माण्डव्ये माण्डवी देवी प्रतिष्ठिता, माहेश्वरपुरी स्वाहा, वेगले प्रचण्डा, अमरकण्टके चण्डिका विराजते। सोमेश्वरे वरारोहा, प्रभासे पुष्करावती, सरस्वत्यां देवमाता पारापारतीरे तिष्ठति। महालये महापद्मा, पयोष्ण्यां पिङ्गलेश्वरी, कृतशौचे सिंहिका, कार्तिकेयस्थाने शंकारी। उत्पलावर्तके लोला, सिन्धुसंगमे सुभद्रा, सिद्धवने उमा, भरताश्रमे लक्ष्मी चानङ्गा च वसतः। जालन्धरे विश्वमुखी, किष्किन्धागिरौ तारा, देवदारुवने पुष्टिः मेधा च, काश्मीरदेशे च स्थिताः। हिमाद्रे भीमा देवी, वस्त्रेश्वरे तुष्टि, कपालमोचने श्रद्धा, कायावरणे माता। शङ्खोद्धारे ध्वनिनामा, पिण्डारके धृति, चन्द्रभागायां काला, अच्छोदे सिद्धिदायिनी। वेणायाममृता देवी, बदर्यां ऊर्वशी, उत्तरकुरुषु औषधी, कुशद्वीपे कुशोदका। हैमकूटे मनमथा, कुमुदे सत्यवादिनी, अश्वत्थमूले पूज्या, श्रवणालये निधिः। वेदमुखे गायत्री, शिवसन्निधौ पार्वती, देवलोकेन्द्राणी, ब्रह्ममुखे सरस्वती। सूर्य मण्डले प्रभा, मातृषु वैष्णवी, पतिव्रतासु अरुन्धती, रामासु तिलोत्तमा। चित्रायां ब्रह्मकला, सर्वदेहिनां शक्ति, भक्त्या मया शतान्यष्टोत्तराणि नामानि उत्तमानि कथितानि। एवं शतान्यष्टोत्तरं पुण्यक्षेत्राणां समाख्यातम्। यः पठति वा शृणोति वा, स सर्वपापैः प्रमुच्यते। ये स्नात्वा तेषु पुण्यस्थलेषु तान् पश्यन्ति, ते सर्वपापैः विमुक्ताः ब्रह्मपुरीं युगकालं वसन्ति। यः ब्रह्मणः सन्निधौ पूर्णमास्याममावास्यायां वा एतानि नामानि पठयति, तस्य पुत्राः बहवः स्युः। गवां दाने, श्राद्धकाले, नित्यं वा, देवपूजायाम् वा, यः शृणोति, स परं ब्रह्म प्राप्नोति। एवं स्तुवतः सावित्री पुण्यशीला विष्णुम् उवाच— "मया सम्यगस्तुतोऽसि पुत्र; अजेयः भविष्यसि। सर्वेषु जन्मसु त्वं सदा पितरौ मातरं च प्रियो भविष्यसि। यश्चात्र आगत्य मां स्तौति स्तोत्रेणानेन— स सर्वपापैः विमुक्तः परमां गतिं यास्यति। गच्छ त्वं सृष्टिकर्तुर्यज्ञं सम्पूरय, पुत्र। कुरुक्षेत्रे प्रयागे च भविष्येऽन्नदायिनी रूपेण पतिसन्निधौ सदा तव उक्तं करिष्यामि।" एवं उक्त्वा विष्णुः श्रेष्ठः ब्रह्मणः समीपात् निर्जगाम। सावित्री गते, गायत्री तत्र सन्तान् ऋषीन् इदं वचनम् उवाच— "मम वचांसि पतिसन्निधौ शृणुत। यदद्याहं प्रीत्या वरदा वदामि— ये भक्तिभावेन ब्रह्माणं पूजयन्ति, तेषां वस्त्राणि, धनं, धान्यं, भार्याः, सुखं, सम्पदः च सुलभानि भवन्ति। गृहस्थ्येऽविच्छिन्नं सुखं, पुत्रपौत्रैः सहिताः, दीर्घकालं भुक्त्वा अन्ते मोक्षं प्राप्नुवन्ति।" पुलस्त्य उवाच— "सर्वयत्नैः विधिना च ब्रह्माणं प्रतिष्ठाप्य, शृणु ध्यानपूर्वकं पुण्यं यत् लभ्यते। यत्फलं सर्वयज्ञैः, तपोभिः, दानैः, तीर्थैः, वेदैः च स्यात्, तत् प्रतिष्ठयैतेन कोटिगुणं लभ्यते। पूर्णमास्यां यः भक्त्या ब्रह्माणं पूजयति— स प्रथमे दिवसे ब्रह्मलोकं याति, विशेषतः ऋत्विग्भिः सहितः ब्रह्माणं वासुदेवं च पूजयति। कार्तिकमासे देवस्य रथोत्सवः प्रसिद्धः; यः तं भक्त्या करोति, स ब्रह्मलोकं प्राप्नोति। कार्तिकपूर्णिमायां चतुर्मुखः ब्रह्मा सावित्र्या सहितः मार्गं चरति। स सर्वनगरीं वाद्यैः सहितः देवतां नयेत्; नगरवासिभिः सहितः स्नानं कारयेत्। प्रथमं विप्रान् भोजयित्वा, शाण्डिल्यवंशजं पूजयित्वा, मंगलशब्दैः देवतां रथे स्थापयेत्। रथस्य अग्रे शाण्डिल्यपुत्रं विधिवत् पूजयित्वा, विप्रान् आहूय, मङ्गलक्रियाः कुर्यात्। रथे देवतां स्थाप्य, रजन्यां जागरणं कुर्यात्, नानाविधैः क्रीडाभिः, बहुभिः ब्रह्मस्तोत्रपाठैः च। प्रभाते विप्रान् यथाशक्ति भोजयेत्, नानारसैः। मन्त्रैः नगरवासिनः पूजयित्वा, घृतं, क्षीरं, पायसं च दद्यात्। विप्रान् मंगलैः आहूय, पुण्यवचनं कृत्वा, रथं नगरं प्रदर्शयेत्। रथं ब्राह्मणैः चतुर्वेदविद्भिः रुग्यजुःसामाथर्ववेदज्ञैः चालयेत्। देवदेवस्य रथं दक्षिणावर्तेन नगरं संचारयेत्। रुद्रकामुकः रथं न प्रावर्तयेत्; नापि मुनिः रथे आरोहणं कुर्यात्, एकः परिचारकः विना। एवं पुण्यनामानि, क्षेत्राणि, पूजारूपाणि, ब्रह्मस्थापनस्य महिमा च, सावित्रीगायत्र्योः आशिषः च, एकैकशः पुराणकथायाम् श्रुत्वा, धर्मनिष्ठः जनः सर्वपापैः विमुक्तः, परमं ब्रह्म प्राप्नोति।