एषा कथा पुण्यव्रतानां, यथाः पद्मपुराणे निर्दिष्टाः। एकः पुरुषः, नीलव्रतं समाचरन्, चतुर्मास्ये आशाढारम्भे तैलस्नानं वर्जयति, ततः वैष्णवधामं प्राप्नोति। यः भोजनपात्राणि ददाति, स हरिधामं गच्छति, तद्व्रतं हर्षव्रतम् इति प्रसिद्धम्, जनानां हर्षं जनयति। वसन्ते दधि, दुग्धं, घृतं, इक्षुं वर्जयित्वा, उत्तमानि वस्त्राणि च द्रवपात्रं ददाति, द्वौ ब्राह्मणौ पूजयित्वा "गौरी मम प्रसन्ना भवतु" इति वदति, तद् गौरीव्रतम्, भवानीलोकदायकम्। पुष्यस्य आरम्भे त्रयोदश्यां, रात्रौ उपवसित्वा, सुवर्णमयं अशोकवृक्षं दशाङ्गुलं, शर्करया सहितं ब्राह्मणाय वस्त्रैः सह ददाति, "प्रद्युम्नः मम प्रसन्नः भवतु" इति वदति, स विष्णोः नगरे युगपर्यन्तं निवसति, दुःखात् विमुक्तः भवति। एतत् कामव्रतम् इति प्रसिद्धम्, सदैव दुःखनाशकं। आशाढारम्भे व्रतम् आरभ्य, फलं न भुञ्जन्, चतुर्मास्ये समाप्ते, घृतगुडपूर्णं घटं दद्यात्, कार्तिके पुनः सुवर्णं ब्राह्मणाय ददाति। एवं रुद्रलोकं प्राप्नोति, तद् शिवव्रतम्। हेमन्ते शिशिरे च पुष्पं वर्जयित्वा, फाल्गुने त्रिविधं पुष्पं यथाशक्ति सुवर्णं द्विसंध्ये ददाति, शिवः केशवः च प्रसन्नौ भवतः। एवं दत्त्वा, परमं धाम प्राप्नोति, स सौम्यव्रतम्। फाल्गुनादारभ्य तृतीय्यां लवणं वर्जयित्वा, वर्षान्ते शय्यां गृहं पात्रैः सहितं ददाति, द्वौ ब्राह्मणौ पूजयित्वा "भवानी मम प्रसन्ना भवतु" इति वदति, युगपर्यन्तं गौरीलोकं निवसति, तद् सौभाग्यव्रतम्। संध्याकाले मौनं व्रतं धृत्वा, वर्षान्ते घृतपूर्णं घटं, द्वौ वस्त्रौ, तिलं, घंटां ब्राह्मणाय ददाति, स सरस्वतलोकं प्राप्नोति, यत्र पुनरागमनं दुष्करम्। तद् सरस्वतविधिः, रूपज्ञानप्रदः। पंचम्यां लक्ष्मीं पूजयित्वा, उपवसित्वा, समाप्तौ सुवर्णपद्मं गोसहितं ददाति, विष्णुधामं प्राप्नोति, लक्ष्मीः सर्वजन्मनि तस्य सहा भवति। तद् लक्ष्मीव्रतम्, दुःखशोकनाशकं। शंभोः केशवस्य च अभिषेकं कृत्वा, वर्षे पुनः गोघटं ददाति, दशसहस्रजन्मानि राजा भवति, पश्चात् शिवनगरीं गच्छति। तद् आयुव्रतम्, सर्वकामफलदायकम्। अश्वत्थं, सूर्यं, गङ्गां च एकचित्तः नमेत्। वर्षे एकवारं भोजनं कृत्वा, द्वौ ब्राह्मणौ त्रिगाः पूजयित्वा, सुवर्णवृक्षं ददाति, अश्वमेधफलं लभते, तद् कीर्तिव्रतम्। शंभुं केशवं वा घृतैः स्नाप्य, गोमयमण्डलं अक्षतपुष्पैः कृत्वा, समाप्तौ सुवर्णपद्मं तिलगोः सह ददाति, त्रिशूलं अष्टाङ्गुलं ददाति, शिवलोकसम्मानं लभते। सामव्रतम् इति प्रसिद्धम्, सामगीतैः सह। नवम्यां एकवारं भोजनं, कन्याः यथाशक्ति पूजनीयाः। समभोजनं कृत्वा, सुवर्णवस्त्राणि कन्याभ्यः, सुवर्णसिंहं ब्राह्मणाय ददाति, शिवधामं प्राप्नोति। शतकोटिजन्मानि सुन्दरः, शत्रुभिः अजितः भवति, तद् वीरव्रतम्। चैत्रारम्भे चतुर्मास्ये दयया अञ्जलिं दद्यात्, समाप्तौ रत्नं, अन्नं, वस्त्रं च ददाति, तिलसुवर्णपात्रं ददाति, ब्रह्मलोकसम्मानं लभते, कल्पान्ते भूतिजननमानन्दव्रतम्। वर्षपर्यन्तं पञ्चामृतैः प्रभुं स्नाप्य, समाप्तौ पञ्चामृतयुक्तां गोः पुनः ददाति, शंखं ब्राह्मणाय ददाति, शिवधामं प्राप्नोति, कल्पान्ते राजा भवति, तद् धृतिव्रतम्। मांसं वर्जयित्वा, समाप्तौ गोः ददाति, सुवर्णमृगं ददाति, अश्वमेधफलं लभते, तद् अहिंसाव्रतम्। कल्पान्ते राजा भवति। प्रातः उत्तिष्ठ्य स्नात्वा, दिव्ययुगलं पूजयित्वा, यथाशक्ति भोजनं दत्त्वा, माल्यवस्त्राभरणैः, सूर्यलोकं कल्पपर्यन्तं निवसति, तद् सूर्यव्रतम्। आषाढे चतुर्मास्ये प्रातः स्नानं कृत्वा, ब्राह्मणाय अन्नं दत्त्वा, कार्तिक्यां गोप्रदाता भवति, विष्णुपदं प्राप्नोति, तद् विष्णुव्रतम्। उत्तरायणपर्यन्तं पुष्पं घृतं च वर्जयित्वा, समाप्तौ पुष्पं, अन्नं, घृतयुक्तां गोः, क्षीरपाकं घृतयुक्तं ब्राह्मणाय ददाति, शिवपदं प्राप्नोति। तद् चरित्रव्रतम्, धर्मस्वास्थ्यफलदायकम्। पञ्चदश्यां वर्षे क्षीरव्रतम् आचरन्, वर्षान्ते श्राद्धं कृत्वा, पञ्च दुग्धदायिनीः गाः, पीतवर्णवस्त्राणि, जलघटं ददाति, विष्णुलोकं प्राप्नोति, शतपितृणां उद्धारं करोति। कल्पान्ते तद् पितृव्रतम्। सन्ध्यायां घृतदीपं दत्त्वा, तैलं वर्जयन्... एवं पुण्यव्रतानां महिमा, यः यथानिर्दिष्टम् आचरति, स दिव्यलोकान्, सुखं, कीर्तिं, मोक्षं च लभते।