सः पुष्करवनं सम्प्राप्य ब्रह्मचर्ये स्थित्वा वेदाभ्यासेन तत्र वसति, अथवा तत्रैव मृत्युमुपैति। तस्य मृत्युः सति, सः दिव्येन रथेन, स्वदीप्त्या दीप्तः, पूर्णचन्द्रसदृशः, चन्द्रवत् रमणीयदर्शनः, गच्छति। रुद्रस्य लोकं सम्प्राप्य, गुह्यैः सत्त्वैः सह रमते; सर्वेषां लोकानां स्वामी, महत् ऐश्वर्यं प्राप्नोति। रुद्रलोके सहस्रैः युगैः सम्मानं भुक्त्वा, यदा तस्मात् निर्गच्छति, तदा क्रमशः अग्रे गच्छति। तत्र सदा हृष्टः, निर्दोषसुखं भुक्त्वा, द्विजातीनां महत् दिव्ये कुलं जन्म प्राप्नोति। मानुषेषु धर्मज्ञः, सौम्यः, वाग्मी च, स्त्रीणां कामनीयस्वरूपः, महाभोगेश्वरः, बलवान् च भवति। वनेचर्यां आचरन्, ग्रामौषधीन् त्यजन्, तस्य गतिः कस्यापि लोके न व्यवधीयते। शुष्कपर्णफलैः जीवन्, पुष्पमूलवारिभिः भोजनं कुर्यात्; कपोतशिलां, पेषणीं, दन्तपेषणीं च उपयुञ्जीत। यथायथं जीवन्, वल्कलचीरधारी, जटिलः, त्रिस्नातः, दोषरहितः, दण्डधारी च भवति। यः कठिनव्रतपरायणः, चाण्डालोऽपि वा उत्तमः वा, जलशय्यायां शयानः, पञ्चाग्न्युपासकः, वर्षासु गुहाग्राही च। भूमौ कीटककण्टकशिलासहितः शयानः, स्थैर्ये, वीर्ये, दाने, दृढव्रते च निष्ठितः। वनौषधीन् भुञ्जानः, सर्वभूतानां अभयदः, धर्मलाभे सदा प्रवृत्तः, क्रोधेन्द्रियजयः। ब्रह्मनिष्ठः, पुण्यस्थलेषु वसन्, पुष्करे मुनिः तिष्ठति; सर्वसङ्गं त्यक्त्वा, आत्मतुष्टः, निराकाङ्क्षः च। यः अत्र वसति, भीष्म, तस्य गतिकथा शृणु: यज्ञवेदिकाः स्तम्भैः शिशिरसूर्यसदृशैः भूषिताः। ब्रह्मनिष्ठः, दिव्ययानैः इच्छानुगैः सह गच्छति; आकाशे द्वितीयचन्द्रवत् दीप्तिमान्। गन्धर्वाप्सरसां गीतवाद्यनृत्यकुशलैः सह, अप्सरसा सह, शतकोटिसंवत्सराणि सुखं भुङ्क्ते। सः निर्बाधः, यत्रकां यत्रकां देवस्थानं गच्छति; ब्रह्मणः प्रसादेन तत्र तत्र दीप्तिमान्। ब्रह्मलोकात् पतितः विष्णुलोकं गच्छति; विष्णुलोकात् पतितः रुद्रलोकं गच्छति। तस्मादपि पतितः, द्वीपेषु जन्म प्राप्नोति; अन्येषु स्वर्गेषु च, इच्छानुसारं भोगं भुङ्क्ते। तत्र ऐश्वर्यं भुक्त्वा, पुनः मानवेषु जन्म प्राप्नोति; राजा वा राजपुत्रः वा, धनवान् सुखी च भवति। ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः, शूद्राः, क्षेत्रवासिनः वा, सौम्याः, भाग्यवन्तः, प्रियाः, कीर्तिमन्तः, भक्तिपूर्णाः च। हे राजन्, स्वधर्मनिष्ठाः, सदाचारयुक्ताः, दीर्घायुषः, ब्रह्मनिष्ठाः, सर्वभूतदया सम्पन्नाः। मोक्षकामिनः ये पुष्करस्य महापुण्यस्थले वसन्ति, मृत्युप्राप्ते, ब्रह्मलोकं दिव्ययानैः गच्छन्ति। अप्सरोगणैः, कामरूपैः, इच्छानुगैः सह; अथवा स्वदेहं नित्यदीप्ते अग्नौ समर्पयन्। ब्रह्मनिष्ठः महात्मा ब्रह्मलोकं गच्छति; तस्य ब्रह्मलोकः अव्ययः, शाश्वतः, भोगसहितः च। तत् परमं रमणीयं लोकं, सर्वकामफलदं; यः पुष्करतीर्थे जीवितं त्यजति। तेऽपि, भीष्म, ब्रह्मलोकः अव्ययः, महात्मनां निवासः; तत्र ते दुःखनाशकं देवम् साक्षात् पश्यन्ति। ते देवम् अनन्तामृतगणैः, रुद्रविष्णुसमूहैः, परिवृतं पश्यन्ति; ये मनुष्याः पुष्करवनमृताः, शूद्राः अपि, न विनश्यन्ति। ततः हंसयुक्तैः दिव्ययानैः सूर्यसदृशदीप्तिमन्तः, नानारत्नसुवर्णभूषितैः, बलदूर्वगन्धयुक्तैः, आकाशं गच्छन्ति। अतुलगुणैः, अन्यैः च सौष्ठवैः, अप्सरोगीतनिनादैः, पताकाध्वजशोभितैः, बहुशृङ्गनिनादपूर्णैः। नानाविस्मयैः, क्रीडाज्ञानकुशलैः, दीप्तिमद्भिः, गुणसम्पन्नैः, उत्तमशिखिप्रेरितैः। ब्रह्मलोके, पुष्करमृताः दृढपुरुषाः रमन्ते; तत्र चिरं स्थित्वा, इच्छानुसारं सुखं भुङ्क्ते। मर्त्यलोकं प्रतिनिवृत्ते, ते धनाढ्ये, समृद्धे कुलं जन्म प्राप्नुवन्ति, सुखं भुङ्क्ते; यः तु पुष्करवनं कारिषीव्रतं समाप्य। सर्वलोकान् परित्यज्य, ब्रह्मलोकं गच्छति; तत्र कल्पान्ते पर्यन्तं तिष्ठति। तत्र सः कर्मदुःखैः पीडितान् मर्त्यान् न पश्यति; तस्य मार्गः निर्बाधः, ऊर्ध्वं, अधः, पार्श्वे वा। सर्वलोकेषु सम्मानितः, कीर्तिं विस्तारयन्, आत्मनियन्ता, सदाचारनिपुणः, सर्वेन्द्रियवशिकृतः। नृत्यगीतवाद्यकुशलः, रमणीयः, सदा अव्ययी पुष्पैः, दिव्याभरणैः भूषितः। नीलोत्पलदलसदृशश्यामवर्णः, कुञ्चितश्यामकेशः; तस्य सहचर्यः अतुलसौन्दर्ययुक्ताः, तन्वी, सर्वमङ्गलसम्पन्नाः। स्त्रियः सर्वसंपद्गुणयुक्ताः, यौवनमदान्विताः, तत्र वसन्तं सेवन्ति, शय्यायां रमयन्ति। वीणावाद्यनिनादैः निद्रातः जागृतः, महोत्सवसुखं भुङ्क्ते; आत्मनिग्रहशून्यानां दुर्लभं तद् सुखम्।