एकः धर्मनिष्ठः पुरुषः, मांसत्यागं कृत्वा, व्रतस्य समाप्तौ गोदानेन सह सुवर्णमृगं दद्यात्, अश्वमेधस्य फलम् आप्नोति। एषः अहिंसाव्रतम् इति प्रसिद्धम्। कल्पान्ते सः राजा भवति। सः प्रातःकाले उत्थाय स्नात्वा दिव्ययुगलं सम्पूजयेत्। शक्त्यनुसारं भोज्यं दत्त्वा, पुष्पवस्त्राभरणैः पूज्य, सौर्यलोकं कल्पपर्यन्तं वसति; एतत् सूर्यव्रतम् इति कथ्यते। आषाढमासात् चतुर्मासपर्यन्तं सः प्रातः स्नानं कुर्यात्। ततः कर्तिक्यां ब्राह्मणं भोजयित्वा, सः गोदातृ भवति। विष्णुपदं सः प्राप्नोति; एतद्विष्णुव्रतम् इति स्मृतम्। अयनान्तपर्यन्तं पुष्पघृतस्य त्यागः करणीयः। तस्य कालस्य अन्ते पुष्पान्नं घृतयुक्तां च गौः, क्षीरपाकं च ब्राह्मणाय दत्त्वा, शिवपदं प्राप्नोति। एषः चरित्रव्रतं, पुण्यस्वास्थ्यफलप्रदं कथ्यते। योऽपि संवत्सरपर्यन्तं पञ्चदश्यां क्षीरव्रतम् आचरति, संवत्सरस्य अन्ते श्राद्धं कृत्वा, पञ्च दुग्धदायिनीः गावः, कपिशवर्णवस्त्रं, जलकुम्भं च दद्यात्। सः विष्णुलोकं गच्छति, शतं पितॄन् उद्धरति। एतत् पितृव्रतम् इति राजेन्द्र, कल्पान्ते प्रसिद्धम्। सः घृतदीपं सायंकाले दद्यात्, तैलस्य त्यागः करणीयः। संवत्सरान्ते दीपं, चक्रं, सुवर्णत्रिशूलं, द्विवस्त्रयुग्मं च ब्राह्मणाय दद्यात्; सः पुरुषः दीप्तिमान् भवति। रुद्रलोकं सः प्राप्नोति; एतत् तेजोव्रतम् इति कथ्यते। कार्तिके तृतीयायां गोमूत्रयवभोजनं कुर्यात्। संवत्सरं रात्रौ उपोष्य, संवत्सरान्ते गोदातृ भवेत्, गौर्याः लोके कल्पपर्यन्तं वसति, ततः इह राजा भवति। एषः रुद्रव्रतम्, सर्वदा शुभदं। चतुर्मासपर्यन्तं गन्धद्रव्याणां त्यागः करणीयः। ततो ब्राह्मणाय अक्षतं, श्वेतवस्त्रं, शंखं च दद्यात्; सः वरुणस्य धाम्नि वसति; एतत् स्थिरव्रतम्। वैशाखे पुष्पलवणयोः त्यागं कृत्वा, ततो गोदातृ भवेत्; विष्णुपदं कल्पपर्यन्तं प्राप्त्वा, इह राजा भवति। एतत् शान्तिव्रतम्, यशःकामफलप्रदं। सुवर्णब्रह्माण्डं तिलैः पूरयित्वा निर्माय, घृतदातृ सन् अग्निं ब्राह्मणं च तर्पयेत्, ब्राह्मणदम्पती पुष्पवस्त्राभरणैः पूजयेत्। शक्त्या त्रिपलाधिकं दत्त्वा, "विश्वात्मा तुष्टोऽस्तु" इति वदन्, शुभदिने दद्यात्; परत्र ब्रह्मपदं प्राप्नोति, पुनर्जन्म न लभते। एषः ब्रह्मव्रतम्, मोक्षदं पुरुषाणाम्। यो द्विमुखं पात्रं बहुधन्यं