति, पुनर्जन्म न भवति। एतत् ब्रह्मव्रतम्, पुरुषाणां मोक्षप्रदं कथ्यते। यः द्विमुखपात्रं बहुधनं पूर्णं ददाति— एकदिवसं क्षीरव्रतं कृत्वा, परमं पदं प्राप्नोति; एतत् शुभव्रतम्, तस्य पुनर्जन्म कठिनम्। त्रिदिनं क्षीरव्रतं कृत्वा, सुवर्णमयं कल्पवृक्षं, यथाशक्ति पलाधिकं तण्डुलं च दद्यात्। ततः ब्रह्मपदं प्राप्नोति; एतत् उग्रव्रतम्। यः मासमुपवासनं कृत्वा, सुन्दरीं गौः ब्राह्मणाय ददाति— सः विष्णुलोकं प्राप्नोति; एतत् उग्रव्रतम्। द्विंशतिपलपरिमितं सुवर्णमयं भूमिं दद्यात्। एकदिवसं क्षीरव्रतं कृत्वा, रुद्रलोकं पूज्यते; एतत् धनप्रदं सप्तशतानां कल्पानां पर्यन्तम्। माघे वा चैत्रे वा गुडगौः दद्यात्; तृतीयायां गुडव्रतं कृत्वा, गौरीलोकं पूज्यते। एतत् महाव्रतम्, परमसुखप्रदं कथ्यते; पक्षोपवासनं कृत्वा, द्वौ पीतगौः ब्राह्मणाय दद्यात्। सः ब्रह्मलोकं प्राप्नोति, देवदानवैरपि पूज्यते; कल्पान्ते सर्वेश्वरः राजा भवति। एतत् तेजस्विव्रतम्। यः चतुर्वर्णेषु ब्राह्मणाय समस्तकालं काष्ठं ददाति, अन्ते घृतदायिनीं गौः ददाति, सः परमं ब्रह्म प्राप्नोति। एतत् वैश्वानरव्रतम्, सर्वपापनाशनम्। एकादशे रात्रौ भोजनं कृत्वा, चक्रं ददाति; सुवर्णचक्रं कृत्वा अन्ते दद्यात्, सः विष्णुलोकं प्राप्नोति; एतत् कृष्णव्रतम्, कल्पान्ते ऐश्वर्यप्रदं। अन्ते पायसं भुक्त्वा, गौः युग्मं ब्राह्मणाय दद्यात्; लक्ष्मीलोके कल्पकालं वसति—एतत् देवीव्रतम्। सप्तमे रात्रौ भोजनं कृत्वा, अन्ते दुग्धदायिनीं गौः दद्यात्, सः सूर्यलोकं प्राप्नोति; एतत् भानुव्रतम्। चतुर्थे रात्रौ भोजनं कृत्वा, अन्ते सुवर्णं गौः युग्मं च दद्यात्—एतत् विनायकव्रतम्, शिवलोकफलप्रदं। यः महाफलान् त्यक्त्वा, कार्तिकदिने होमान्ते सुवर्णवस्तूनि ब्राह्मणद्विजाय गौः युग्मं च ददाति—एतत् सौरव्रतम्, सूर्यलोकफलप्रदं; यः द्वादशे दिवसे द्वादश उपवासान् पूर्णं करोति— सः ब्राह्मणान् गोवस्त्रसुवर्णैः यथाशक्ति पूजयेत्; परमं पदं प्राप्नोति—एतत् विष्णुव्रतम्। चतुर्दशी रात्रौ भोजनं कृत्वा, अन्ते गौः युग्मं दद्यात्, शिवलोकं प्राप्नोति; एतत् त्र्यंबकव्रतम्। सप्तरात्रोपवासनं कृत्वा, घृतपात्रं द्विजाय दद्यात्; एतत् परमव्रतम्, ब्रह्मलोकलाभफलम्। काश्यां प्राप्त्वा दुग्धदायिनीं गौः दद्यात्; इन्द्रलोकं कल्पकालं वसति—एतत् मन्त्रव्रतम्। मुखवासं परित्यज्य अन्ते गौः दद्यात्, वरुणलोकं प्राप्नोति; एतत् वरुणव्रतम्। यः चन्द्रायणं कृत्वा, सुवर्णचन्द्रं ददाति, एतत् चन्द्रव्रतम्, चन्द्रलोकलाभफलम्। ज्येष्ठे पञ्चतपः कृत्वा, सुवर्णगौः दद्यात्, अष्टमी वा चतुर्दशी दिवसे स्वर्गं याति; एतत् रुद्रव्रतम्। तृतीयायां शिवमन्दिरे विधिवत् एकवारं कर्म कृत्वा, समाप्य गौः दद्यात्, भवानीव्रतम् प्राप्नोति। माघे रात्रौ शीतवस्त्रं धारयित्वा, सप्तमे दिवसे गौः दद्यात्; एकदिनं इह स्थायित्वा राजा भवति—एतत् पावनव्रतम्। त्रिरात्रोपवासनं कृत्वा, फाल्गुने सुन्दरं गृहं दद्यात्; सूर्यलोकं प्राप्नोति—एतत् धामव्रतम्। त्रिसन्ध्यायां पूजां कृत्वा, पत्न्या भूषणितया सह उपवासनं कृत्वा, दानं दद्यात्, मोक्षं प्राप्नोति—एतत् मोक्षव्रतम्। कृष्णपक्षे द्वितीयायां लवणपात्रं दत्वा, समाप्तौ शिवमन्दिरे ब्राह्मणाय गौः दद्यात्। कांस्यं वस्त्रेण सह दद्यात्, दानेन सह; समाप्तौ यः गौः ददाति, शिवमन्दिरं प्राप्नोति। कल्पान्ते सर्वराजानां राजा भवति; एतत् सोमव्रतम्। प्रथमदिने एकवारं भोजनं कृत्वा, समाप्तौ फलं लभते। एवं धर्मनिष्ठः पुरुषः विविधानि व्रतानि विधिवत् आचरन्, दानानि ब्राह्मणाय यथाशक्ति दत्त्वा, दिव्यलोकान्, ऐश्वर्यं, मोक्षं च प्राप्नोति; तेषां व्रतानां नामानि, विधयः, फलानि च श्रुत्वा, सदा श्रद्धया अनुष्ठेयानि इति।