सर्वे द्विजश्रेष्ठाः भक्त्या मां जपन्ति चेत्, तेषां सिद्धिः अवश्यं भवति। मम जपेन सर्वेषां मध्ये यूयं प्राधान्यं प्राप्नोथ। यः ब्राह्मणः आत्मसंयमेन केवलं गायत्र्याः सारं जानाति, स तु अशान्तः चतुर्वेदविद् सर्वं खादन् सर्वं विक्रीणन् तस्यापि श्रेष्ठः। ब्राह्मणेषु सāvित्र्या शापः दत्तः, तस्मात् यत्र दानं वा होमं वा क्रियते, तस्य फलम् अक्षयम् भवति। अतः अहं तेभ्यः वरम् दत्त्वा उक्तवान्—हे द्विजश्रेष्ठाः, ये ब्राह्मणाः अग्निहोत्रे नित्यनिष्ठाः, त्रिकालं हवनं कुर्वन्ति, तेषां सप्तदशकुलानि स्वर्गं गच्छन्ति, इन्द्रः विष्णुः रुद्रः अग्निः यथा। गायत्र्याः परमं वरम् ब्रह्मणा ब्राह्मणेभ्यः दत्तम्, तत् पुष्करे दत्त्वा सा ब्रह्मसमीपे स्थितवती। तस्मिन्नेव काले लक्ष्म्याः शापस्य कारणम् दिव्यगाथाः कथितम्; सर्वाणां युवतीनां शापाः अपि पृथक् पृथक् वर्णिताः। तदा गायत्र्याः, ब्रह्मस्य प्रिया, लक्ष्म्यै वरम् दत्तवती—यः न अवमान्यते, स सर्वदा सुन्दरः धन्यः च भवति। त्वं निःसंशयं सर्वान् आनन्दं दास्यसि; यः यः त्वया दृष्टः, स पुण्यभागी भवति। यं त्वं त्यजसि, स दुःखभागी भवति; तस्य वंशः, कुलम्, आचारः, धर्मः च, हे सुन्दरमुखि, सभायां राज्ञः द्वारा दर्शनीयः, द्विजश्रेष्ठाः तस्य कामान् पूरयन्ति। तेषां मध्ये श्रेष्ठता प्रदर्श्यते; त्वं अस्माकं भ्राता, पिता, गुरु, बान्धवः च असि—न संशयः। त्वं विना अहं जीवितुं न शक्नोमि। यदा त्वां पश्यामि, मम दृष्टिः शुभा भवति, मनः च प्रसन्नम्; सत्यं वदामि, सत्यं, एतेन कारणेन। ये त्वया दृष्टाः, तव वचनैः, ते पुण्यशीलाः, लोकानन्ददायकानि शृण्वन्ति। इन्द्रपदं प्राप्तः नहुषः त्वां दृष्ट्वा प्रार्थयिष्यति; तव दृष्ट्या तस्य पापं नश्यति, अगस्त्यवाक्येन निश्चितम्। सर्पभावं प्राप्तः स तं प्रार्थयिष्यति—"अहं गर्वात् विनष्टः, त्वं मे शरणम् भव, हे ऋषे।" तस्य वचनेन, पुण्यात्मा ऋषिः, करुणया प्रेरितः, तस्य राज्ञः प्रति वचनं दास्यति। तव वंशे राजा जन्म लेष्यति, कुलस्य आनन्ददायकः; स सर्परूपे तव शापं भङ्क्ष्यति। ततः सर्परूपं त्यक्त्वा पुनः स्वर्गं गमिष्यसि; तव पतिना अश्वमेधयागेन, उभौ दिव्यलोकं प्राप्नोथ। मम वरात्, हे सुन्दरी, एतत् प्राप्तव्या। पुलस्त्यः उवाच—तस्मिन्नेव काले, सर्वाः देवपत्न्यः सन्तुष्ट्याः संबोधिताः, अपि च संतानहीनानां दुःखं न भविष्यति। गौरी अपि, गायत्र्या जागृत्या, तदा सन्तुष्टा अभवत्, सत्त्ववती, वरान् दत्तवती; यज्ञसमाप्तिं इच्छन्ती, ब्रह्मस्य प्रिया। गायत्रीं वेदजननीं वरदायिनीं दृष्ट्वा, रुद्रः प्रणम्य स्तुतिं दत्तवान्। रुद्रः उवाच—"हे वेदमाता, अष्टाक्षरशुद्धा, त्वां नमामि; हे गायत्रि, कष्टपारायणी, वाक्पारायणि, सप्तविधरूपा। सर्वे स्तोत्राणि, गीतानि, अक्षराणि, तेषां धर्माः, भाष्याणि, शास्त्राणि, अन्यानि विद्याः, सर्वे अक्षराणि—हे देवी, त्वां नमामि।" "त्वं शुक्लवर्णा, शुक्लरूपा, चन्द्रमुखी; विशालबाहु, कोमलदण्डा, हस्ते मृगशृङ्गं निर्मलपद्मं धारयन्ती, उत्तमवस्त्रेण, रक्ताच्छादनेन वस्त्रिता। वक्षःस्थले चन्द्रकान्तमालया भूषिता, दिव्यकुण्डलाभ्यां शोभिता। चन्द्रमण्डलप्रतिमुखी, शुद्धमुकुटेन, शोभनकेशपाशेन भूषिता। बाहवः सर्पवलयवत्, दिव्याभरणैः भूषिता; स्तनौ सुन्दरौ, गोलौ, समनिप्पलौ।" "त्रिवलीशोभिता कटि, उज्ज्वलश्रोणिभिः गर्विता; नाभिः गम्भीरा, मनोहरमध्यस्थिता। विशालश्रोणिः, सुन्दरजङ्घा, मनोज्ञमुखी; सुशोभिते जङ्घे, सुस्थूलजानु, पदौ अपि।" "त्वं त्रैलोक्यधारिणी, भूमौ सर्वे इच्छाः पूर्यन्ते; सौभाग्यशालिनी, उत्तमवर्णा, वरदायिनी। पुष्करतीर्थं गत्वा, यः त्वां पश्यति, स भाग्यवान्; ज्येष्ठमासे, पूर्णिमायां, तव श्रेष्ठपूजा भविष्यति।" "ये मानवाः तव महिमान् जानन्ति, त्वां पूजयन्ति, तेषां पुत्रः वा धनं वा किञ्चिद् दुष्करं न भवति। ये महान् वनान्तरे, समुद्रे, चौरैः बद्धाः, तेषां त्वं परमाश्रयः।" "त्वं सिद्धिः, लक्ष्मीः, स्थैर्यम्, कीर्तिः, लज्जा, ज्ञानम्, विनयः, बुद्धिः; त्वं सन्ध्या, रात्रिः, दीप्तिः, निद्रा, कालरात्रिः।" "त्वं अंबा, कमला, माता; ब्रह्माणी, ब्रह्मचारिणी; सर्वदेवतामाता, गायत्री, परमस्त्री।" "त्वं विजयः, जयः, पोषणम्, क्षमा, दया; सदा सावित्र्याः अनुजा, पितामहस्य क्रिया।" एवं गायत्र्याः महिमा, तत्र वर्णितः, सर्वे देवाः, ऋषयः, ब्राह्मणाः च तां पूजयन्ति, तस्याः कृपया सर्वे पुण्यं, सौभाग्यं, सिद्धिं च प्राप्नुवन्ति।