स ब्राह्मणः, वीरव्रतधारी, कीटककण्टकशिलासन्निधौ भूमौ शयनं करोति। स स्थैर्यव्रतपरायणः, उत्तिष्ठन, वीरधारणायामः, दानशीलः च, सदा धर्मार्जनाय प्रवृत्तः, क्रोधं इन्द्रियाणि च जित्वा, वन्यौषधि-भक्षी, सर्वभूतानां अभयदाता च भवति। ब्रह्मपरायणः, पुण्यतीर्थवासः, सन्तुष्टः, सर्वासक्तिं त्यक्त्वा, कामरहितः, पुष्करे महान् ऋषिः वसति। यः कश्चन पुष्करे वसति, तस्य भाग्यं शृणु, भीष्म। तत्र यज्ञवेदिकाः स्तम्भैः नवसूर्यसदृशैः शोभिताः सन्ति। ब्रह्मपरायणः स दिव्ययानं समारुह्य इच्छानुसारं गच्छति, आकाशे चन्द्रसदृशः दीप्तिमान् दृश्यते। गन्धर्वाः, अप्सरसः गीतनृत्यसंगीतविशारदाः, तं सहचर्यं कुर्वन्ति; अप्सरःसहितः स कोटिशः वर्षाणि रमते। स यत्रकुत्रापि देवलोकं निर्बाधेन गच्छति; ब्रह्मणः प्रसादेन सर्वत्र दीप्तिमान् भवति। ब्रह्मलोकात पतितः विष्णुलोकं गच्छति; विष्णुलोकात पतितः रुद्रलोकं गच्छति। तस्मात पतितः द्वीपेषु जन्म लभते; अन्येषु च स्वर्गेषु इच्छानुसारं सुखानि अनुभवति। तत्र राज्यं कृत्वा, पुनः मनुष्येषु जन्म लभते; राजा वा राजपुत्रः वा, धन्यः सुखी च भवति। ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः, शूद्राः, क्षेत्रवासिनः वा—यः कश्चन सौम्यः, भाग्यशाली, प्रियः, प्रसिद्धः, भक्तिपूर्णः—स्वधर्मनिष्ठः, सदाचारवान्, दीर्घायुषः, ब्रह्मपरायणः, सर्वभूतहितः च—ये मोक्षकामिनः पुष्करे महातीर्थे वसन्ति, मृत्युपर्यन्तं दिव्ययानैः ब्रह्मलोकं गच्छन्ति। अप्सरःगणैः, कामरूपैः, विचित्ररूपैः सह; अथवा स्वदेहं नित्यदीप्ते अग्नौ समर्प्य; ब्रह्मनिष्ठः महात्मा ब्रह्मलोकं गच्छति। तस्य ब्रह्मलोकः अव्ययः, शाश्वतः, सर्वसुखसमेतः। यः पुष्करतीर्थे जीवितं त्यजति, तस्यापि तदुत्तमं रम्यं ब्रह्मलोकं सर्वकामफलप्रदं। तत्र ब्रह्मलोकः महात्मनाम् अव्ययः; तत्र दुःखनाशकं देवम् प्रत्यक्षं पश्यन्ति। स देवः, अनन्तामृतगणैः, रुद्रविष्णुसमूहैः परिवृतः; पुष्करवनमृत्युः पुरुषः, शूद्रः अपि, न नश्यति। ततः हंसयुक्तैः दिव्ययानैः, सूर्यसदृशदीप्तिमत्, विविधरत्नसुवर्णसंपन्नैः, बलाढ्यैः, सुगन्धिभिः च विमानैः आरोहति। अनुत्तमगुणैः, अप्सरःगीतेन, पताकाध्वजैः, घण्टानिनादैः, विविधैः च सौंदर्यैः विमाने शोभते। विविधविलासैः, क्रीडाविद्याविशारदैः, उज्ज्वलैः, गुणसम्पन्नैः, उत्तममयूरैः आकर्षितः। ब्रह्मलोकस्थः पुष्करे मृत्युम् प्राप्तः पुरुषः सुखेन रमते; दीर्घकालं तत्र वसित्वा इच्छानुसारं सुखानि अनुभवति। पुनः मर्त्यलोकं आगत्य, धन्ये, समृद्धे कुले जन्म लभते, सुखसंपन्नः भवति। यः पुष्करवनं कारीषीव्रतं सम्पाद्य, सर्वलोकान् त्यक्त्वा, ब्रह्मलोकं गच्छति; तत्र कल्पान्तपर्यन्तं वसति। स कर्मक्लेशैः पीडितान् मर्त्यान् न पश्यति; तस्य मार्गः निर्बाधः—ऊर्ध्वं, अधः, पार्श्वतः च। सर्वलोकैः पूजितः, कीर्तिं विस्तारयन्, संयमी, सदाचारनिष्ठः, सर्वेन्द्रियवशिकृतः। नृत्यगीतसंगीतकुशलः, रम्यः, सदा दिव्यपुष्पाभरणैः अलङ्कृतः। नीलपद्मदलसदृशवर्णः, कृष्णकुन्तलः; तस्य सहचर्यः अनुत्तमरूपाः, तन्वी, सर्वशुभलक्षणसम्पन्नाः। यत्र स्त्रियः सर्वसंपद्गुणसम्पन्नाः, यौवनमदोत्कर्षेण युक्ताः, तत्र वासिनः सेवयन्ति, शय्यायां रमयन्ति। वीणावेनुनिनादैः सुप्तः जागृतः, महोत्सवसुखं अनुभवति—यः आत्मसंयमं न प्राप्तः तस्य तद् दुरलभं। देवदेवस्य ब्रह्मणः अनुग्रहात्, भीष्म, धर्माः श्रेष्ठाः तेषां ये पुण्यक्षेत्रधर्मनिष्ठाः। स्वधर्मनिष्ठाः, क्रोधवशिकृतः, इन्द्रियजितः, ब्रह्मलोकं यान्ति; इदं मे न विस्मयः। द्विजातयः अपि अन्यलोकान् गच्छन्ति, पद्मोपवासाद्यनुष्ठानं विना अपि। स्त्रियः, म्लेच्छाः, शूद्राः, पक्षिणः, पशवः, मृगाः, मूकाः, जडाः, अन्धाः, बधिराः, तपोनिष्ठाविहीनाः च— तस्यां पुष्करे वासिनां, स्त्री, म्लेच्छ, शूद्र, पशु, पक्षि, मृग—मृत्युपर्यन्तं ब्रह्मलोकं दिव्यरूपेण दिव्ययानैः सूर्यसदृशदीप्तिमत् गच्छन्ति। दिव्यपरिचारकैः, सुवर्णध्वजैः, सुवर्णहीरकसीढैः, रत्नखचितस्तम्भैः अलङ्कृताः। सर्वकामानां भोगं प्राप्य, कामरूपैः, सहस्त्रस्त्रीपरिवृताः। महात्मानः ब्रह्मलोकं वा अन्यान् इच्छितान् लोकान् प्राप्नुवन्ति; ब्रह्मलोकात पतित्वा, क्रमशः द्वीपेषु गच्छन्ति।