ततः, सर्वेषु पुण्यतीर्थेषु स्नानस्य यत्फलम् लभ्यते, तदेकवारं ज्येष्ठकुण्डे निमज्जनेन मनुष्यः सम्पूर्णं फलम् प्राप्नोति। किम् विस्तरेण वक्तव्यम्? यः पुरुषः क्षेत्रं, तीर्थं, शुभमार्गं च प्राप्तवान्, स परमं पदम् अवाप्नोति। यः उचिते काले क्षेत्रे तीर्थे च स्नानं कृत्वा, हवनं दत्त्वा, ब्राह्मणाय दानं च यत्र करोति, स अनन्तसुखं भुङ्क्ते। कार्तिकमासे, शुक्लपक्षे, चन्द्रशोभिते वैशाखे, चन्द्रसूर्यग्रहणकाले, कुरुभूमौ च—एषु क्षेत्रेषु, महर्षिभिः कीर्तितेषु पुण्यतीर्थेषु, पितामहः सर्वेषु तीर्थेषु एतत् तीर्थं श्रेयस्करम् इति अभ्यधात्। यः पुरुषः कार्तिके मध्ये कुण्डे स्नानं कृत्वा ब्राह्मणाय धनं दत्ते, स अश्वमेधस्य फलम् लभते। तथैव, अपि च अल्पे कुण्डे, यः ध्यानेन स्नानं कृत्वा ब्राह्मणाय सुशालि दत्ते, स शीघ्रं अग्निलोकम् प्राप्य, एकविंशतिः कुलानि सहितः, महान् लाभम् उपभुङ्क्ते। अतः, यत्नेन पुरुषः शुभे पुष्करे गमनाय मनः स्थापयेत्। यः पुष्करवनं प्राप्तवान्, यत्र पूर्वसारस्वती प्रवहति, स शुद्धसंकल्पं, स्मृतिं, बुद्धिं, प्रज्ञां, परमकारुण्यं च प्राप्नोति। एतानि षट् नामानि सारस्वत्याः विकल्पेन कथितानि; यत्र सा पूर्ववाहिनी अभवत्—यः तत्र तटे स्थित्वा जलं पश्यति, स अपि अश्वमेधस्य फलम् प्राप्तवान्—नात्र संशयः। यः तत्र तीर्त्वा पुनः स्नानं कृत्वा मनः संयम्यति, स ब्रह्मणः परिचारकः भवति। अपि च, यः तत्र पितरं कन्दादिभिः साधारणैः नैवेद्यैः पूजयति, स अपि पितृप्रभावेन महान् सुखम् उपभुङ्क्ते। यः तत्र विधिना श्राद्धं करोति, स पितरः स्वर्गं नयति, नरकदुःखात् उद्धरति। यः तत्र स्नानं कृत्वा शुद्धं जलं कुशातिलैः मिश्रितं पितरं दत्ते, तस्य पितरः तृप्तिम् उपगच्छन्ति। सर्वेषु तीर्थेषु, एतत् तीर्थं उत्तमम् इति प्रतिष्ठितम्; अतः एतत् आद्यतीर्थं सर्वतीर्थेषु प्रसिद्धम्। धर्ममोक्षनिधिः इति स्थापितम्, सारस्वतीयोगात् अधिकं तीर्थं नास्ति। एतत् तीर्थं धर्मार्थकाममोक्षं च यः अपवित्र्य स्नानं करोति, तस्मै सर्वं फलम् ददाति। तस्मै गवां दानस्य फलम् सुलभम्; बुधाः तद् सुवर्णदानस्य समं इति वदन्ति। पिण्डदानैः तर्पणैः च, अपि च पितरः यः नरके वसन्ति, पुत्रेण तत्र उद्धृत्य स्वर्गं नीयन्ते। यः पुष्करे सारस्वतीं पिबति, स अव्ययलोकान् प्राप्नोति, ब्रह्मणा विश्वेशेन च सम्मानितः। पुष्करे सारस्वती स्वर्गस्य सोपानम् भवति; सा महानदी पुण्यैः पुरुषैः प्राप्ता। तत्र सर्वत्र सा धर्मतत्त्वविद्भिः ऋषिभिः सेविता; अतः सा देवी शुद्धा सर्वत्र विद्यमाना। किन्तु पुष्करे, सा शुद्धतमाशुद्धा; पुण्यसारस्वती जगति सुलभा। कुरुक्षेत्रे, प्रभासे, पुष्करे च सा दुर्लभा; एतत् तीर्थं सर्वतीर्थेषु पृथिव्यां श्रेष्ठतमम् स्थापितम्। पूर्वसारस्वतीं प्राप्त्वा धर्मार्थकाममोक्षं साधयति; यः तत्र गत्वा अन्यं तीर्थं इच्छति—स हस्ते अमृतं त्यक्त्वा विषं कामयते। तीर्थेषु पूर्वं श्रेष्ठम्, मध्ये मध्यम् इति कथ्यते। ततः, विद्वान् तस्य प्रदक्षिणं कुर्यात्, अल्पं तस्य दक्षिणे स्थापयेत्; तेषु त्रिषु स्नानं कुर्यात्, प्रदक्षिणं च। यः तिलमिश्रितं जलं पितरं दत्ते, तेषां तुष्टौ पुनः अनन्तं फलम् लभते। यः स्नानं कृत्वा प्रतिदिनं शुद्धः सञ्जातः, पितरं प्रत्यक्षं, परोक्षं, पृथक्, संयुक्तं च पश्यति। पुष्करे प्रतिदिनं स्नानं कर्तव्यम् ब्रह्मलोककाम्यया; तत्र त्रयः शुद्धशिखरः, त्रयः प्रस्रवणानि च। पुष्कराः प्रसिद्धाः, किन्तु तत्र कारणं न ज्ञायते; अल्पः, मध्यः, तृतीयः, ज्येष्ठपुष्करः। ते शिखरप्रस्रवणनाम्ना कथ्यन्ते; धर्मार्थकाममोक्षकाम्येन पुरुषेण तत्र निश्चितं फलम् लभ्यते। यः तत्र शरीरं त्यक्त्वा मोक्षं प्राप्नोति—नात्र संशयः; शुद्धः संयतः स्नानं कृत्वा शुभं ब्राह्मणाय दानं दद्यात्। स एकया गवां दानेन, मन्त्रशुद्धया, लोकान् प्राप्नोति; किम् विस्तरेण? रात्रौ अपि इच्छायाः। यः स्नानं कृत्वा धनं दत्ते, अनन्तसुखं भुङ्क्ते; तत्र तिलदानं ऋषिभिः प्रशंसितम्। कृष्णचतुर्दश्यां स्नानं नित्यं विधानम्; यः तत्र पिण्डं पिष्टं गुडं वा दत्ते। पितृशुद्ध्यर्थं तत्र स्नानं कृत्वा पितृलोकं प्राप्नोति; पुष्करवनं गत्वा, ततः सारस्वतीं प्राप्नोति। सा गोपनीयं प्रविश्य पश्चिमाभिमुखी गन्तुं आरभ्यते; तस्य पुष्करस्य समीपे, न दूरस्थे, अतीव रम्यं स्थलम् अस्ति।