पूरयित्वा ददाति, एकाहं क्षीरव्रतम् आचरति, सः परमं पदं प्राप्नोति; एषः शुभव्रतम्, पुनर्जन्म दुर्लभम्। त्रिरात्रं क्षीरव्रतम् आचरित्वा सुवर्णकल्पवृक्षं पलाधिकं तण्डुलं च शक्त्या दद्यात्। एतत् दत्त्वा ब्रह्मपदं प्राप्नोति; एषः घोरव्रतम्। यो मासमुपोष्य सुरूपां गाम् ब्राह्मणाय ददाति, विष्णुधाम प्राप्नोति; एषः घोरव्रतम्। विंशतिपलपरिमितं सुवर्णमयीं पृथिवीं दद्यात्। एकाहं क्षीरव्रतम् आचरन् रुद्रलोके पूज्यते; एषः धनदः सप्तशतकल्पपर्यन्तम्। माघे वा चैत्रे गुढगां दद्यात्, तृतीयायां गुढव्रतम् आचरन् गौर्याः लोके पूज्यते। एषः महाव्रतम्, परमसुखप्रदः। पक्षोपोष्य द्वे कपिशगौ ब्राह्मणाय दद्यात्, ब्रह्मलोकं प्राप्नोति, देवासुरैः पूज्यते; कल्पान्ते सर्वेषां राजा भवति। एषः दीप्तिव्रतम्। यो ब्राह्मणाय चतुर्षु ऋतुषु समिधं ददाति, अन्ते घृतदुग्धदायिनीं गाम्, सः परं ब्रह्म प्राप्नोति। एषः वैश्वानरव्रतम्, सर्वपापनाशकः। एकादश्यां रात्रौ भुक्त्वा, चक्रं समर्पयेत्। अन्ते सुवर्णचक्रं निर्माय दद्यात्, विष्णुधाम प्राप्नोति; एषः कृष्णव्रतम्, कल्पान्ते ऐश्वर्यदः। पायसं भुक्त्वा अन्ते द्वे गावे ब्राह्मणाय दद्यात्; लक्ष्मीलोके कल्पपर्यन्तं वसति—एषा देवीव्रतम्। सप्तम्यां रात्रौ भुक्त्वा अन्ते दुग्धदायिनीं गाम् दद्यात्, सूर्यलोके वसति; एषः भानुव्रतम्। चतुर्थ्यां रात्रौ भुक्त्वा सुवर्णं द्वे गावे च अन्ते दद्यात्—एषः वैनायकव्रतम्, शिवपदफलप्रदः। यो महाफलत्यागं कृत्वा कार्तिक्यां होमसमाप्तौ द्विजाय सुवर्णवस्तूनि गवाद्वयं च दद्यात्—एषः सौरव्रतम्, सूर्यलोकफलप्रदः। द्वादश्यां द्वादशोपोष्य, ब्राह्मणान् गोगर्वर्णहेमाभ्यां शक्त्या पूजयेत्; सः परमं पदं प्राप्नोति—एषः विष्णुव्रतम्। चतुर्दश्यां रात्रौ भुक्त्वा अन्ते द्वे गावे दद्यात्, शिवधाम प्राप्नोति; एषः त्र्यम्बकव्रतम्। सप्तरात्रोपोष्य सर्पिषः कुम्भं द्विजाय दद्यात्; एषः परं व्रतम्, ब्रह्मलोकप्रदं स्मृतम्। काश्यां प्राप्त्वा दुग्धदायिनीं गाम् दत्त्वा, इन्द्रलोके कल्पपर्यन्तं वसति—एषः मन्त्रव्रतम् इति श्रूयते। एवं विविधानि पुण्यव्रतानि, यथाशास्त्रं कृतानि, पुरुषं स्वर्गलोकान्, ब्रह्मपदं, शिवपदं, विष्णुपदं च प्रापयन्ति, पितॄन् उद्धरन्ति, सर्वपापानि नाशयन्ति, मोक्षं च ददाति।