राजन्, ब्रह्मणः दक्षिणपार्श्वे गायत्र्याः प्रतिमां स्थापयेत्, वामपार्श्वे परिचारिकां, पुरतः पद्मं विधायेत्। ततः, वाद्यनिनादैः शंखध्वनिभिः सह, वीर, रथं नगरं प्रदक्षिणं परिक्रमयेत्। देवतां तस्य यथास्थानं स्थापयित्वा दीपार्चनं कृत्वा, यः क्रीडां कुर्यात्, अथवा भक्त्या पश्येत्, स ब्रह्मलोकं प्राप्नोति; कार्तिकामावस्यायां यः दीपान् प्रज्वालयेत्, स च। ब्रह्ममण्डपे सुगन्धपुष्पैः, नववस्त्रैः, नैवेद्यैः आत्मानं पूजयेत्, स परमं स्थानं प्राप्नोति। तस्मिन्प्रथमदिवसे ब्रह्मलोकं गच्छति; एषा महान् अतिशुभा अतिथिदिनं बलिना स्थापिता। सा बालयीति प्रसिद्धा तिथिः, या ब्रह्मणः सर्वदा प्रियतमास्ति; तस्मिन्नेव दिवसे ब्रह्मणं च आत्मानं च पूजयन् प्रशंस्यः। स विष्णोः परमं तेजस्वि स्थानं प्राप्नोति; चैत्रमासे अपि, प्रथमदिनं सर्वाधिकं शुभम्। तस्मिन्नेव दिवसे, नरश्रेष्ठ, श्वपचस्पर्शात् स्नानं कृत्वा, किञ्चिदपि पापं दुःखं रोगं नास्ति, राजन्। तस्मात् कुरुवृष, स्नानं कुर्यात्; दिव्यं दीपार्चनं सर्वरोगनाशनम्। गवां महिषीणां च सर्वं समाहृत्य, तैः वस्त्रैः अन्यैः च द्वारपरि हारं स्थापयेत्। ब्राह्मणार्थं भोजनं अपि यत्नेन कुर्यात्; त्रयः अतिथिदिनाः पुरातनैः घोषिताः, कुरुनन्दन। कार्तिके, आश्वयुजे, चैत्रे स्नानं दानं च शतगुणं फलदं कार्तिकदिने, राजन्। बलिदिनं पशूनां शुभं हितं च; गायत्री उवाच—यद् सवित्र्याः उक्तं त्वं पद्मज। ये ब्राह्मणाः पूजां न करिष्यन्ति; ये तु मम वचनं श्रुत्वा विधिं कुर्युः। ते इह सुखान् भुक्त्वा, परत्र मोक्षं प्राप्नुवन्ति; एतद् उत्तमं दर्शनं ज्ञात्वा, तृप्तः वरं ददाति। इन्द्रः उवाच—युद्धे शत्रुनाशाय वरं दास्यामि; ततः ब्रह्मा त्वां शत्रुगृहं गत्वा विमोक्ष्यति। शत्रुं निहत्य नगरं पुनः प्राप्स्यसि, परमं सुखं च; त्रिलोक्यां तव महत् राज्यं निर्बाधं भविष्यति। यदा विष्णुरूपेण भूलेखं गमिष्यसि, भ्राता सह, पत्नीहरणेन महद् दुःखं अनुभविष्यसि। शत्रुं हत्वा, देवैः साक्षात् पत्नीं पुनः प्राप्स्यसि; तां गृह्य पुनः राज्यं कृत्वा, स्वर्गं गमिष्यसि। एकादशसहस्रवर्षाणि स्वर्गे पुनः वासं करिष्यसि; तव कीर्तिः लोकत्रये विस्तीर्णा, जनानां स्नेहसहितम्। तेषां लोकाः सान्तानिकाख्याः स्थापिताः भविष्यन्ति; त्वया, देव, रामरूपेण नराः मोक्ष्यन्ति। ततो गायत्री रुद्रं वरदं प्रति उवाच—यदा लिङ्गं पतितं, ये पुरुषाः पूजयन्ति। ते शुद्धाः, पुण्यकर्मणः, स्वर्गलोकभागिनः भवन्ति; सा स्थितिर्नाग्निहोत्रे न यज्ञे। यां स्थितिं लिङ्गपूजया पुरुषः प्राप्नोति, सा अन्यथा न लभ्यते; ये गङ्गातटे बिल्वपत्रैः लिङ्गं पूजयन्ति। प्रातःकाले पूजयन्ति, रुद्रलोकभागिनः भवन्ति; शर्वभक्तिं लब्ध्वा, अग्ने, शुद्धः भवसि। यदा त्वं तुष्टः, सर्वदेवा अपि तुष्टाः—नात्र संशयः; त्वया देवा हविर्दाने तुष्टाः, तुष्टः त्वं तु तुष्टाः। ते हविर्भागं भजन्ति—नात्र संशयः—यथा वेदवाक्ये; गायत्री ब्राह्मणेभ्यः सर्वेभ्यः च इदं उक्तवती। त्वां तुष्ट्वा, ब्राह्मणाः, सर्वतीर्थेषु नराः वैराजं लोकं प्राप्नुवन्ति—नात्र संशयः। विविधान्नदानैः, बहुदानैः, श्राद्धे तुष्ट्वा, ते देवदेवतुल्याः भवन्ति। ब्राह्मणश्रेष्ठेषु, दिवि देवा हविर्भागं शीघ्रं भजन्ति, पितरः पितृभागं च। त्वं त्रिलोक्याः धारयितुं समर्थः—नात्र संशयः; एकस्मिन् प्राणायामे सर्वे शुद्धाः भवन्ति। विशेषतः पुष्करे स्नानं गायत्रीजपं च कृत्वा, द्विजश्रेष्ठाः दानग्रहणदोषं न प्राप्नुवन्ति। पुष्करे अन्नदानं कृत्वा, सर्वदेवा तुष्टाः; एकस्य ब्राह्मणस्य भोजनं दत्वा, कोटिभोजनफलम्। सर्वे नराः, धनं ब्राह्मणहस्ते दत्वा, ब्रह्महत्यादिपापं नाशयन्ति। मम मन्त्रजपेन, त्रिवारं पूजया, ब्रह्महत्यासमानं पापं तस्मिन्नेव क्षणे नश्यति। दशजन्मपापं, शतवारं कृतं, त्रियुगेषु सहस्रवर्षं संग्रहीतं पापं—गायत्री सर्वं नाशयति। एवं ज्ञात्वा, मम जपेन सर्वदा शुद्धः भविष्यसि—नात्र संशयः, न चिन्तनीयम्। प्रणवत्रिमात्रं जपित्वा, विशेषतः मया सह, सर्वे शुद्धाः—नात्र संशयः—मया शिरसा सह जपित्वा। अहं अष्टाक्षरमन्त्रे स्थितास्मि, इदं विश्वं मया व्याप्यते; अहं सर्ववेदानां माता, सर्ववाक्यैः भूषिता।