एवं धर्मराजः, पुण्यव्रतानां महत्त्वं शृणु। यः सुवर्णवृक्षं ददाति, अश्वमेधस्य फलं लभते; स कीर्तिव्रतं नाम, यः श्रीं कीर्तिं च ददाति। शम्भुं वा केशवं घृतैः स्नाप्य, गोमयचक्रे अक्षतपुष्पैः पूजां कृत्वा, अन्ते सुवर्णपद्मं तिलगोदां च दद्यात्। अष्टाङ्गुलदण्डं त्रिशूलं दत्वा, शिवलोकसम्मानं प्राप्नोति। सामव्रतं नाम, सामगीतैः सह कथ्यते; नवमे दिने एकवारं भोजनं कुर्यात्, यथाशक्ति कन्याः पूजनीयाः। समानं ताः भोज्य, सुवर्णवस्त्रं कन्याभ्यः, सुवर्णसिंहं ब्राह्मणेभ्यः दत्त्वा, शिवधामं याति। शतकोटिजन्मानि सुंदरः, शत्रुनिर्जितः भवति; वीरव्रतं नाम, यः पुरुषानां सुखदं। चैत्रादि चतुर्मासे, करुणया एकमुष्टिं दद्यात्; व्रतान्ते रत्नं, अन्नवस्त्रं च दद्यात्। तिलसुवर्णपात्रं दत्वा, ब्रह्मलोकसम्मानं प्राप्नोति; कल्पान्ते भूतिजननमानन्दव्रतं इति। पञ्चामृतैः वर्षभरं प्रभुं स्नाप्य, वर्षान्ते पञ्चामृतयुक्तां गोदां पुनः दद्यात्। शङ्खं ब्राह्मणाय दत्वा, शिवधामं प्राप्नोति; कल्पान्ते राजा भवति—धृतिव्रतं नाम। मांसत्यागं कृत्वा, व्रतान्ते गोदां दद्यात्; सुवर्णमृगं च दद्यात्, अश्वमेधस्य फलं लभते। अहिंसाव्रतं नाम, कल्पान्ते राजा भवति। प्रातः स्नात्वा, दिव्यदंपत्यौ पूजयेत्। यथाशक्ति भोज्य, माल्यवस्त्राभरणैः पूज्य, सूर्यलोके कल्पं निवसति; सूर्यव्रतं नाम। आषाढादि चतुर्मासे प्रातः स्नानं कुर्यात्; ब्राह्मणाय अन्नं दत्वा, कार्तिक्यां गोदातृत्वं प्राप्नोति। विष्णुपदं याति; विष्णुव्रतं नाम। उत्तरायणपर्यन्तं पुष्पघृतत्यागः। तदन्ते पुष्पं, अन्नं, घृतयुक्तां गोदां, क्षीरान्नं ब्राह्मणाय दत्वा, शिवपदं प्राप्नोति। चरित्रव्रतं नाम, धर्मारोग्यफलदं। पञ्चदशीं क्षीरव्रतं वर्षभरं यः आचरति, वर्षान्ते श्राद्धं कृत्वा, पञ्च दुग्धदायिन्यः गोदाः, पिङ्गलवस्त्राणि, जलकुम्भांश्च दद्यात्। विष्णुलोकं याति, शतपितृमोचनं लभते। कल्पान्ते, राजराज, पितृव्रतं नाम; सन्ध्याघृतदीपं यः ददाति, तैलत्यागं कृत्वा। वर्षान्ते दीपं, चक्रं, सुवर्णत्रिशूलं, वासोयुग्मं ब्राह्मणाय दद्यात्; स पुरुषः तेजस्वी भवति। रुद्रलोकं याति; तेजोव्रतं नाम। कार्तिके तृतीयायां गोमूत्रयवभक्षणं कुर्यात्। वर्षभरं रात्रिव्रतम् आचर्य, वर्षान्ते गोदातृत्वं लभते, गौरीलोके कल्पं वसति, ततः इह राजा भवति। रुद्रव्रतं नाम, सदाः शुभदं। चतुर्मासे गन्धत्यागः। ब्राह्मणाय अक्षतं, श्वेतवस्त्रं, शङ्खं दद्यात्; वरुणधामं प्राप्नोति; दृढव्रतं नाम। वैशाखे पुष्पलवणत्यागः, ततः गोदातृत्वं; विष्णुपदं कल्पं वसित्वा, इह राजा भवति। शान्तिव्रतं नाम, यशःकामफलदं। सुवर्णब्रह्माण्डं तिलैः पूर्य, घृतदातृत्वं कृत्वा, अग्निं ब्राह्मणं च तुष्ट्वा, ब्राह्मणदंपत्यौ माल्यवस्त्राभरणैः पूजयेत्। यथाशक्ति त्रिपलातीतं दत्वा, "विश्वात्मा तुष्टो भवतु" इति शुभदिने दद्यात्; परत्र ब्रह्मपदं याति, पुनर्जन्म न भवति। ब्रह्मव्रतं नाम, मोक्षदं। द्विमुखपात्रं बहुवस्तुयुक्तं दद्यात्। क्षीरव्रतं एकदिवसं आचर्य, परमं पदं प्राप्नोति; शुभव्रतं नाम, पुनर्जन्म दुर्लभम्। त्रिदिवसं क्षीरव्रतं आचर्य, सुवर्णकल्पवृक्षं, यथाशक्ति पल्यधिकं तान्नं दद्यात्। तददाने ब्रह्मपदं याति; घोरव्रतं नाम। मासव्रतं उपवासं कृत्वा, शोभनां गोदां ब्राह्मणाय दद्यात्— विष्णुधामं प्राप्नोति; घोरव्रतं नाम। विंशतिपलपरिमितं सुवर्णमयं भूमिं दद्यात्। क्षीरव्रतं एकदिवसं आचर्य, रुद्रलोकसम्मानं लभते; धनदं, सप्तशतयुगपर्यन्तं। माघे वा चैत्रे गुडगोदां दद्यात्; तृतीयायां गुडव्रतं कृत्वा, गौरीलोकसम्मानं लभते। महाव्रतं नाम, परमसुखदं। पक्षोपवासं कृत्वा, द्वौ पिङ्गलौ गोदौ ब्राह्मणाय दद्यात्। ब्रह्मलोकं याति, देवदानवैरपूज्यः; युगान्ते सर्वराज्यं लभते। दीप्तिव्रतं नाम। यः ब्राह्मणाय चतुर्मासं समिदं ददाति, अन्ते घृतदायिनीं गोदां दद्यात्, स परमं ब्रह्म प्राप्नोति। वैश्वानरव्रतं नाम, सर्वपापनाशनं। एकादश्यां रात्रौ भुक्त्वा, चक्रं दद्यात्— एवं पुण्यव्रतानां अनुष्ठानेन, पुरुषः दिव्यलोकं, कीर्तिं, मोक्षं च प्राप्नोति।