एवं दानं कृत्वा सः परमं पदं प्राप्नोति, यः सोम्यव्रतम् इति ख्यातं। यः फाल्गुनादारभ्य तृतीय्यां लवणं वर्जयति, सः वर्षान्ते सुवर्णोपस्करयुक्तं शय्यागृहं द्विजद्वयं सम्पूज्य, “भवानी प्रीयताम्” इति सम्प्रार्थ्य ददाति। सः गौर्याः लोके युगमेकं वसति, तत् सौभाग्यव्रतम् इति विख्यातम्। यः सायं मौनं समाचरन् वर्षान्ते घृतकुम्भं, वासोद्वयं, तिलं, घण्टां च विप्राय ददाति, सः सरस्वतं दुर्गमं लोकं प्राप्नोति। एषा सरस्वतीक्रिया, या रूपज्ञानप्रदा। लक्ष्मीं पञ्चम्यां सम्पूज्य, नरः उपवासं कुर्यात्; समापनकाले सुवर्णपद्मं गोसहितं दद्यात्। सः विष्णोः पदं प्राप्नोति, लक्ष्मीश्च अस्य सर्वजन्मनि सह वर्तते। एतत् लक्ष्मीव्रतं दुःखशोकनाशनम् उक्तम्। शम्भोः, केशवस्य च पुरतः अभिषेकं कृत्वा, वर्षमेकं पुनः गोदानेन कुम्भं च दद्यात्। दशसहस्रजन्मानि राजा भूत्वा, पश्चात् शिवपुरीं यान्ति। एष आयुव्रतम्, सर्वकामदं दीर्घायुष्यम्। अश्वत्थं, सूर्यं, गङ्गां च एकचित्तः प्रणम्य, वर्षमेकं निरसूयकः एकाहारं कुर्यात्। व्रतान्ते द्विजद्वयं गाः त्रिसहितं सम्पूजयेत्, सुवर्णवृक्षं दद्यात्, अश्वमेधफलं लभते। कीर्तिव्रतम् इति तद् प्रसिद्धम्, यत् श्रीसमृद्ध्यै कीर्तये च। शम्भुं वा केशवं वा घृतेन अभिषिञ्च्य, गोमयं चक्रं, अक्षतपुष्पैः सह निर्माय, समापनकाले सुवर्णपद्मं तिलगोदुग्धां च दद्यात्। अष्टाङ्गुलत्रिशूलं च दद्यात्, सः शिवस्य लोके पूज्यते। सामव्रतं नाम गीतसामगानपूर्वकम् उक्तम्; नवम्यां एकाहारः, कन्याः शक्त्यनुसारं पूजयेत्। ताः समं भोजयित्वा, सुवर्णवस्त्राणि, विप्राय सुवर्णसिंहं च दद्यात्; एवं कृत्वा शिवस्य पदं प्राप्नोति। कोटिजन्मानि सुन्दरः शत्रुनिर्जितः च भवति, एतत् वीरव्रतं, यत् नरान् सुखदं। करुणया चैत्रादिषु चतुर्मास्ये मुट्कं दद्यात्; व्रतान्ते रत्नं, अन्नवस्त्रं च दद्यात्। तिलसुवर्णपात्रं दत्वा ब्रह्मलोके पूज्यते, कल्पान्ते भूतिजननमानन्दव्रतं नाम। वर्षमेकं पञ्चामृतैः प्रभोः अभिषेकं कृत्वा, वर्षान्ते पुनः पञ्चामृतयुक्तां गाम् दद्यात्। शङ्खं विप्राय दत्वा शिवस्य पदं प्राप्नोति; कल्पान्ते राजा भवति, एष धृतिव्रतम्। मांसं वर्जयित्वा व्रतान्ते गाम् दद्यात्, सुवर्णमृगं च दत्वा अश्वमेधफलं लभते। एतत् अहिंसाव्रतं, कल्पान्ते राजा भवति। प्रातः स्नात्वा दिव्यदम्पती पूजयेत्; शक्त्यनुसारं भोज्यं दत्वा, मालयाः, वस्त्रालङ्कारैः युक्तः, सूर्यलोके कल्पमेकं वसति, एष सूर्यव्रतम्। आषाढादिषु चतुर्मास्ये प्रातः स्नात्वा, विप्राय अन्नं दत्वा, कार्तिक्यां गोदः भवति। सः विष्णुत्वं प्राप्नोति, विष्णुव्रतम् इति तद्। अयनान्तं यावत् पुष्पं घृतं च वर्जयेत्। तस्यान्ते पुष्पं, अन्नं, घृतगवां च विप्राय दत्वा, क्षीरपाकं च, शिवत्वं प्राप्नोति। एष चरित्रव्रतम्, पुण्यस्वास्थ्यफलप्रदं। यः पञ्चदश्यां क्षीरव्रतं वर्षमेकं चरति, वर्षान्ते श्राद्धं कृत्वा पञ्च दुग्धदायिन्यः, कपिशवस्त्राणि, कुम्भांश्च दद्यात्। सः विष्णुलोकं प्राप्य शतपितॄन् उद्धरति। कल्पान्ते एष पितृव्रतं नाम, यः सायं तैलेन वर्जयित्वा घृतेन दीपं ददाति। वर्षान्ते दीपं, चक्रं, सुवर्णत्रिशूलं, वस्त्रद्वयं च विप्राय दद्यात्; सः पुरुषः तेजस्वी भवति। रुद्रलोकं प्राप्नोति, एष तेजोव्रतम्। कार्तिके तृतीय्यां गोमूत्रयवभोजनं कुर्यात्, वर्षमेकं रात्रौ उपवासं कुर्यात्; वर्षान्ते गोदः भूत्वा, गौर्याः लोके कल्पमेकं वसति, ततः राजा भवति। एष रुद्रव्रतं, सर्वदा कल्याणदं। चतुर्मास्ये गन्धद्रव्यं वर्जयेत्। अक्षतश्वेतवस्त्रशङ्खांश्च विप्राय दद्यात्, वरुणस्य पदं प्राप्नोति, एष दृढव्रतम्। वैशाखे पुष्पलवणयोः वर्जनं कृत्वा, ततः गोदः भवेत्; विष्णुत्वे कल्पमेकं स्थित्वा, राजा भवति। एष शान्तिव्रतं, यः यशःकामफलदं। सुवर्णब्रह्माण्डं तिलैः पूर्य निर्माय दद्यात्; घृतदानेन अग्निं विप्रं च तर्पयित्वा, मालयाः, वस्त्रालङ्कारैः ब्राह्मणदम्पती पूजयेत्। शक्त्यनुसारं त्रिपलाधिकं, “विश्वात्मा प्रीयताम्” इति शुभे दिने दद्यात्; परत्र ब्रह्मत्वं प्राप्नोति, पुनर्जन्म न भवति। एष ब्रह्मव्रतं, यत् मुक्तिदायकम्। यः द्विमुखपात्रं बहुधान्यसम्पूर्णं ददाति, सः अपि तद्व्रतफलमवाप्नोति। एवं विविधव्रतानि, यथाक्रमं फलप्रदानि, पुण्यवृद्धिकराणि च, धर्मनिष्ठेन मनुष्येण श्रद्धया पालनीयानि, यानि लोकेऽस्मिन्सर्वान्कामान्, परत्र च परमं स्थानं ददाति।