राजन्, एतत् व्रतम् आचरन्, व्रतस्य अखण्डता भवति; यथाशक्त्या द्वादश द्वादशीः कालेन किञ्चित् प्रकारेणोपवास्य पालनियाः। यथाशक्ति देवद्विजातिभ्यः दानानि दातव्यानि, श्रेष्ठे गोदानेन, मध्ये भूमिदानेन, अधमे सुवर्णदानेन। अधमे सुवर्णदानं विधेयमिति स्मृतम्; प्रथमं ब्रह्मणि, द्वितीयं विष्णवे समर्पितम्। तृतीयं रुद्राय; एतेषु त्रीषु दानेषु त्रयः देवाः प्रतिष्ठिताः। एवं यः भक्त्या पठति शृणोति वा, स पापान् विनाशयति। एवं स विद्याम् आप्नोति, देवलोकं च यावन्ति लोमानि तावत् वर्षाणि वसति। अधुना अहं व्रतानां श्रेष्ठं व्रतम् उद्घोषयामि। एतद् व्रतं स्वयम् रुद्रेण, महापापनाशनं, उक्तम्—यः संवत्सरं रात्रौ उपोष्य व्रतम् आचरति, गृहस्थस्य अर्धं गोदानस्य पुण्यं लभते। सुवर्णचक्रं त्रिशूलं च वस्त्रैः सहितं द्विजाय दद्यात्; यः एतत् पुण्यकर्म आचरति, स शिवलोकं प्राप्नोति। एतद् एव व्रतं महापापनाशनं स्मृतम्; यः एकचित्तेन गवां स युगलं ददाति। तिलमय्याः गवां दानं कृत्वा शिवसदनं प्राप्नोति; एषः रुद्रव्रतं नाम, भयशोकविनाशनम्। यश्च संवत्सरान्ते नीलोत्पलम् सुवर्णमयम्, शर्करापात्रं, वृषभं च रात्रौ पर्युपोष्य ददाति—स वैष्णवलोकं गच्छति; एतत् नीलव्रतं नाम। आषाढादिषु चतुर्षु मासेषु तैलस्नानं वर्जनीयम्। यः भोजनपात्रं ददाति, स हरिसदनं प्राप्नोति; एतत् प्रमोदव्रतं नाम, जनानां प्रमोददायकम्। वसन्ते दधिक्षीरघृतशर्कराणि वर्जयित्वा, उत्तमानि वस्त्राणि द्रवपात्रेण सह द्विजाय दद्यात्। द्विजद्वयं पूजयित्वा, "गौरी मयि प्रीयताम्" इति वदन्, एतत् गौरीव्रतं नाम, या भवानीलोकप्रदायिनी। पुष्ये मासे त्रयोदश्यां रात्रौ उपोष्य, अशोकवृक्षं सुवर्णमयं दशाङ्गुलं शर्करया सह द्विजाय वस्त्रैः सह दद्यात्, "प्रद्युम्नः प्रीयताम्" इति च। स विष्णुपुरीं वर्षशतम् वसति, दुःखात् विमुक्तः भवति। एतत् कामव्रतं नाम, सदा दुःखनाशनम्। यः आषाढारम्भव्रते फलानि वर्जयति— चातुर्मास्यव्रतस्य समाप्तौ घृतगुडपूर्णं घटं दद्यात्; कार्तिके पुनः सुवर्णं द्विजाय दद्यात्। स रुद्रलोकं गच्छति; एतत् शिवव्रतं नाम। यः हेमन्तशिशिरयोः पुष्पाणि वर्जयति— फाल्गुने त्रिविधं पुष्पं यथाशक्ति सुवर्णं च सायं प्रातश्च ददाति, शिवकेशवौ प्रीयेताम्। एवं दत्त्वा स परमं पदं गच्छति; एतत् सौम्यव्रतं नाम। यः फाल्गुनात् आरभ्य तृतीयायां लवणं वर्जयति— संवत्सरान्ते शय्यां गृहं चोपस्करसम्पन्नं द्विजद्वयं पूजयित्वा, "भवानी प्रीयताम्" इति वदन् दद्यात्। स गौर्याः लोके युगं वसति; एतत् सौभाग्यव्रतं नाम। यः संध्यासमये मौनं पाल्य संवत्सरान्ते घृतघटं ददाति— वस्त्रयुग्मं तिलं घण्टां च द्विजाय दद्यात्, स सरस्वतः लोकं प्राप्नोति, यत्र पुनरागमनं दुर्लभम्। एषः सरस्वतरितिः, रूपज्ञानप्रदायिनी। लक्ष्मीं पञ्चम्यां पूजयित्वा, नरः उपोष्य, अन्ते सुवर्णपद्मं गवां सह दद्यात्; स विष्णुलोकं प्राप्नोति, लक्ष्मी च सर्वजन्मसु तस्य सहवासिनी भवति। एतत् लक्ष्मीव्रतं नाम, दुःखशोकनाशनम्; शंभोः, केशवस्य च पुरतः अभिषेकं कृत्वा, संवत्सरं पुनः गाम् उदकपात्रं च दद्यात्। स दशसहस्रजन्मसु राजा भवति, ततः शिवपुरीं गच्छति। एतत् आयुव्रतं नाम, सर्वकामप्रदायकम्; एकचित्तेन अश्वत्थं, सूर्यं, गङ्गां च नमेत्। संवत्सरं एकवारं भोजनं कुर्यात्, असूयारहितः; व्रतसमाप्तौ द्विजद्वयं त्रिभिः गवां सह पूजयेत्। सुवर्णवृक्षं दद्यात्, अश्वमेधफलम् आप्नोति; एतत् कीर्तिव्रतं नाम, यशः श्रीं च ददाति। शंभुं वा केशवं वा घृताभिषेकं कृत्वा, गोमयमण्डलं अक्षतपुष्पैः निर्माय— अन्ते सुवर्णपद्मं तिलगोदुग्धेन सह दद्यात्; अष्टाङ्गुलत्रिशूलं च दद्यात्, शिवलोके पूज्यते। सामव्रतं नाम, सामगीतैः सहितम्; नवम्यां एकवारं भोजनं कुर्यात्, कन्याः यथाशक्ति पूजयेत्। समं भोज्य दत्वा, सुवर्णवस्त्रं कन्याभ्यः, सुवर्णसिंहं द्विजाय दद्यात्; एवं कृत्वा शिवलोकं प्राप्नोति। शतकोटिजन्मसु सुन्दरः शत्रुविजयी च भवति; एतत् वीरव्रतं नाम, पुरुषाणां सुखदायकम्। चैत्रामासारम्भे चतुर्षु मासेषु करुणया अञ्जलिं दद्यात्; व्रतसमाप्तौ रत्नं भोजनवस्त्रैः सह दद्यात्। तिलसुवर्णपात्रं च दद्यात्, ब्रह्मलोकं प्राप्नोति; कल्पान्ते एषः भूति-जनन-मानन्दव्रतं नाम। संवत्सरं पञ्चामृतैः प्रभुं स्नाप्य, संवत्सरान्ते पुनः पञ्चामृतयुक्तां गाम् दद्यात्। शंखं द्विजाय दद्यात्, शिवलोकं प्राप्नोति; कल्पान्ते राजा भवति—एतत् धृतिव्रतं नाम।