एकदा ब्रह्मर्षयः, देवगणाः, तथा सर्वे लोकाः Rudraṃ पूजयन्तः तस्य महिमानं जगति विस्तीर्णं अपि जनानां स्नेहं प्राप्नुवन्ति। Rudraः पुनः एकादशसहस्रवर्षाणि स्वर्गे निवसिष्यति, तस्य कीर्तिः लोकत्रये व्याप्ता भविष्यति। तस्य कृते Sāntānika नाम्नः लोकाः संस्थिताः भविष्यन्ति, तेन रामरूपेण मनुष्या उद्धृताः भविष्यन्ति। ततः Gāyatrī Rudram् वरदं सम्बोध्य उक्तवती—यदा तव लिङ्गं पतितं स्यात्, ये मनुष्याः तस्य पूजां कुर्वन्ति, ते शुद्धाः, पुण्यकर्मणः, स्वर्गलोकस्य भागिनः भवन्ति। सा स्थिति Agnihotreण वा यज्ञेन होमेन वा न लभ्यते। ये गङ्गातटे बिल्वपत्रैः तव लिङ्गं नित्यं पूजयन्ति, तेषां Rud्रलोकस्य भागित्वं प्राप्य Śarvaभक्तिं लभन्ति; Agni, तेन शुद्धो भवति। यदा Rud्रः प्रसन्नः, सर्वे देवाः अपि प्रसन्नाः भवन्ति—नात्र संशयः। तव प्रसादेन देवाः हविषां भागं लभन्ति, तथा तव प्रसादे ते नूनं तुष्टाः भवन्ति। वेदवाक्येन यथा हविषां भागं लभन्ति, तथा Gāyatrī ब्राह्मणान् सर्वान् प्रति उक्तवती। ब्राह्मणाः तव प्रसादं लब्ध्वा सर्वतीर्थेषु Vairāja नाम्नः लोकं प्राप्नुवन्ति—नात्र संशयः। विविधान्नदानैः, बहुदानैः, श्राद्धकाले तव तुष्ट्यै, ते देवदेवानां सदृशाः भवन्ति। श्रेष्ठाः ब्राह्मणाः तेषु स्वर्गे देवाः शीघ्रं हविषां भागं लभन्ति, पितरः अपि पिण्डदानस्य भागं लभन्ति। त्वं त्रिलोकधारणे समर्थः, एकेन प्राणायामेन सर्वे शुद्धाः स्युः। विशेषतः Puṣkarतीर्थे स्नानं कृत्वा, वेदमातृ Gāyatrīमन्त्रं जपित्वा, द्विजश्रेष्ठाः दानग्रहणजन्यदोषं न प्राप्नुवन्ति। Puṣkarे अन्नदानैः सर्वे देवाः तुष्टाः भवन्ति; एकं ब्राह्मणं भोजयित्वा कोटिब्राह्मणभोजनफलं लभ्यते। सर्वे जनाः तव हस्ते धनं दत्त्वा ब्रह्महत्यादिपापं नाशयन्ति। मम मन्त्रजपेन, त्रिकृत्या पूजया, ब्रह्महत्यासमं पापं तत्क्षणमेव विनश्यति। दशजन्मानां, शतवारं कृतं, त्रियुगेषु सहस्रवर्षे संचितं पापं Gāyatrī सर्वं नाशयति। एवं ज्ञात्वा मम जपेन सर्वदा शुद्धः भविष्यसि—नात्र संशयः, नापि विचारस्य आवश्यकता। प्रणवस्य त्रिवृत्तेन जपेन, विशेषतः मया सह, सर्वे शुद्धाः भवन्ति—नात्र संशयः। मम जपेन शिरसा सह, अष्टाक्षरमन्त्रे स्थिता अहं, सर्वं जगत् मया व्याप्यते; अहं वेदानां मातरः, सर्वशब्दैरलङ्कृता। मम जपेन भक्त्या, द्विजश्रेष्ठाः सिद्धिं प्राप्नुवन्ति; मम जपेन सर्वेषां मध्ये श्रेयः लभ्यते। संयतात्मा ब्राह्मणः केवलं Gāyatrīसारं जानाति, सः असंयतः चतुर्वेदविद् सर्वभक्षकः सर्वविक्रेता अपि श्रेष्ठः। ब्राह्मणेषु Sāvitr्याः शापः दत्तः, तत्र यत् दत्तं यत् अर्पितं, तस्य फलं अक्षयम्। अतः अहं श्रेष्ठद्विजः तव वरं दत्तवती—Agnihotreण यः त्रिकाले हविः ददाति। ते स्वर्गं गच्छन्ति, एकविंशतिप्रपर्यन्तं कुलं सहिताः; Ind्र, Viṣ्णु, Rud्र, Agni यथा। Gāyatr्याः परमं वरं ब्रह्मणा ब्राह्मणानां दत्तम्; Puṣkarे दत्त्वा सा ब्रह्मणा सह स्थितवती। तस्मिन्काले, Lakṣ्म्याः शापस्य कारणं दिव्यगन्धर्वैः उक्तम्; सर्वयुवतिनां शापाः अपि पृथग् कथिताः। Gāyatrी, Brah्मणा प्रियः, Lakṣ्म्यै वरं दत्तवती—यः न निन्द्यते, सः सदा सुन्दरः, धन्यः। त्वं निस्संशयं सर्वान् मोदं वदासि; ये त्वया दृष्टाः, ते पुण्यभागिनः। ये त्वया त्यक्ताः, ते दुःखभागिनः; तेषां वंशः, कुलम्, आचारः, धर्मः, सुन्दरवदने। सभायां ते दीप्तिमन्तः राज्ञः दृष्टाः; द्विजश्रेष्ठाः तेषां याचना पूरयन्ति। तेषु श्रेष्ठत्वं दर्शयन्ति; त्वं अस्माकं भ्राता, पिता, गुरुः, बान्धवः—नात्र संशयः। त्वया विना अहं जीवितुं न शक्नोमि। यदा त्वां पश्यामि, मम दृष्टिः शुभा, मनः प्रीतम्; सत्यम्, सत्यम्, वदामि। ये त्वया दृष्टाः, तव वाक्यैः, ते पुण्यवन्तः, लोकानन्दकारिणः वाक्यानि श्रोष्यन्ति। Ind्रपदं प्राप्तः Nahuṣः त्वां दृष्ट्वा याचिष्यति; तव दृष्ट्या तस्य पापं नश्यति, Agast्यस्य वाक्यैः नूनं। सर्पपदं प्राप्त्वा, सः तं प्रार्थयिष्यति—'अहं गर्वेण नष्टः, त्वं मे शरणं भव, मुनिवर।' तस्य वाक्यैः, कृपया मनसि, भाग्यशाली मुनिः तस्मै राज्ञे इदं वाक्यं वदिष्यति। तव वंशे राजा जन्मिष्यति, कुलस्य आनन्दः; सर्परूपे तं दृष्ट्वा तव शापं मोक्ष्यति। ततः सर्परूपं त्यक्त्वा पुनः स्वर्गं गमिष्यसि; तव पतिना अश्वमेधयज्ञेन सह दिव्यम् लोकं प्राप्त्वा पुनः स्वर्गं यास्यसि। मया दत्तेन वरेण, सुन्दरनेत्रे, एतत् त्वं लप्स्यसि। Pulast्यः उक्तवान्—तस्मिन्काले, सर्वे देवपत्न्यः सन्तुष्ट्या संबोधिताः।