सः पुरुषः सहस्रसंख्याभिः स्त्रीभिरुपवेष्टितः, तेजस्विना दिव्येन रथेन स्वेच्छया विचरन्, नवसूर्यसमानप्रभया शोभते स्म। सः सर्वेषु लोकेषु निरवरोधेन स्वच्छन्दं विचरति, अन्यैः दुर्लभः, सर्वगुणैः समन्वितः, महाधनवान् च भवति। स्वर्गात् पतितः, सः महाकुले जन्म लभते—रूपवान् धर्मविद्, धर्मनिष्ठः, सर्वविद्याविशारदः च। ब्रह्मचर्येण, गुरुषु सेवया, वेदाध्ययनेन, भिक्षाचर्यया, आत्मसंयमेन च सः सम्यगुपेतः भवति। सः सदा सत्ये स्थितः, स्वधर्मे परिश्रमी, सर्वकामसंपन्नः, सर्वेषां कामानां परिपूर्त्याश्रयः च। सः द्वितीयसूर्यवत् दिव्येन रथेन निर्बन्धेन विचरति; गुह्यकसमूहाः, ये ब्रह्मणं न स्मरन्ति, तमुत्तमेन मान्यन्ते। अपरिमितबलपराक्रमसम्पन्नः, देवदानवैरपि पूजितः, तैः समं साम्राज्यं प्राप्नोति। देवानां दानवानां मानवानां मध्ये, सः अनुद्योग्यः, कोटिकोटिसंख्यकवर्षशतानि युद्धे अजितः भवति। एवं साम्राज्यसम्पन्नः सः विष्णुलोके पूज्यते; तत्र महिम्ना स्थित्वा, पुनः पतन्—विष्णुलोकात् स्वकर्मणः प्रभावात् स्वर्गलोकानां निवासेषु जायते। पुष्करवनं प्राप्त्वा, ब्रह्मचर्याश्रमे स्थितः, वेदाभ्यासेन तत्र वसति, अथवा तत्रैव म्रियते। मृतः सः दिव्येन रथेन यान्ति, स्वप्रभया दीप्तः, पूर्णचन्द्रसमानः, चन्द्रवत् रमणीयः। रुद्रस्य धाम प्राप्य, तत्र गुह्यकैः सह मोदते; सर्वलोकाधिपत्यं प्राप्य, महदधिकार्यपदं लभते। रुद्रलोकस्य मानं सहस्रयुगपर्यन्तं भोक्त्वा, तत्रतः प्रयाति। तत्र सदा प्रमुदितः, निर्विकारसुखानुभवसम्पन्नः, महादिव्यद्विजकुले जन्म लभते। मनुष्येषु धर्मात्मा, सुन्दरः, वाग्मी; स्त्रीणां प्रियदर्शनः, महाभोगेश्वरः, बलवान् च भवति। वनवासधर्मं आचरन्, ग्रामौषधीन् परिहृत्य, कस्यापि लोके गतिः न बाध्यते। शुष्कपत्रफलभोजनः, पुष्पमूलोदकाशनः, कपोतशिलां मुष्टिशिलां दन्तशिलां च उपयुञ्जानः। यथायथोपजीवी, वल्कलाजिनवासाः, जटिलः, त्रिस्नायी, निर्दोषः, दण्डधरः च भवति। यः कठिनव्रतानिष्ठः, चाण्डालोऽपि वा श्रेष्ठोऽपि, जलशय्यायाम्, पञ्चाग्निसाधनं, वर्षासु गुहाप्रवेशं च आचरति। पिपीलिकाशर्कराश्मिप्रस्तरशय्यायां स्थितः, स्थाणुव्रते, वीरासनस्थितः, दानशीलः, दृढव्रतो वा। वन्यौषधिभोजनः, सर्वभूतेषु अभयप्रदः, धर्मार्जने सदा प्रवृत्तः, जितक्रोधेन्द्रियः च। ब्रह्मनिष्ठः, पुण्यतीर्थवासिन्, सः मुनिः पुष्करे निवसति, सर्वासक्तिं परित्यज्य, आत्मतुष्टः, निराशः च भवति। यः अत्र वसति, भिष्म, तस्य गतिं श्रृणु—यस्य यूपाः नवसूर्यसमानप्रभया शोभन्ते। ब्रह्मनिष्ठः सः दिव्येन वाहनने स्वेच्छाचारिभिः सह याति, द्युलोके द्वितीयचन्द्रवत् दीप्तिमान्। गानविनोदनृत्यविशारदगन्धर्वाप्सरसां समुच्चयेन सह, अप्सरोगणैः सह, कोटिवर्षशतानि रमते। सः यत्रकुत्रापि देवस्य धाम निर्बन्धेन गच्छति; ब्रह्मणः प्रसादेन सः सर्वत्र प्रकाशते। ब्रह्मलोकात् पतितः विष्णुलोकं गच्छति; विष्णुलोकात् पतितः रुद्रलोकं गच्छति। तस्मादपि पतितः, द्वीपेषु जायते; अन्येषु स्वर्गेषु च इच्छयानुसारं भोगान् भुङ्क्ते। तत्र साम्राज्यं भोक्त्वा, पुनः मनुष्येषु जन्म लभते—राजा वा युवराजः, धनवान् सुखी च भवति। ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः, शूद्राः, क्षेत्रवासिनः वा—यः सुन्दरः, भाग्यवान्, प्रियः, कीर्तिमान्, भक्तिमान् च—हे नृप, ये स्वधर्मनिष्ठाः, सदाचारिणः, दीर्घायुषः, पूर्णब्रह्मनिष्ठाः, सर्वभूतदयालवः च—ये मोक्षकाङ्क्षिणः पुष्करमाहात्म्ये वसन्ति, ते मरणे दिव्यैः विमानैः ब्रह्मलोकं यान्ति। अप्सरोगणैः, कामरूपिभिः, कामधेनुभिः सह; अथवा स्वदेहं नित्यदीप्ते वह्नौ समर्प्य—यो महात्मा ब्रह्मणि ध्याननिष्ठः, सः ब्रह्मलोकं गच्छति; तस्य ब्रह्मलोकः अव्ययः, शाश्वतः, सर्वैः भोगैः सह। सः परमः रमणीयः लोको, सर्वकामफलप्रदः—यदि पुष्करतीर्थे प्राणान् त्यजति— तेषां अपि, हे भीष्म, ब्रह्मलोकः अव्ययः—महात्मनाम् आवासः; तत्र ते दुःखनाशकं देवम् साक्षात् पश्यन्ति। ते तं देवम् अनन्तैः अमरगणैः, रुद्रविष्णुसमूहैः परिवृतं पश्यन्ति; ये च पुष्करवने म्रियन्ति, शूद्राः अपि, न विनश्यन्ति। ते ततः हंसयुक्तैः विमानैः, सूर्यसमप्रभैः, नानारत्नस्वर्णमण्डितैः, दृढगन्धयुक्तैः, सुरभिभिः, आकाशे यान्ति। अतुलगुणसम्पन्नैः, अन्यैः च विशिष्टैः, अप्सरसां गीतनिनादयुक्तैः, पताकाध्वजशोभितैः, नानारत्नघण्टारवमण्डितैः विमानैः शोभन्ते।